Goedemorgen lezertjes!
Weer een nieuw deeltje voor jullie!
Ik zal mijn best doen om er vandaag nog eentje te schrijven ^-^

Bedankt voor de reacties!!!

Tom

Aangenaam verrast plaatste ik mijn koffer op het bed en zag Dymm een paar handdoeken uit een kast halen. 'Als je nog iets nodig hebt, trek je gewoon de kast open, goed?' Ik lachte en met een grijns liep ze terug naar de deur. 'Ik laat je even opfrissen. Hoe graag ik ook zou willen blijven, moet ik helaas zelf een douche nemen.' Hoofdschuddend hoorde ik de deur in het slot vallen en zette mijn armen in mijn zijden. Ik had een klein appartementje verwacht, waar ik waarschijnlijk op de zetel zou moeten slapen door plaatsgebrek. Toch opgelucht dat de zetel een tweepersoonsbed bleek, plofte ik neer en sloot genietend m'n ogen. Het was een goed idee om hierheen te komen. Ik was op m'n gemak, Bill was gelukkiger dan ooit en Dymm ... laat me zeggen dat haar aanwezigheid zorgde voor een glimlach op mijn gezicht. Blindelings nam ik uiteindelijk mijn gsm uit mijn zak. 'Bill?' Verbaasd zag ik 4 gemiste oproepen en een berichtje:

'Over een halfuurtje zijn we daar.'

Totaal verbaasd sprong ik overeind en zag mijn batterij gevaarlijk oplichten tot mijn scherm zwart werd. 'Shit!' Ik liep de kamer uit en bevond me terug op de gang waar 1 deur gesloten was. Dat moest wel Dymm's kamer zijn. Ik klopte eens stevig op de deur en hoopte dat ze het nog hoorde. 'Momentje!' Na wat gestommel en getrappel werd de deur opengetrokken en was ik een tel vergeten waarvoor ik haar nodig had. Druppels gleden van haar blonde haarpunten op haar naakte schouder, verder omlaag over haar hand dat krampachtig een roze handdoek probeerde op te houden. 'Ehm, ... Tom, zoals je kan zien was ik nogal druk bezig.'

Ik krabde aan mijn hoofd en vond mijn woorden terug toen een gevaarlijke grijns op haar gezicht verscheen. 'Sorry! Ehm,... heb je misschien toch iets tegen Liv gezegd?' Verbaasd schudde ze het hoofd en verklaarde ik dat Bill onderweg was naar hier. 'Wat? Maar waarom?' Ik haalde m'n schouders op. 'Mijn batterij is plat. Ik wou vragen of ik jou gsm mocht gebruiken.' Meteen draaide ze zich om en trippelde naar haar bed. Even later duwde ze haar gsm in mijn handen en belde ik Bill op.

Vol spanning staarde Dymm me aan en hoopte ik dat er niets ernstigs gebeurd was. Of toch niets tussen Liv en hem. 'Hey, Tom. We zijn net in België.' Overdonderd kneep ik mijn wenkbrauwen samen en vroeg wat hij hier in vredesnaam deed. 'Liv had een gemiste oproep, toen ze terugbelde waren jullie al onderweg naar het politiebureau voor de identificatie ...' hoorde ik hem zacht spreken. Ik maakte een oh gebaar en probeerde teken te geven dat Dymm zich geen zorgen hoefde te maken. 'Ze wilde eerst niet naar huis terugkeren omdat ik al geboekt had maar ik vond dat ze gezien de omstandigheden beter bij Dymm kon zijn, niet? Er is altijd nog tijd voor romantiek.' Ik glimlachte en begreep hun standpunt. 'We zijn er bijna en zien jullie zo meteen, goed?' Ik sloot af en zag Dymm nog steeds argwanend staren. 'Liv heeft teruggebeld naar de rechercheur.'

'Oh nee ...' Ze liet haar hoofd machteloos tegen de deurpost vallen en pruilde. 'Nu is haar date toch verpest!' Ik schudde het hoofd en gaf haar gsm terug. 'Bill heeft haar overhaalt naar huis te gaan. Dus volgens mij is de date niet verpest maar enkel sneller afgelopen dat gepland.'

Ze zuchtte diep tot ze ineens spastisch overeind kwam. 'Dan zullen ze hier bijna zijn! Ik sta in principe nog steeds naakt!' riep ze hectisch uit en rende met kleine snelle pasjes -door de handdoek die haar omhulde- naar haar badkamer. Zelf keerde ik ook terug naar mijn kamer en besloot iets gemakkelijks aan te trekken. Ik ruimde nog snel mijn koffer op en trok weder de deur open.

Op datzelfde moment stoof ze voorbij op de gang in volle galop. 'Koffie maken!' riep ze, zichzelf verklarend en volgde ik haar het appartement in. Wat had zij toch ineens? Net zat ze nog lijkbleek weg te kwijnen in de auto! Ofwel had de douche plots een genezend effect gekregen. Al bij al was het toch beter om haar te blijven observeren en van haar werk weg te houden. Ze maakte koffie en nietsvermoedend drukte ik de radio aan om de stilte te verbreken. Er begon een zwoele slow te spelen waardoor ik verbaasd Dymm's kant opkeek, die begon te gniffelen. Ze draaide zich om en grijnsde. 'Ik had die erin gestoken voor Bill en Liv. Ik vond het wel toepasselijk bij hun romantisch ontbijt.'

'Waarom verbaasd me dat niet?' lachte ik, terugdenkend aan Bill die het hele voorval al had verteld. 'Wat? Ik wou enkel dat die twee inzagen hoeveel ze van elkaar hielden.' En net op dat moment hoorden we de deur opengaan.

Meteen sprintte ze de keuken uit. 'Bill! Oh, het spijt me dat dit precies nu moest gebeuren!' hoorde ik haar meteen verontschuldigden. Hoofdschuddend volgde ik en zag hoe ze Liv omhelsde. 'Je hoefde echt niet terug te komen!' Meteen duwde Liv zich van haar af. 'Ben je gek? Het is al erg genoeg dat je dat alleen hebt moeten doen!' Ik keek stiekem op naar mijn broer die er van vandaag op gisteren al VEEL beter uitzag. 'Wel, het was amper aan te zien maar al bij al heb ik het beter doorstaan dan verwacht.' mompelde ze bedeesd waarna Liv haar terug omhelsde.

'En Tom, welkom!' Lachte Liv na afloop en gaf me eveneens een stevige omhelzing. 'Nja, sorry dat ik net als Bill, mijn komst niet echt verwittigd heb.' Bill's mond viel verontwaardigd open waarna hij me een duw gaf. 'Sorry dat ik nu eenmaal impulsief aangelegd ben!' Ze liet me lachend los en wuifde zijn argument weg. 'Je hebt me tenminste niet het verschot van mijn leven gegeven!' Meteen drong Dymm ertussen met een hoop gekuch. 'Eh... oudere heer Kaulitz weet ook wel een entree te maken hoor!' Grijnzend bewoog ik mijn wenkbrauwen en nam ze ons ontwijkend mee naar de keuken voor koffie.

'Hoe was de date?' Vroeg ik me ineens luidop af en zag ik hoe Liv haar blik tot Bill richtte. Ze keken elkaar aan tot er een glimlach ontpopte op hun lippen. Ze kreeg lichte blosjes toen hij haar onder tafel over d'r been streelde waarop zij geheimzinnig met 'onvoorstelbaar goed' antwoordde. 'Ohh, kijk hoe lief!' Kirde Dymm vrolijk en begon ik te lachen. 'Volgens mij verkeren ze nog in droomland.' Bill trok haar tegen zich aan en kuste lieflijk haar voorhoofd.

Dymm schonk ons elk een grote tas in en net alsof iedereen hetzelfde dacht, knikten we synchroon het hoofd op Dymm's wijze stelling. 'Laten we vandaag laten voor wat het was en morgen over de serieuze en misschien zenuwslopende zaken praten.' Ik kon een geeuw niet onderdrukken waarop Dymm me al snel volgde. 'Ik geloof dat het tijd is om in ons bedje te kruipen.'

Reacties (3)

  • DreamMachine

    Snel weer verder:D

    Ik ben altijd zo blij als ik jou naam in mijn privé berichten zie staan, omdat er dan weer een nieuw deeltje is:D:D

    (flower)

    3 jaar geleden
  • Iskuane

    oh... ik ben altijd zo benieuwd hoe het verder zal gaan...

    snel weer doorgaan hoor(flower)

    3 jaar geleden
  • Luckey

    Hahahah
    Uk zie der al helemaal zo rond rennen
    De twins zijn er weer!!!
    Wat is dat toch met hun telefoon 😂
    Eerst Bill en nu Tom

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen