Te bedenken dat het nog steeds zomer is, maar ik hier binnen zit met de kachel aan en drie truien en een sjaal om....

De volgende dag was Kevin ziek. Juist nu ik het geld had, en hoopte dat ik met dit geld van hem af zou kunnen zijn, was hij er niet. Het werkte me zo op de zenuwen om tot ee volgende dag te moeten wachten, maar ik was zo blij dat ik er met mijn vrienden over had kunnen praten. De volgende dag wou Kevin bij het schoolplein afspreken. 'Hoi.', zei ik zacht, en ik haalde het geld uit mijn broekzak. Kevin griste hef uit mijn handen en zei: 'Je bent te laat.' 'Je was ziek!' 'Beloofd is beloofd, Yusaku. Je weet waar ik woon, je hebt mijn nummer, waarom heb je geen contact op genomen?' 'Omdat ik je niet wou storen als ze ziek was, misschien lag je wel te slapen.' Ik begon nerveus te worden. 'De hele dag?' 'En ik d-dacht: Dat komt morgen wel.' 'Je hebt je niet aan je afspraak gehouden.' 'Als je het zo graag had gewild kon je mij misschien óók een bericht sturen?' Kevin keek nu ook boos. 'Ik was van plan je misschien nog te sparen, maar je doet zo asociaal dat je nu maar voor de ass van dat vriendje van je kunt gaan bidden als die foto's straks online staan.' En hij beende weg. Verslagen kee ik hem na. Hij had het geld genomen, en als nog zou hij het online zetten. Shit, ik moest Keyon bellen! Ik moest hem uitleggen wat er aan de hand was voordat hij het plotseling zag en geen idee had waar het vandaan kwam! Misschien dacht hij dan wel dat ik ze gepost had! 'Hoi Yu.' 'Hoi. Keyon je moet luisteren, het is heel ernstig en het spijt me zo erg dat ik je er niet eerder over verteld heb.' 'Wat is er aan de hand?', vroeg hij bezorgd. 'Het gaat om Kevin, hij was ook op Danny's bruiloft en... Nou ja hij zag ons en had foto's gemaakt van toen we.. Nou ja je weet wel toen we die tuin in waren gegaan en zo en Kevin heeft de laatste tijd gedreigd die foto's op internet te zeggen als ik niet deed wat hij wou.' Ik zuchtte. 'En vandaag is dat dus misgegaan en...' 'Nu gaan ze op internet.', maakte Keyon mijn zin af. 'Ja. Het spijt me echt verschrikkelijk Keyon, ik had het je eerder moeten vertellen, maar ik dacht dat dat niet nodig was en dat ik het zelf wel kon oplossen. Ik had moeten we ten dat ik er niet in mijn eentje uit had kunnen komen, het spijt me echt verschrikkelijk.' 'Het spijt jóú? Luister Yusaku, ik zeg niet dat ik het niet erg vind maar jíj kunt er toch niks aan doen?' 'Nou ik..' 'Je hebt je best gedaan, Yu. We slaan ons hier samen wel doorheen.' Hij was niet eens boos, hij gaf me niet eens de schuld, hij was gewoon té goed voor me... 'Oh, er is trouwens ook nog wel goed nieuws.' 'Oh?', vroeg hij, iets vrolijker. 'Yoonga is dit weekend jarig, we gaan zaterdag met de hele band bij hem thuis logeren en iedereen blijft maar zeggen dat je jou er ook bij willen, zeker Jin vraagt steeds maar of ik je vraag of jij ook wilt komen.' 'Hoezo dat dan?', vroeg hij verbaasd. 'Hoezo? Omdat ze je mogen!' Ik kon zijn gezicht niet zien, maar ik wist zeker dat Keyon aan de andere kant van de lijn verlegen had geglimlacht en hij zei: 'Oh oké dan. Ik denk inderdaad dat ik wel kan komen.' Ik grijnsde. Er was in elk geval nog íéts om naar uit te kijken.

Keyon

Met mijn jas aan, muts op en Yusaku's sjaal in mijn handen zodat ik die aan hem terug kon geven en mijn rugzak op mijn rug stond ik op het perron. Yusaku zou me hier op het station in Fendi oppikken zodat we samen met de bus naar Yoonga's huis konden gaan. Yoonga's ouders waren een weekend weg dus we hadden het rijk alleen met z'n zevenen. Mijn maag rommelde van de honger, ik had nog niet avond gegeten en het was al 7 uur. 'Keyon!' Yusaku kwam op me af rennen en sloeg zijn armen even om me heen. 'Ah, je hebt mijn sjaal bij je, thanks.' Hij nam zijn sjaal aan en sloeg die om. Toen zag ik pas dat Percy hij hem was. 'Hey Keyon.' 'Hoi Percy.', groette ik hem. 'Oh jongens, we moeten snel zijn als we die bus nog willen halen!', merkte Percy op, wijzend naar de bus die aangereden was. 'Je hebt gelijk.' Yusaku hees zijn weekendtas op zijn schouder en begon te rennen. Gelukkig hadden we het op tijd in de bus gered en ploften we neer op de stoelen op de achterste rij. 'Thomas heeft een vriendinnetje.', zuchtte Percy na een tijdje. Yusaku verslikte zich in zijn cola die hij aan het drinken was. 'Wát?', proestte Yusaku. 'Ja.', zei Percy kil. 'Dat was ook mijn reactie, ja.' 'Wie is het?', vroeg Yusaku toen. Percy haalde zijn schouders op. 'Een of ander kind uit de andere examenklas, ik weet haar naam niet eens meer.' Ik keek Yusaku vragend aan. 'Waarom is het zo vreemd dat hij een vriendin heeft?' Yusaku grijnsde en zei: 'Thomas is nogal een meidenversierder, en heeft volgens mij nog nooit één feestje volgehouden zonder met een of andere chick te tongen, maar op de een of andere manier is het hem nog nooit gelukt om een vaste vriendin te krijgen. Oh arm meisje, ze moest eens weten wat haar te wachten staat.' 'Nou zeg.', lachte Percy. 'Zo erg is Thomas echt niet hoor.' Yusaku schudde zijn hoofd. 'Nee je hebt gelijk, het is gewoon een grappig idee.' 'Nou, jij met een vriendje is ook een grappig idee, hoor.', plaagde Percy. 'Houd je kop, heilige maagd.' Percy sloeg zijn armen over elkaar, boog zijn hoofd en schudde die, grijnzend. 'Keyon.', zei Percy toen. 'Heb je al last gekregen van die foto's?' Ik schudde opgelucht mijn hoofd. Ik had van Yusaku gehoord dat Kevin ze de avond van de dag daarvoor online had gezet, maar ze waren nog niet bij mensen van mijn school aangekomen. 'Nog niet.' Toen boog ik me naar Yusaku toe. 'En jij?' Hij knikte en zei: 'Ja, soms roepen mensen wat naar me of lachen ze. Het is niet verschrikkelijk, maar om eerlijk te zijn is het toch behoorlijk onprettig, nu zoiets voor de eerste keer gebeurd.' Toen wendde Yusaku zich naar Percy. 'Gelukkig heb ik jullie nog die er voor me zijn, als ik alleen was geweest zou het een stuk erger zijn.' Percy grijnsde, knikte en zei: 'Genoeg sentimenteel gedaan, dit is onze stop, we zijn er.' Ik pakte mijn rugzak en liep achter hem aan de bus uit. Het was een paar minuten lopen naar Yoonga's huis, en ik bevroor van de kou. 'Ah, we zijn er.' Percy wreef in zijn handen die rood waren van de kou terwijl hij sprak. 'Ben jij ooit bij Yoonga thuis geweest?', vrieg hij aan Yusaku. Yusaku knikte en zei: 'Ja ik ben een keer samen met Miles bij hem thuis geweest. Jij?' Yusaku belde aan en wiebelde heen en weer op zijn voeten. 'Ja, ik heb hem vorig jaar wel eens geholpen met huiswerk.' Yoonga deed open en groette ons blij. 'Kom gauw binnen, het is ijskoud buiten.' We stapten het warme huis binnen en trokken onze jassen uit. 'Trek jullie schoenen ook maar uit.' In de woonkamer was blijkbaar iedereen er al. Ze zaten met z'n allen op de bank of op de grond voor een lage tafel waar zeven bekers warme chocolademelk op stonden, sommige waren al half leeg. 'Ah, daar zijn jullie!', riep Miles opgewonden. Yoonga plofte neer op Jin's schoot wat een klagende Jin opleverde die zei dat Yoonga zijn benen probeerde te breken. Yoonga luisterde niet en sloeg zijn armen om Jins nek en maakte het nog wat comfortabeler voor zichzelf. 'Homo's!', riep Thomas. 'Ik ben bi!' Jin sloeg zijn hand voor Yoonga's mond en zuchtte: 'Schat, het boeit echt niemand of je tieten leuk vind of niet.' Wat een verontwaardigde Yoonga achterliet.

Reacties (1)

  • aarsvogel

    "Schat, het boet echt niemand if je tieten leuk vind of niet"
    😂😂😂😂👏👏

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen