Foto bij 20. Bordspellen spelen

Volgende week geen hoofdstukje, ik ga een weekje op vakantie!

Lachend omhels ik mijn broertjes. ‘Wat een fantastisch idee.’
‘We hebben het ooit beloofd en je weet hoe hij is.’ Mica knikt met zijn hoofd naar Finn. ‘Die jongen is net een olifant.’ Hij neemt breed grijnzend de por van Finn in ontvangst. ‘Qua geheugen natuurlijk.’
Ik laat me rustig op een stoel zakken, maar schiet dan onmiddellijk weer overeind. ‘Willen jullie iets drinken?’
Finn duwt me op mijn schouders omlaag. ‘Ga jij nu eens zitten en ontspan. Mica en ik willen graag een keer voor jou zorgen.’
Onrustig wiebel ik met mijn been. ‘Hoe is het met je?’
‘Goed. Ik was me alleen weer eens teveel aan het afzonderen, dus ik dacht: ik ga bij mijn geliefde zus en broertje langs. Maar je was er niet.’ Finn probeert een glimlach te verbergen.
‘Dat klopt. Ik heb gevliegerd, nummer 23 van de lijst.’
‘En volgens Mica doe je meer dan op de lijst staat.’
‘Dat heet het leven, geloof ik. Eigenlijk had ik het kunnen verwachten, maar…’ Ik haal mijn schouders op. ‘Casper is tussen alle controle doorgeslopen en voordat ik het doorhad, wist iedereen me te vertellen dat we meer dan vrienden zijn. Ik ben de hele dag bij hem geweest.’ Als ik stop met praten, merk ik dat er een grote glimlach op mijn gezicht ligt.
‘Ben je verliefd op hem?’ Finn kantelt zijn hoofd iets en kijkt me onderzoekend aan.
Ik knik, zonder twijfel. ‘Ja.’
‘En dat voor het meisje dat overal controle over wil hebben en vooral benadrukte dat het slechts een onbekende jongen was.’ Mica grijnst breed.
‘Dat was het ook. Toen. Misschien nu zelfs nog steeds wel, al voelt het heel vertrouwd als ik met Casper ben.’
‘Als je hem mee naar huis neemt, zal ik er niets over zeggen hoor. Als ik jullie maar niet hoef te horen ’s nachts.’ Mica pakt een handvol chips uit de al halflege zak.
Ongelovig kijk ik mijn broertje aan, voordat ik vol op zijn schouder uithaal. ‘Doe even normaal!’ Ik voel mijn wangen roodkleuren. ‘Je weet dat ik niet zo ben.’
‘Je bent ook geen meisje dat verliefd wordt en haar leven laat beïnvloeden door een jongen. En dat ben je nu ook.’
‘Ik laat mijn leven niet, ik herhaal níét, beïnvloeden door Casper. Niemand beslist over mij of wat ik doe.’ In plaats van schaamte voel ik woede opborrelen en ondanks dat ik geen ruzie wil maken met mijn broertje kan ik het deze keer niet laten gaan.
Finn opent de doos met Mens erger je niet en stalt het bord en de pionnen uit. ‘Mica plaagt je.’
‘Dan kapt hij daar maar mee!’ Ik bal mijn handen tot vuisten en strek mijn vingers weer, zodat ik de spanning kan laten afvloeien.
‘Wat is er?’ Mica slaat een arm om me heen, maar ik duw hem hard weg. ‘Dat accepteer ik niet van je, Sky.’ Koppig klemt hij me tegen zijn borstkas.
Boos worstel ik om los te komen en als me dat lukt, loop ik zonder iets te zeggen naar mijn slaapkamer. Ik laat me languit op mijn bed vallen en voel de tranen zonder aankondiging over mijn wangen stromen. Ik rol me op tot een klein bolletje en probeer mijn verdriet zo stil mogelijk te uiten.

De deur gaat open en ik voel dat er een deken over me heen wordt gelegd en mijn broers aan weerszijden naast me komen liggen.
‘Ga weg.’ Mijn stem slaat over.
‘Nee Sky.’ Finn drukt een kus op mijn haar, wat waarschijnlijk nog net boven de deken uit de woonkamer uitkomt. ‘Ik hou van je. Voor altijd.’
Onmiddellijk voel ik dat de tranen weer beginnen te stromen.
‘Ik ook zus. Ik wil je geen pijn doen, maar ik snapte je net echt niet. Wat was er nu?’
Ik voel een beweging boven de deken, waarschijnlijk Finn die Mica een schop geeft. Daardoor glimlach ik en voorzichtig draai ik me om. Ik ga rechtop zitten en onderdruk de neiging om mijn gezicht te verbergen.
‘Wat zei ik waardoor je zo overstuur raakte?’ Mica schraapt zijn keel.
Ik haal diep adem en schraap ook mijn keel. Mica doet het als hij zenuwachtig is, ik omdat ik de hoop heb dat mijn stem enigszins stabiel zal zijn. ‘Je deed alsof ik een heel ander persoon ben dan ik daadwerkelijk ben. Je weet hoe graag ik betekenis aan mijn leven wil geven en niet oppervlakkig wil zijn. Dat ik Casper leuk vind, is al verwarrend genoeg voor me. Je weet dat ik nooit direct met iemand het bed zou induiken of dat ik me laat beheersen, laat staan overheersen, door een ander. Je weet hoe graag ik sterk wil zijn, ook al lukt me dat vaak genoeg niet. Dat je dan die dingen zegt…Dat doet me enorm veel pijn.’ Ik kijk Mica niet aan en pluk met mijn vingers aan de deken.
‘Ik wilde je geen pijn doen. Sorry.’ Hij drukt een kus op mijn wang en strijkt met zijn vingers mijn haar voor mijn ogen vandaan. ‘Het was een grapje. Ik weet dat je een stoere dame bent die zich niet laat ondersneeuwen. Ik weet wie je bent. En ik gun je al het geluk van de wereld, met of zonder die jongen.’
‘Dat is lief, dankjewel.’ Ik kijk op en sla mijn armen om Mica heen. ‘Het is alleen allemaal zo verwarrend. Ik wil hem zoveel vertellen, maar het lukt me niet.’
‘Het lukt je nóg niet,’ verbetert Finn me direct. ‘Dat komt wel. Ik ken die hele jongen niet, maar wat ik van Mica hoorde, klonk als een goede jongen voor jou.’
‘We moeten nog Mens erger je niet spelen, anders kan ik nummer twintig niet wegstrepen.’ Ik sta op.
‘Is het geen tijd om afscheid te nemen van die lijst?’ Finn kijkt me onderzoekend aan.
Ik schud mijn hoofd. ‘Ik moet en zal alle uitdagingen voltooien. Ik heb de lijst niet voor niets gemaakt’
‘Waarom heb je het gemaakt?’
‘Om mezelf te leren kennen.’
‘Ik ken niemand met zoveel zelfkennis, Sky.’
‘Mijn lijst, mijn keuze.’
‘Jouw controle zal je bedoelen. Ik gun je het om je fijn te voelen en om een doel te hebben, maar het is zo jammer dat jij zelf niet ziet dat die lijst je niet brengt wat je zoekt. Casper komt op die hele lijst niet voor, terwijl hij toch veruit één van de meest positieve veranderingen zal zijn geweest in de afgelopen weken.’ Finn trekt zijn wenkbrauwen iets op en het is het enige waar ik een hekel aan heb bij mijn broertje. Hij kan soms zo superieur doen, alsof hij alle antwoorden al weet.
‘Ik maak het toch af, wat jullie er ook van vinden.’ Ik loop de woonkamer in.
‘Weglopen is nergens voor nodig.’ Finn loopt me voorbij en gaat aan de keukentafel zitten.
Automatisch pak ik de blauwe pionnetjes en ik zie dat Finn en Mica even vanzelfsprekend geel en rood kiezen. Mica pakte soms de blauwe of de gele pionnetjes, gewoon om ons te plagen. Van jongs af aan speelden we spelletjes, altijd met z’n drieën. Wij brachten de huiselijkheid en warmte. Door mijn broertjes voelde mijn huis soms als een thuis. Ondanks dat mijn vader er fysiek was tot mijn twaalfde heb ik nooit het idee gehad dat mijn vader er écht was.
Ik schud mijn hoofd om de gedachten uit mijn hoofd te verdrijven, ook al weet ik inmiddels dat het niet zo gemakkelijk gaat. Vol goede moed begin ik aan het spel, maar dat is niet voor lang. Het geluk is me bij Mens erger je niet sowieso niet vaak gegund. Mica daarentegen is de spellenkoning, die zelfs spellen gebaseerd op puur geluk wint. Had mijn broertje maar evenveel geluk in het echte leven. Voor het eerst in tijden realiseer ik me dat ik daadwerkelijk gelukkig ben en dat zorgt ervoor dat ik glimlachend mijn verlies neem.

Reacties (3)

  • tubbietoost

    Volgens mij ben ik alweer te laat met je een fijne vakantie te wensen maar mocht je nog aan het vakantievieren zijn,,, FIJNE vakantie!!
    Ik heb nu heel veel zin in een spelletje mens-erger-je-niet =p

    3 jaar geleden
  • Poehler

    Die laatste zin deed het 'm wel. Wat een leuk hoofdstukje weer, en ook veel plezier op vakantie!

    3 jaar geleden
  • NicoleStyles

    Wauw wat een mooi hoofdstuk!
    Veel plezier op vakantie(doeg)

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen