Met de nodige vuile blikken op Star, hoorde Black de boodschap aan en vertrok om zijn afdelingshoofd te gaan zoeken. Star Marcheerde achter Slughorn aan naar zijn kantoor. Ze begon zich iedere stap meer af te vragen wat het verband was tussen haar en Black. Met iedere stap begon ze ook meer te vermoeden dat ze het niet wilde weten. Misschien was het toeval en kregen ze allebei toevallig strafwerk.
Ze kon zich echter niet herinneren dat ze de laatste tijd iets strafwerkwaardigs had gedaan.
Slughorn nam plaats aan zijn bureau en gebaarde dat ze tegenover hem moest gaan zitten. Plechtig vouwde hij zijn handen over zijn dikke buik.
“Ik neem aan dat je niet weet waarom je hier bent,” begon hij.
Aangezien het geen vraag was, vermoedde Star dat ze ook geen antwoord hoefde te geven.
“Wat ik je nu ga vertellen, zou een schok voor je kunnen zijn.” Hij aarzelde even alsof hij niet zeker wist hoe hij deze schok moest verwoorden. “Het zit namelijk zo dat ons schoolhoofd vanochtend bericht ontvangen heeft van het ministerie van toverkunst.” Hij stopte even alsof hij wilde dat Star de schok zou verwerken.
Star knikte ten teken dat de schok haar nog niet van haar vermogen om te bestaan had beroofd.
“Er zijn vannacht vervelende zaken gebeurd omtrent een groep dreuzels.”
Star kwam iets verder overeind op haar stoel. Ze had vrienden in de dreuzelwereld die ze vrijwel nooit sprak. Zij waren wel de laatste waarvan ze iets had verwacht te horen zolang ze op school was.
“Mensen die ik ken?” vroeg ze.
Slughorn fronste en schudde zijn hoofd.
“Ik denk niet dat je die dreuzels kent.. Al zou het misschien kunnen dat je via je ouders bekend bent met hen. Het vervelende nieuws is dat er een groep tovenaars is opgepakt voor duistere kunsten, onder wie jouw ouders.”
“Wat?” Het kon Star weinig schelen hoe onbeleefd ze het in Slughorns gezicht snauwde. De situatie was te vreemd voor woorden. “Mijn ouders zijn opgepakt voor duistere kunsten?”
Slughorn knikte melodramatisch.
“We zullen de volgende stappen ondernemen…”
Welke stappen ze zouden ondernemen, ging totaal aan Star voorbij. Ze staarde de man tegenover haar met open mond aan. Dat haar ouders voorstanders waren van puur bloed, duistere kunsten en zwadderich was haar nooit ontgaan. Het was hun trots geweest toen Star ook in die afdeling van Zweinstein kwam. Haar vader en moeder waren het over één ding roerend eens en dat was dat puur bloed heilig was. Maar ze zouden nooit iets doen om dit zelf waar te maken, behalve degenen aanmoedigen die zich hiervoor inzetten.
Ze waren er te passief voor en ze zouden het gewoon niet doen.
Ze zouden het niet doen.
Star doorbrak haar trance toen Slughorn opstond en gebiedend bij de deur bleef staan. Ze stommelde langs hem heen de gang op, geen idee hebbend wat er van haar verwacht werd.
“Estarly, waar ga je heen?” Zijn stem drong vaag tot haar door toen ze de gang uit wilde lopen.
“Eh…”
Slughorn schudde met een bijna droevige blik zijn hoofd.
“Volg mij maar.”
Zwijgend volgde Star hem door de gang. Alles wat hij had gezegd, was aan haar voorbij gegaan en ze had geen idee wat er ging gebeuren. Ze had nauwelijks een idee wat er zojuist was gebeurd. Het leek alsof de muren zweinstein vandaag niet hetzelfde waren en de gangen haar uitlachten om haar onwetendheid.

Reacties (2)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen