||Nymphadora ELoise ULey.

Het weer was nu voor enkele dagen zonnig, warm licht tropisch. Mijn neef en nicht leken het alleen maar drukker en drukker te hebben in de vakantie. Seth had beloofd deze zomervakantie op ze minst met mij één keer naar het zwembad te gaan. Mijn nicht Leah, leek mij met de dag te ontlopen, het was niet zo zeer dat ze mij niet mocht. Maar in haar ogen was ik nog maar een kind, geen tiener of puber zoals haar jongere broertje.
De reden hiervoor wist ik als geen ander, mijn uiterlijk weerspiegelde het tegenovergestelde. Al vier jaar lang hing ik vast in deze gedaan, in dit kinderlijke lichaam en gezicht. Probeerde mijn vader en ik er alles aan te doen, dat te verbreken.
Maar tot op de dag als vandaag, is dat nog altijd niet gelukt. Ik had verwacht dat ik op ze minst wel iets van mijn vader zou horen.
Dat hij mij op ze minst een belletje, berichtje en of zelfs een kaartje zou hebben gegeven. Maar niets in minder waar, ik had helemaal maar dan ook echt helemaal niet meer van mijn vader vernomen. De dag dat hij mij afzette bij tante Sue, was ook het laatste wat ik van de man heb vernomen.
Nu, had ik mijn tante zo ver gekregen mij alleen naar buiten te laten gaan.
Ze stond erop dat tenminste een van de jongeren uit het reservaat mij in het oog hield.
Met heel wat morren, gillen, stampen had ik haar overtuigd dat - dat helemaal niet nodig was. Dat als er iets aan de hand is, ik echt wel slim en dapper genoeg was om naar iemand opzoek te gaan die mij zou kunnen helpen. Dat gaf mijn tante de doorslag mij alleen te laten gaan, de afspraak was dan ook, ik zou niet al te ver van het huis vandaag gaan. Zodra dat het weer zou omslaan zou ik gelijk naar binnenkomen en als de klokkentoren half zes sloeg moest ik mij binnen melden voor het avondmaal.

Met mijn rugzak op mijn rug en mijn regenlaarzen aan mijn voeten stapte ik tussen de bomen door het bos in. Vandaag was het heerlijk weer om te gaan zwemmen, mijn oudere nicht Leah en mijn neef Seth zouden zich vandaag vermaken op het strand.
Dat was iets, dat ik aan mijn vader beloofd had, niet op te zoeken. Ik zou zo nodig ver van de zee blijven, hoe hard de zee ook ruist, zijn golven tegen het strand en de rotsen sloeg, hoe luid verschillende noten wel niet konden zijn. Mocht niet in het zoute zeewater geraken. Ik was erg gedreven op beloftes, zodra ik er een maakte deed ik er ook alles aan om hem na te streven, na te komen.
Op de grote open plek, bij de waterval en enkele rotsen, liet ik mijn rugzak van mijn rug glijden, schopte ik mijn laarzen uit en trok ik vervolgens mijn jurk uit. Rommelend in mijn tas zocht ik naar een badhanddoek, na dit gevonden te hebben, het op het gras uitgelegd te hebben, sprong ik met een plons in de beek. Hoestend, proestend kwam ik boven water, door ineens kopje onder te gaan.
Was ik gelijk aan de temperatuur van het water gewent geraakt. Had ik het niet meer koud, met een duik dook ik naar beneden en met een paar slagen had ik al wat rondjes gemaakt. Mijn oudere neef en nicht moesten eens weten wat ik uit vrat. Een grinnik ontglipte mijn mond, door enkele van mijn hersenspinsels. Ik was een waterrat, al vanaf het moment dat ik water zag was ik eraan verknoft.
Moest ik erin, alsof het geheel ongevaarlijk was.
Dat was dan ook een van de redenen waarom wij niet bij de zee in de buurt woonde en of bij een of ander meer waarin ik kon belanden. De man was als de doods dat er met mij iets zou gebeuren en of ik wellicht in iets zou veranderen zodra ik het water aanraakte. Hij wou er niets van weten, verafschuwde het, en had liever niet dat ik mij met het water en de zee inliet.
Maar hij wist ook dat ik ouder werd en het vechten er tegen moeilijk, lastiger en ondragelijk zouden worden. We kwamen tot een compromis, ik zou alleen en enkel in zoet water rivieren, beekjes, vijvers, zwembaden gaan zwemmen. Daar had ik vrede mee, ik mocht het water in, tenminste iets dan niet.

Ik was al een gehele tijd verdwenen, de bossen in geschoten en had een hele poos gezwommen in de beek. Het heerlijke water vanuit de beek had mij week gemaakt, mij opgefrist en zeker energie gegeven. Op bepaalde momenten miste ik mijn vader enorm, dit soort uitjes, maakte mijn vader en ik, vaker. Dan hoefde ik er niet alleen voor op pad, nee de man ging met mij mee.
Zo snel als ik kon, sprintte ik tussen de struiken door de tuin in, mijn tante was in geen velden of wegen te bekennen. Met de pas van versnelling drie rende ik naar de grote dikke oude boom. Klauterde ik de oude grote zwarte tractorband en voelde gelijk de schommel al heen en weer gaan. Na wat gepiep doordat ik vast zat, lag ik eindelijk comfortabel in de band.
Zwevend van de ene kant naar de andere kant, lezend in mijn oude dikke bruine sprookjesboek. Vanuit mijn ooghoek zag ik mijn tante door het keukenraam naar buiten kijken, ze spotte mij al snel in de schommel en glimlachte vertederd.
Een zucht rolde alvorens over mijn lippen.
Ergens wilde ik dolgraag een gesprek met mijn tante over leeftijd.
Over zelfstandigheid en zo nog enkele andere aspecten, maar ik was zo bang dat ze na alles wat ze met mijn vader doorstaan had, mij het zelfde zou zien. Alles wat ik wellicht zou vertellen, zou ze misschien niet eens geloven, of zelfs met een korreltje zout nemen. In haar ogen was ik nog maar een snotaap, ongeacht of ik nu twaalf, veertien, of zestien was.


Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen