2023



Hoofdstuk 10.2

Sebastiaan en Jaimy waren net als zo vaak gebeurde, verdwenen. Op het moment dat Bjorn voor een nieuw lijk had gezorgd, hadden de twee heren maar besloten er voor de tijd tussen uit te knijpen. Zodat er zo min mogelijk argwaan gekweekt kon worden, en zo min mogelijk gedacht kon woorden. Alles leek minder waar, want Bjorn leek zijn leven gewoon in alle rust her te kunnen lijden in Las-Vagas.
Terwijl Seppe en Flynn met heel erg veel moeite het lijk van Molly moesten dumpen, begraven, verbergen.
Niemand mocht en kon het weten, niemand van het personeel was het te oren gekomen. De kinderen wisten niet beter of tante Molly, zo ook voor haar eigen biologische kinderen, was vertrokken. Weg was gegaan en ander werk was gaan doen. Ze hoefde niet te weten dat hen vader, oom, of beter gezegd, ontvoerder zo gemeen was dat ze er bang voor zouden woorden.
Dat wilde ik niet voor mijn kinderen.
Tot op heden was er maar weinig gebeurt aan mishandeling door de jaren heen.
Het was voor de kinderen gelukkig niet meer zichtbaar, ondanks de oudste kinderen wel iets hadden meegekregen.
Door het ondergrondse leven wat we gehad hebben. De nieuwkomers, weten niet beter van deze vrijheid, terwijl de oudste toch echt nog wel een klein beetje wisten te vertellen van de bunker, zoals we het maar waren gaan noemen.

"Het is gewoon niet te geloven" was de schreeuwende overslaande stem van Wendy.
Verbaasd draaide ik mijn hoofd, ze had mij heel erg ruw weg getrokken uit mijn hersenspinsels. Daarnaast had ze gelijk alle aandacht, waar ze klaarblijkelijk om vroeg. Met gefronste wenkbrauwen, een trek rond mijn lippen, en een gezicht dat duidelijk nieuwsgierig was, keek ik haar aan.
"Wat" kwam er dan ook over mijn lippen.
"Ja wat dacht je van jouw oudste met haar grote toeter" mopperde Wendy, duidelijk uit haar vrolijke, humeur getrokken.
"Grote toeter" nu voelde ik me toch wel een beetje schuldig.
Zylina had de scheldwoorden toch duidelijk opgevangen, door de jaren heen, en op de tijd leek het lastig haar dat af te leren.
"Met haar worden als Slet en trut" mopperde Wendy haar hoofd verder schuddend.
"Ze krijgt een bak huiswerk, daar zeg je toch u tegen" mopperde ze, een stapel papieren beet grijpend.
"Je kan haar ook een time-out geven. Volgende keer geef je haar een waarschuwing, verpest ze die, geef je haar er nog één, dan meld je ook gelijk dat dat haar laatste waarschuwing is, en dat ze de kans krijgt, haar gedrag te beteren. Doet ze het daarna alsnog, pak je der beet en zet je haar in de hoek, met een uitleg waarom ze in een time-out gezet wordt en loop je weg" sprak ik bedenkelijk.
"Ja zeg alsof dat bij een 10 jarige werkt" verzuchtte Wendy haar hoofdschuddend.
"Misschien niet, maar ze weet dan wel dat je serieus bent" was mijn laatste woord.
"Maar een bak huiswerk, extra, zal ze zeker niet dood aan gaan. Maakt haar vervolgens slimmer" grijnsde ik knipogend.

Reacties (1)

  • Luckey

    Hahahhaha
    Geeft ze groot gelijk

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen