Foto bij Hoofdstuk XXVII

Carden genoot van zijn zoon die aan het praten was met zijn vrouw. Natuurlijk kenden ze elkaar wel al meer dan toen ze elkaar voor het eerst zagen, maar het aanzicht van zijn eigen gezin was het enige wat hem nog een gevoel van leven in kon blazen. Naast het pijn doen van Hades dan. Arion gooide de bal naar Alysia. Er was maar een zorg aan zijn hoofd.
Hades had gezegd dat zijn moeder gevonden was. Wie zou het zijn? Hij wilde het maar al te graag weten, maar hij had zijn eigen familie. Daarbij was zijn moeder er nooit voor hem geweest. Ach, zijn vader ook niet, maar dat was al bijna vergeten.
Carden liep het gras op en onderschepte de bal van zijn zoon. "Pap!" schreeuwde Arion.
Carden en Alysia lachte. "Kom maar halen, zoon van me." Arion viel aan en tackelde hem. Carden viel op de grond en Alysia pakte de bal van hem af. Arion en Carden keken elkaar aan. "Pak die bal!" schreeuwde Carden. Arion sprong op en rende achter zijn moeder aan. Carden lachte toen Alysia op haar beurt op de grond werd gelegd. Het zag er schattig uit.
Arion en Alysia keken naar hem om. Carden probeerde overeind te komen, maar op dat moment voelde hij een stekende pijn in zijn rug. Hij hapte naar adem. Het voelde alsof zijn hele lichaam verscheurd werd.
"Pap? Pap!" Arion rende naar hem toe en checkte of alles goed was. Carden verging bijna van de pijn. Alysia kwam ook aangerend en pakte zijn hand vast. "Mam, dit klopt niet, wat is er aan de hand met papa?"
Alysia was duidelijk in shock en kon niet reageren.
"Arion, ga naar Olympus en haal Apollo of Dionysus." Arion knikte en flitste weg.

Dorcas keek naar haar zusje die het uitgilde van de pijn. Zij voelde diezelfde pijn, maar voor haar maakte dat niet uit, zodra haar zusje maar weer op de been stond. Athena keek geschrokken om naar de tweeling.
"Liefjes? Wat is er aan de hand?"
"Mama, ik heb pijn!" gilde Ariadne. Dorcas keek Athena en haalde haar schouders op. "Alsjeblieft doe iets."
"Dorcas, heb jij geen pijn?"
"Jawel, mama, maar Ariadne heeft pijn en zij is mijn zusje dus ik wil dat zij eerst weer beter wordt." Athena hield van de tweeling.
"Ik breng jullie naar papa en dan zal ik hem vragen wat dit is, oké?" De tweeling knikte, pakte elkaars hand vast en flitsten met zijn tweeën naar de Onderwereld. Athena volgde, maar toen ze daar aankwam rende de tweeling achter haar.
"M...mama! Kijk," stotterde Dorcas angstig. Ariadne verborg haar gezichtje in de jurk van Dorcas vanwege de angst en de pijn.
"Wat is er?" Athena keek de hal rond en toen zag ze het. Hades, half naakt, onderste boven en onder het bloed. Athena dwong de meiden naar Olympus te flitsen en op zoek te gaan naar Genevieve. Zelf bleef ze bij Hades en deed ze onderzoek. Charon was nog wel op de Styx, maar hij was niet heel blij. Athena snapte direct waarom. Hij miste wat beenderen. Kerberus was vastgeketend bij zijn koppen en bij zijn poten, en elke keer dat hij bewoog verstrakte de ketens om zijn hoofden. Athena liep terug naar Hades en probeerde hem te helpen, toen ze iemand bij hem zag staan.
"Als jij en je familie me nooit dit hadden aangedaan, was onze 'ruzie' nu niet zo groot en had je niet op zijn kop gehangen, eikel." Die stem. Athena kreeg tranen in haar ogen. Dat kon niet, hij was dood.
"Arve?" De jongen keek op. En op dat moment liet hij zijn wapen vallen en kreeg hij tranen in zijn ogen.
"Mam!" Arve rende bij haar in de armen en begon te huilen. Athena had een gevoel van blijdschap, maar tegelijkertijd had ze het idee alsof haar hart verscheurd. Ze had haar zoon gemist en haar tweeling had natuurlijk een plek in haar hart gekregen, maar niemand kon hem vervangen.
"Arve, ik heb je gemist. Je was dood en ik... ik miste je zo erg." Arve duwde haar weg. "Arve?"
"Leugenaar! Je bent nooit voor me komen zoeken. Ik was niet dood, ik zat bij Kronos en Rhea voor een wraak plan. Ze hadden me ontvoerd, tweeduizend jaar geleden, maar niemand kwam me zoeken."
Nee, Arve was gestorven. Op het moment dat Riana stierf, was hij spoorloos verdwenen. Athena was de hele wereld afgegaan en had uiteindelijk de sterrenbeelden gevraagd of zij iets hadden gezien. Zij hadden verteld dat ze Arve hadden zien sterven. Er klopte iets niet. Toen niet en nu al helemaal niet meer.
"Arve, ik heb mijn best gedaan. De sterrenbeelden hadden..."
"De sterrenbeelden, me neus, mam. Ik haat je! Ik werd gemarteld en vastgehouden! Ik werd verkracht door die eikels! En dat alleen omdat deze eikel een kind kreeg." Arve pakte een mes en stak het in het hart van Hades, die het uitschreeuwde van de pijn.

Genevieve gilde het uit van de pijn toen ze een steek door haar lichaam voelde gaan. Ze was op weg naar Dionysus, maar halverwege, vlak voor de tempel van Artemis, kreeg ze pijn. Ondragelijke pijn. Artemis was voor hulp gaan zoeken, hoewel Genevieve eigenlijk geen hulp wilde.
Genevieve kon door alle pijn nog alleen maar schimmen zien. "Genevieve?" Arions stem weerklonk duidelijk in haar oren.
"Arion!"
"Zus?" Ariadne en Dorcas verschenen voor haar. Arion en de tweeling keken haar aan.
"Ariadne heeft pijn, zus. Help haar!" Graag, maar dat kon niet voordat haar eigen pijn bestreden was. Ariadne kroop tegen Genevieve aan en Dorcas volgde kort daarna. Met zijn drieën gingen ze tegen een boom aan liggen. Artemis kwam even later met zowel Apollo, als Dionysus, Poseidon en Aphrodite. Genevieve en Ariadne hadden de meeste pijn, dachten ze. Dorcas verbeet de pijn steeds meer. Apollo keek haar aan.
"Weten je wat de oorzaak is?" vroeg hij haar. Dorcas schudde haar hoofd.
"Carden heeft ook pijn. Is er iets in de Onderwereld gebeurd?"
Ariadne schrok en gilde. "Papa!"
Genevieve keek haar aan. "Wat is er met papa?"
"Papa is gemarteld, Genevieve. Hij was helemaal opgesneden en alles deed pijn bij hem. Dat is wat wij ook voelen," zei Dorcas als aanvulling. Ariadne knikte. De goden schrokken.
"Er is maar één iemand die dat kan hebben gedaan," zei Poseidon, duidend op Rosa.
Genevieve schudde haar hoofd. "Er zijn er meer. Veel meer."

Reacties (2)

  • Duendes

    AWH AWH AWH Carden is stiekem zo lief ^^

    Gosh, Hades... en Arve, nee nee nee, doe het niet verdorie... hij was zo leuk, maar nu is hij zo verbitterd... iemand moet hem, en Hades en zijn kinderen, helpen

    3 jaar geleden
  • Heronwhale

    Oh god, dat stukje met Cadem was trouwens echt heel schattig!!!!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen