Foto bij 22.

Wauw wat een drukke vakantie was me dat?! Hier is nog een hoofdstukje, eindelijk heb ik weer wat schrijftijd, geniet er dus maar van lieverds!

Dagen, weken, zelfs een aantal jaren gingen rustig voorbij. Erebor werd een steeds groter rijk, de welvaart in de berg bloeide beter dan ooit. Sinds kort werd Thror dan ook de koning der dwergen geheten, bij het graven naar goud had men namelijk een zeer bijzonder diamant gevonden. Thror heette dit diamant de Arkenstone. Het juweel van de enige echte koning, hij zag het als een teken dat hij voorbestemd was om koning onder de berg te zijn. Alle koningen uit de omliggende landen hadden hun trouw gezworen aan Thror. Het leek dan ook niet beter te kunnen gaan, of dat dacht Terwyn toch. Na goede tijden volgen natuurlijk altijd de slechte, zo werden Terwyn en Frerin dan ook wakker op een heldere dag om het nieuws te horen te krijgen dat Frerin zou moeten gaan vechten. Al die tijd was er nergens oorlog, tot nu. De kleine Teylin was pas 5, ook Dis had een zoon van 5 en een volgende op komst. Hoewel de vrouwen dus wel zouden weten wat gedaan voelde het nu nog zwaarder aan om hun man los te laten. Voor vertrek hield Terwyn haar prins dan ook opnieuw zo dicht mogelijk bij haar en liet hem beloven dat hij terug zou komen. Daarbij kuste hij zijn prinses nog passioneel, knuffelde Teylin en vertrok dan trots ten strijde met koning Thror, zijn vader Thrain en broer Thorin voorop. Hoewel Dis en Terwyn duidelijk op de toppen van hun tenen liepen in de volgende dagen leken de kinderen al snel over hun verdriet heen en waren er wel gerust in dat hun vader zou terug komen en in orde was. Terwyn probeerde dan ook zoveel mogelijk tijd met Teylin door te brengen of zat vaak samen met Dis te praten terwijl de kleine Teylin en Fili die natuurlijk beste vriendjes waren met elkaar speelden.
De kinderen zouden de hele berg onderste boven zetten als ze konden, ze speelden verstoppertje in Thror’s schatkamers, tikkertje door de troonzaal renden trappen op en af als geen ander. Terwyn was wel tevreden dat haar dochter zo vrolijk en vrij was, ze hoefde zich nooit ergens zorgen over te maken, dat was nu hoe Terwyn wou dat haar kind ook verder opgroeide. Nadat een week voorbij gegaan was wandelden Terwyn en Dis met hun kroost door de gangen van Erebor op weg om hun kinderen in bed te leggen na een lange dag spelen. Na hun opgefrist en omgekleed te hebben kropen de kinderen zelf al vermoeid in bed waarna Terwyn hun een verhaaltje vertelde. Dis was nog Fili zijn knuffel gaan halen waarna ze deze ook overhandigde zodat beide jonge dwergjes al snel in slaap vielen. Terwyn borg het boek weer op en liep toen naar de gang. ‘Is er nog steeds geen nieuws?’ vroeg ze dan ook aan Dis nu de kinderen toch aan het slapen waren. De vrouw schudde haad hoofd teleurgesteld. ‘Wat duurt het lang’ zuchtte ze. Terwyn knikte ‘Hopelijk gaat alles goed’ Mompelde deze waarna Dis opeens stil ging staan. ‘Dis?’ vroeg Terwyn dan ook terwijl ze keek hoe Dis een hand tegen haar hoogzwanger buik plaatste ‘Oh dit is zo het foute moment’ mompelde ze toen waarbij Terwyn meteen in actie schoot ‘Kom maar, ik ken het gevoel, maar wij gaan nu liggen’ zei Terwyn. ‘Maak je maar geen zorgen, ik bedoel Frerin was ook weg toen Teylin geboren werd, we kunnen dit best alleen!’ stelde ze Dis gerust. Nadat Dis in haar kamer was ging Terwyn snel wat hulp halen. In geen tijd had Dis er dan ook nog een prachtig zoontje bij. ‘Hoe ga je hem noemen?’ Vroeg Terwyn terwijl ze de kleine dwerg in doeken legde en aan Dis overhandigde. ‘Kili’ prevelde Dis licht uitgeput. ‘Mijn kleine Kili’ zei ze zacht. Stiekem wou Terwyn wel nog meer kindjes met Frerin maar dat zou wel komen eens het weer rustiger was en Frerin bij haar kon blijven. Ze hadden nog voldoende tijd voor dat soort zaken. Een paar dagen later kwamen Fili en Teylin dan ook vanuit het stadje Dale de berg ingelopen al schreeuwend dat het leger terug keerde. Frerin kwam samen met Thorin en hun vader recht achter de koning binnen gewandeld waardoor Teylin natuurlijk op hem af rende waarna Terwyn het kleine meisje haar voorbeeld volgde. Ook voor Dis en Farin was het een geweldig gelukkig weerzien nu Dis niet enkel Fili bij zich had maar ook kleine Kili eindelijk aan zijn vader kon laten zien. Die avond werd er dan ook dubbel en dik gefeest, zowel voor de veilige terugkeer, als voor Kili’s geboorte. Erebor had zo geen feesten meer gezien sinds de geboorte van de eerste kleine prins of de terugkeer van Terwyn en haar dochter. Het duurde dan ook tot de volgende ochtend alvorens de laatste dwergen zich terug trokken in hun kamers.

Reacties (1)

  • Croweater

    Oh oh. Ik was zowaar even vergeten dat Frerin en Dís' man zouden gaan sterven. Hopelijk duurt dat nog heeeel lang!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen