Foto bij Chapter 145.2 ||

Nadieh Ramsey


'Thank you miss Ramsey, you're free to go.' De politieagent knikte vriendelijk naar me, waarna ik terug glimlachte en met een zucht opstond van de stoel. We hadden net allemaal nog een verklaring moeten afleggen op het politiebureau zodat ze een volledig beeld konden krijgen van Sidney. Het moest gebeuren, maar het was wel allemaal vrij vermoeiend. Ik liep de kamer uit, volgde de lange gang zodat ik weer bij de receptie stond, totdat ik daar een knappe man zag wachten.
'You came!' riep ik blij, waarna ik versneld naar Theo toeliep en hem blij kuste.
'Of course I came, how are you? Despite everything?' glimlachte hij bezorgd en streek even over mijn wangen.
'I'm good, just tired, but really happy it's all over.' Ik sloeg mijn armen nog een keer rond Theo's nek en drukte hem stevig tegen mij aan, terwijl hij hetzelfde bij mij deed. 'Who called you here anyway?'
'Your brother.' knipoogde Theo. 'Wanna head home? I bet you'd want some beer, pizza and a good movie.'
'Why are you such a man to my heart?' lachte ik terug. 'Just let me find Anne and we'll go.' Theo knikte en keek even achter me.
'You won't have to wait long.' Hij knikte met zijn hoofd achter me en wanneer ik omdraaide zag ik dat Anne daar stond. Snel spraken we nog even door of er iets gebeurd was, waarna we afscheid namen en ik niet veel later met Theo op de bank kon hangen.
'I'm still not happy that snitch is my sister though, can you imagine?! She's pure evil! She wanted us to feel like her, living all those years in despair. Well, if you ask me, you don't HAVE to drink and take drugs and ruin your life you know.' bromde ik terwijl ik het bilked Radler probeerde open te maken. Theo keek me even met opgetrokken wenkbrauwen aan terwijl hij mij een bord met stukken pizza erop gaf. 'Fine! Don't give me the look! Maybe there's something in our genes that we're attracted to it, but it still doesn't mean she has to ruin my life! She even tried to separate Anne and Alexis because he's the highest earned player at Arsenal, can you believe that?!'
'Well, luckily it's all over now, right? We'll never know, luckily, how evil she is apart from this and we can just carry on with our lives.' knipoogde Theo. Ik zuchtte.
'Why are you so damn smart?'

Alexis Sanchez


'I'm so sorry hermosa.' zuchtte ik toen we thuiskwamen van het politiebureau. Ik sloeg mijn armen rond Anne heen en kuste haar kruin, waarna we even zo bleven staan. Anne drukte haar hoofd tegen mijn borstkas voordat ze opkeek.
'Why? It all ended well.' zei ze toen.
'I know but I should've believed you from the start. With all the drugs and stuff. I just can't believe we haven't noticed this earlier?'
'I guess it's just something you don't expect from people.' zuchtte Anne. 'You'd be surprised to see what people are capable of.'
'I know.' zuchtte ik toen weer. Ik keek even naar Anne en grinnikte. 'I'm glad I fell in love with the right sister.' Anne rolde lachend haar ogen en kwam dichterbij me staan.
'Fell in love with me? Really? Wanna show me?' Ik legde mijn handen op haar heupen en grinnikte.
'Haven't I showed you that already?'
'But I want you to do it over and over again.' knipoogde Anne en kuste me toen zachtjes, wat iets passioneler werd en ik verschillende kriebels in mijn buik begon te voelen.
'Aren't you tired though? I can understand this is a long day and-'
'All I want is some distraction, Alexis.' zuchtte Anne licht geïrriteerd door haar lippen en kuste me harder, waarna ze mijn shirt iets omhoog trok en hete strepen achterliet op mijn blote rug. Ik sloot mijn ogen toen ze kusjes in mijn nek begon te geven en met haar handen langs mijn dijen ging, waarna ik gromde en haar topje iets omlaag trok en zo de overhand nam. Ik duwde haar meer achteruit, zodat we tegen de muur aankwamen en ik haar op kon tillen, zodat zij haar benen rond mijn middel kon slaan.
'Gawd this is hot' zuchtte ze tevreden, terwijl ik haar sleutelbeen aan het kussen was en uiteindelijk haar topje uitkreeg.
'Do you even want to move to the bedroom or..?' grijnsde ik en kreeg een ondeugende blik in mijn ogen.
'The wall isn't the most comfortable place you know, and I don't think my legs will keep up.' grijnsde Anne, een beetje buiten adem.
'Fine, we'll move to the bedroom.' grijnsde ik toen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen