Foto bij Chapter 142.1 ||

Theo Walcott


Onze eerste Europa League wedstrijd tegen Köln was eigenlijk best eigenaardig verlopen. Om te beginnen, was de wedstrijd met maar liefst een uur uitgesteld omdat er tumult was met de Duitse fans. Een heleboel fans hadden kaartjes van de Arsenal aanhang te pakken gekregen waardoor supporters van Arsenal en Köln bij elkaar zaten. Gelukkig was alles op tijd onder controle zodat we alsnog met de wedstrijd konden aanvangen. Onze eerste helft was erg zwak, maar uiteindelijk wonnen we met 3-1. Toch was ik niet helemaal tevreden over mijn prestaties.
'There he is, my mister Offside!' grijnsde Nadieh toen ik in de spelerslounge kwam.
'Don't tease me, love! I know I was offside too often, I'm still annoyed about it. I wanted to score a goal tonight,' zuchtte ik geërgerd. Ik kon mezelf wel voor m'n kop slaan iedere keer dat de lijnrechter zijn vlag omhoog hield voor buitenspel toen ik probeerde door te breken met de bal.
'Maybe you'll still score tonight, you never know,' knipoogde ze verleidelijk en liet haar hand over mijn borstkas glijden tot aan mijn riem.
Ik grinnikte even en bloosde. We waren per slot van rekening nog steeds in de spelerslounge en ik wilde morgen geen dubbelzinnige grapjes naar mijn hoofd geslingerd krijgen van mijn teamgenoten.
'How about we go home and find out?' knipoogde ik terug.
'Good idea. It's quite late already because of the delay.'
We reden naar huis en kropen meteen in bed, alleen zat de adrenaline van de wedstrijd nog in mijn lijf waardoor ik niet meteen in slaap viel. Ik draaide me om naar Nadieh en fluisterde haar naam, maar er kwam geen reactie. Dan maar op een andere manier aanpakken, dacht ik. Ik krulde mijn armen rond haar en schoof het spaghettibandje van haar topje meer naar beneden zodat ik haar schouderblad kon kussen. Ik hoorde haar zachtjes grinniken toen mijn lippen naar haar hals gingen.
Ze draaide zich naar me toe en glunderde. 'You wanna score that extra time goal after all, hmm?'

Anne Ramsey


Nerveus zat ik op de bank te wachten totdat Aaron en Nadieh zouden arriveren. Ik had vandaag namelijk de beslissende brief van het labo ontvangen met daarin de resultaten. Het kriebelde enorm om de enveloppe open te maken, maar ik had beloofd om op mijn broer en zus te wachten dus hoopte ik nu dat ze er snel zouden zijn.
Ik prutste van de spanning wat aan mijn vingers en krabde de nagellak van mijn nagels. Alexis die naast me zat, merkte het op en hield me tegen door mijn hand vast te nemen.
'What do you think the results will be?' vroeg hij vervolgens.
Ik zuchtte en liet mijn hoofd achterover tegen de rugleuning vallen. 'I don't know... I don't want her to be my sister honestly. I just want answers. This shit has been going on for far too long.'
Toen iedereen er was, was de eer aan Aaron weggelegd om de brief open te maken. Ik keek nog snel even naar Nadieh die me toeknikte. Het moment van de waarheid was aangebroken.
Aaron schraapte zijn keel en las de brief voor. 'After receiving your DNA samples blabla...' Hij ging meteen naar het belangrijkste gedeelte. 'The results of the laboratory show that miss Sidney Fields is related to mister Aaron Ramsey, miss Anne Ramsey and miss Nadieh Ramsey.'
Ik staarde geschokt voor me uit ook al zag ik het aankomen. 'So she's officially our sister? Isn't that wonderful!' bromde ik sarcastisch.
'As if two sisters weren't enough,' zuchtte Aaron toen, maar Nadieh gaf hem een por.
'Hey, at least Anne and I aren't evil! That bitch must have known the entire time that she's the long lost sister,' zei Nadieh en ik sloot me bij haar aan. Het was geen toeval hoe ze in ons leven kwam, maar waarom?
'I still wonder what her motive is... Why did she show up in the first place? Why is she acting like she's our friend?' vroeg ik me luidop af.
'Well, she's probably not here to be one big happy family,' mompelde Nadieh.
Aaron legde de brief terug neer op tafel en keek ons vragend aan. 'So we have proof now. What's our next step? What do we do?'
Ik dacht even na en er was eigenlijk maar één ding dat we konden doen. 'We need to confront her together. We can let her come over saying it's for the fundraiser. She must admit the truth when all of us are there, even dad and Hector.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen