Oké oké, kort hoofdstuk I know, sorry

'Hey Yu.' Mijn hand die de telefoon vast hield trilde en ik had gevoel alsof ik elk moment in tranen uit kon barsten. 'Hey Keyon, wat is er? Je klinkt niet als jezelf.' Ik haalde diep adem en zei gauw: 'Hey ik heb je toch een keer over Raon verteld?' 'Die klootzak die je toen een klap verkocht had?' 'Ja die, ik...' 'Wat is er?' 'Voordat ik jou ontmoet had vond ik hem best aantrekkelijk en..' Shit, zo moest ik het niet brengen, oh dit ging helemaal de verkeerde kant op! 'Ehm.. Oké?' Yusaku klonk bezorgd en achterdochtig. 'Nu niet meer.', zei ik gauw. 'Ik haatte hem, maar hij was toch aantrekkelijk en nu..' Ik beet op mijn lip. 'Nu blijkt het dat hij het zelfde over mij voelt.' Aan en knal aan de andere kant van de lijn kon ik horen dat Yusaku zijn telefoon had laten vallen. Wat gekraak en Yusaku had de telefoon weer naar zijn gezicht gebracht. 'K-Key? Ik wil natuurlijk dat jij het gelukkigst bent, ik snap je keuzes.', zei hij met een trillende stem. 'Pardon?!' 'Je bent het toch aan het uit maken? Het spijt me Keyon, ik had nooit iets moeten beginnen wetend dat ik misschien niet degene voor je was. Ik hoop gewoon dat we nog vrienden kunnen blijven en-' 'Yusaku! Verdomme kutjong! Ik ben het niet aan het uitmaken! Ik haat Raon!' Het was even stil. 'Wat?' Ik kon horen dat hij bijna moest huilen van opluchting en dat liet mij ook bijna huilen. 'Yusaku, domme klootzak die je bent! Ik houd van je, twijfel daar niet aan! Ik zei toch dat ik niks voor Raon voel en hem niet eens meer aantrekkelijk vind?! Hij haat mij ook! Yu...' 'Ik overdrijf echt, he?', grinnikte hij. 'Nee! Het spijt mij dat ik het zo bracht, het was echt niet mijn bedoeling om je dat te laten denken!' Een diepe zucht aan de andere kant van de lijn. 'Ga maar door met wat je eigenlijk wou vertellen.' 'Hij heeft me gezoend.', zei ik zacht. 'Hij heeft FUCKING wát?! Serieus, wat is het toch met al die mensen?!' 'Ik weet het ook niet.', zuchtte ik. 'Heb je hem weg geduwd?' 'Nee.' Pas drie seconde later drong het door wat ik gezegd dat en ik riep gauw: 'Omdat het niet lukte, ik probeerde het wel!' Oh waarom was ik zo'n stomme kluns?! Ik was hier om met Yusaku over mijn problemen te praten, niet om alles alleen maar erger te maken! 'Dus hij ging gewoon door terwijl hij wist dat je het niet wou? Wat een egoïst. En wat gebeurde er toen?' 'Hij wou een afspraak maken.' 'Wat was die afspraak?' 'Hij zou me niet meer pesten als ik mijn mond zou houden en hij me nog één keer mocht zoenen.' 'Hebben hij en die Misa samengespannen of zo? Jemig. En was ne daar mee akkoord gegaan?' 'Ehm, nou, ja.' 'Weet je, je had ook die informatie tegen hem kunnen gebruiken en dan zou hij gepest worden in de plaats van jij.' 'Yusaku!', riep ik geschrokken. 'Dus je liet hem je gewoon zoenen?' 'Wat wou je anders, dat ik informatie door de school ga spreiden die toch niemand gelooft en dat ik dan als een nog ergere aandachtshoer gezien wordt?!' Yusaku zuchtte luid aan de andere kant. 'Sorry Keyon, ik snap je, je had inderdaad niet veel keuze.' 'Yusaku' Mijn stem sloeg over. 'Yusaku kan ik naar je toe komen?' 'Wat? Ehm nou, ja, maar hoezo? En moet je morgen niet naar school?' 'Morgen is het weekend, Yu. Je mag eerlijk zeggen als je niet wilt hoor, maar ik wil je gewoon even zien.' Yusaku klonk een beetje verbaasd en gevleid tegelijkertijd. 'Nou ja, prima. Kom je vandaag of morgen nog?' 'Het is al laat, ik kom morgen ochtend wel.' Met een zucht legde ik mijn telefoon weg. Het ene waar ik me het meeste schuldig over voelde was nog dat Yusaku niet eens boos was geworden. Hij begin zijn excuses aan te bieden op het moment dat hij dacht dat ik hem zou verlaten voor iemand die me geslagen en uitgescholden had! Hij was gewoon veel te goed voor mij, hij verdiende beter...

En zo gezegd, zo gedaan. De volgende morgen ging ik naar Yusaku toe, we knuffelden, maakten lol en oefenden met zijn band. (Thomas mocht die aankomende week uit het gips) En op zondagavond ging ik weer naar huis.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen