De volgende ochtend waren de resten van het feest nog terug te vinden in de leerlingenkamer. Star kwam als één van de eersten binnen en trapte op een uit elkaar getrokken slinger. Grijnzend pakte ze een stuk op en hing de groene en zilveren glitters als een soort sjaal om haar nek.
Het kasteel was nog leeg terwijl ze zich naar het ontbijt begaf. Ze kon bijna niemand ongelijk geven die op dit tijdstip nog sliep.
Een paar verloren leerlingen zaten aan de andere tafels te ontbijten toen ze de grote zaal betrad. Star ging aan de tafel van zwadderich zitten en eigende zich een bak cornflakes toe. Ze trok een vrolijk gezicht en zwaaide enthousiast toen er een aantal griffoendors haar kant op keken. Hun feestje was ongetwijfeld in de soep gelopen door Deans overwinning. Zyra was gisteren ook al voor elf uur terug geweest in de leerlingenkamer.
“Je bent toch niet vergeten wat er vandaag is, hè?”
Star stikte in haar laatste hap cornflakes toen er plotseling een stem in haar oor klonk.
“Jawel,” gaf ze toe terwijl Dean naast haar plaatsnam. “Maar jij kan me vast vertellen ‘wat er vandaag is’.”
“Verschijnsellessen.” Hij grijnsde naar de lege tafel. “En ze beginnen zo, dus degenen die gisteren te lang gefeest hebben, hebben nu geen ontbijt meer.”
“Wat mooi dat jij als geroemde zoeker bijna de enige bent die er wel is.”
“En jij al griffoendorsuporter had natuurlijk sowieso niet veel te vieren.”
“Houd je muil.” Star stompte tegen zijn schouder. Haar aandacht werd afgeleid toen er een siamese verenbal op tafel landde. “Nee maar,” merkte ze op, “jullie zijn er ook al vroeg bij.” Ze trok ying en yang uit elkaar en maakte het briefje van yings poot los.
“Laat me raden,” zei Dean terwijl ze het uitrolde. “Het is van Black.”
“Nee.” Star wist niet of ze dat hoopte, vermoedde, of gewoon uit automatisme zei. Het was inderdaad niet van Black.
“Ik moet me melden bij Slughorn,” constateerde ze verbaasd. “Wat heb ik nu weer misdaan?”
“Wanneer?” Dean trok het papier uit haar handen. “Zo snel mogelijk betekent na de verschijnsellessen,” besliste hij. “Die wil ik niet alleen doen.”
Star knikte. Een bezoekje aan Slughorn stelde ze met alle liefde en plezier zo lang mogelijk uit.
Tegen de tijd dat de lessen begonnen, was het grootste deel van de zesdejaars er. Zyra danste enthousiast om hen heen terwijl ze in de hal wachtten tot de grote zaal was omgebouwd.
“Denken jullie dat het moeilijk is?”
“Nee,” antwoordde Severus kortaf.
“Nee,” echode Star. “Als Severus het kan, kunnen wij het ook.” Ze grijnsde toen haar een dodelijke blik werd toegeworpen.
“Trek het je niet aan, Sev,” Zyra klopte op zijn schouder. “Je kan nu eenmaal niet overal goed in zijn. Jij hebt talent voor toverdranken.”
“Weet ik,” snauwde Severus.
“En geen gebrek aan zelfvertrouwen,” vulde Star grijnzend aan.
De deuren van de zaal openden zich en ze stroomden naar binnen. De vloer was bezaaid met hoepels in uiteenlopende kleuren.
“Die hadden ze ook wel even mogen sorteren.” De twee hoepels die Star toegewezen kreeg waren oranje en roze. “Dit vloekt.”
“Uitdaging,” fluisterde Dean terwijl een kleine, grijsharige man zijn uitleg begon, “verschijn in een hoepel die wel erbij past.”
“Dat kan niet.” Star keek naar haar neonroze hoepel. “Geen enkel ander voorwerp op deze aardkloot heeft dezelfde kleur.”
“Uitdaging,” herhaalde Dean schouderophalend. “Interplanetair verschijnselen. Dat is voor gevorderden.”
Star grinnikte luid. Iets te luid, besefte ze toen de oude man recht op haar af beende.

Reacties (2)

  • HopeMikaelson

    AAAAAH KOM OP WAAR BLIJVEN SIRIUS EN JAMES!
    ik vind t zoo leuk

    3 jaar geleden
  • ProngsPotter

    Ooeps :'D
    Even respect voor Star dat ze zo vroeg op kan staan, 's ochtends is de zwaartekracht bij mij altijd tien keer zo sterk :'D

    (Wat ik nu pas bedenk, Star = ster. Sirius = ster. De Ship is Ster Ster :'D)

    3 jaar geleden
    • Nikeia

      Oh wauw, daar had ik zelf nog niet eens aan gedacht haha

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen