Foto bij 008. Yasmin Evans

Als dat geen paniek zaaide, wist ik het niet meer. Al bracht het mij niet in een toestand van paniek. Ik had gewoon even nodig om te verwerken… Ik keek naar Dumbledore in afwachting op zijn uitleg. Misschien kon ik wel even luisteren.

'Ze zeggen dat het onmogelijk is om daar te ontsnappen. Typisch iets voor hem om het tegendeel te bewijzen.' Ik kon een korte grinnik niet tegenhouden. Dumbledore haalde licht zijn wenkbrauwen op, alsof ik me zou moeten schamen voor mijn reactie of zo. Het deerde me niet. Al bedacht ik me wel dat het idee van Sirius uit Azkaban niet meteen betekende dat we elkaar zouden weerzien, hoe erg ik me daarop verheugde… en dat Azkaban mensen veranderde. Iedereen werd gek in Azkaban. Mede dankzij de Dementors. Als ik hem zou tegenkomen, zou hij niet de Sirius Black zijn die ik me herinnerde. Het deed me minder dan dat het zou moeten doen. Sirius was dapper en sterk, intiligent, hij zou wel een manier vinden om.. Om zichzelf .. gezond te houden, toch? Ik kon me niet voorstellen dat ik gevaar zou lopen als ik hem tegen kwam.
Uiteindelijk bleef het kleine glimlachje om mijn mondhoek hangen. Er was geen tegenhouden aan. Mijn blik vond de muur, terwijl Dumbledore me strak in de gaten hield. Ik tikte met mijn wand tegen een van de bakstenen. De stenen openden zich, als een kleine Diagon Alley. En zoals een elf jarige zijn staf haalt in Diagon Alley, zo haalde ik een staf uit mijn muur.
Ik hield het voorzichtig in mijn hand. Dumbledore was recht gaan staan toen hij de staf zag. De vraag in zijn ogen was duidelijk; daar hoefde je geen legilimens voor te zijn.
'Het is de zijne.’ Gaf ik voorzichtig toe. Dumbeldore greep me bij mijn schouders en leek me door elkaar te willen schudden, weliswaar op een zachtere manier, maar toch. Alsof hij dacht dat ik wakker moest gemaakt worden.
'Weet hij dat zijn wand bij jou is? Is er een kans dat hij het te weten komt? Hij is Secretkeeper van dit huis! Je bent hier niet langer veilig, Yasmin.' zei Dumbledore. Ik kende hem goed genoeg, hij was nog niet in paniek. Nog niet.
'Sirius zou me nooit iets aandoen. Ik heb je gezegd dat hij onschuldig is, Albus.' snauwde ik hem toe. Hij liet mijn schouders los, bijna alsof hij zich verbrandde aan mij.
'Ik moet naar Azkaban, om met de Dementors te spreken. Jij kent Sirius Black beter dan wie ook, misschien kan je ons helpen hem op te sporen.' stelde hij voor. Ik haalde mijn wenkbrauwen op.
'En wat gebeurd er als we hem vinden? Dan vliegt hij weer naar Azkaban? Voor de veiligheid van de wizarding world? Waarom zou ik je helpen?' vroeg ik hard. Dumbledore leek iets in overweging te nemen, en keek me uiteindelijk strak aan.
'Ik ben bereid om naar zijn versie van de feiten te luisteren, om te kijken of het kan kloppen met hetgeen jij me twaalf jaar geleden verteld hebt.' gaf hij toe. Ik hield zijn blik vast, en paste misschien zelf Legilimensie toe, of hij op mij, ik was me er niet van bewust. Mijn hoofd vulde zich met beelden van Lily, James, Sirius, Remus, Pettigrew, ik.. Lily en Harry.. ik .. Sirius.. Sirius en James, Sirius en Harry… Ik scheurde mijn blik weg, en staarde naar buiten in de plaats.
'Waarom nu wel? Waarom geloof je me nu en 12 jaar geleden niet?' vroeg ik hem. Ik kreeg geen antwoord, Dumbledore verschoof het onderwerp.
'Je moet me helpen, Yasmin. Jij kent hem goed, jij kan voorspellen wat hij gaat doen.' Probeerde hij, bijna smekend.
'Zwijg me van voorspellen, ik haat het om die vloek te moeten dragen.' Snauwde ik. Dumbledore liet het aan zich voorbijgaan.
'Yasmin, volgens de Minister of Magic, Fudge,' ik snoof maar zei niets. 'hebben de Dementors gezegd dat hij praatte in zijn slaap. “Hij is in Hogwarts.” De kans is groot dat Sirius achter Harry aangaat, Yasmin.' Dumbledore leek oprecht bezorgd. Zijn ogen hadden elke twinkeling verloren.
'Sirius zou Harry nooit...' mompelde ik zacht. Hij hield van Harry, hij was gek van Harry. Het drong voorzichtig tot me door. Gek. Van. Harry. Als hij echt gek geworden was, zou hij anders kunnen gaan reageren, zelf op Harry en ik.
'Help me. Op zijn minst om Harry te helpen beschermen, en de school. Zelf als Sirius onschuldig is, heb ik hem liever niet in Hogwarts. De chaos en paniek zouden niet te overzien zijn, en wat er in die paniek gebeurd zou sowieso op hem gepind worden.' mompelde hij. Ik zuchtte.. Harry Potter...

---
al even geleden, sorry...

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen