Keyon

'Hallo Illa.', zei ik mistroostig. Ik was weer thuis, de verjaardag was over en ik kon weer terug naar mijn eigen kutleven. Ik was bij de verjaardag zo bang geweest misschien te Wisselen, maar het had me verbaasd hoe goed ik mijn emoties onder controle had kunnen houden. Ik was alleen thuis, en als er iemand thuis was and het hun vast geen zak geboeid of ik thuis was of niet. Ongeïnteresseerd zette ik mijn computer aan. Mijn hart sprong op toen ik het zag: Dragon Spirits had een nieuw album! Ik had me zo afgezonderd van alles dat ik niet eens wist dat ze neiuwe liedjes aan het maken waren! Dit moest ik aan Yusaku vertellen!
Met een teleurgestelde zucht legde ik mijn telefoon weer weg. Yusaku wist het al lang en had er niks tegen mij over gezegd omdat hij dacht dat ik dat ook al wel wist. Ik zuchtte. Illa kwam op zijn bed liggen en ik deed niet de moeite om haar er af te halen, ondanks dat het eigenlijk niet de bedoeling was.

'Keyon! Haal dat beest van je bed en ga eten koken!' Ik keek geschrokken op van mijn boek en zag mijn moeder kwaad in de deuropening staan. Toen ik langs haar heen mijn kamer uit wou lopen hield ze me aan mijn schouder tegen en keek me strak aan. Ik voelde mezelf ineen krimpen, ze kom soms behoorlijk intemiderend zijn. 'Waar heb jij dit weekend gezeten?' 'Ik was bij de verjaardag van een vriend van Yusaku, dat heb ik verteld.' Even leek ze niet te weten wat ze moest zeggen. 'Dus jij gaat zomaar naar een verjaardag van zo'n gast die je amper kent? Weet jij wat er had kunnen gebeuren?' 'Yusaku was er ook bij, we waren met z'n allen en ik weet dat Avoca- eh, Yoonga een goede gast is.' 'Hebben jullie gedronken? Drugs gedaan? Gerookt? Je bent daar nog veel te jong voor en-' 'Ik heb geen druppel op, niemand heeft drugs en Jin en Yoonga zijn speciaal naar buiten gegaan om te roken omdat ze weten dat ik astma heb.' Een geluidloze 'oh', verliet haar lippen maar ze rechtte zich weer op en zei: 'Nu eten koken, jongeman.' Ik kromde mijn schouders en slofte naar de keuken.

Yusaku

'Hey Yusaku, was het lekker?' 'Vieze homo!' 'Yusaku, ik wist niet dat jij homo was?' 'Gayyyyy!' 'Je reet doet nu zeker wel pijn, hé, flikker!' 'Ach Yusaku, heb je een jongetje van twaalf verkracht?' 'Sexy hoor, Yu!' 'Wil je mijn reet alsjeblieft niet zo beet grijpen, hè, Yu?' 'Homo!' 'Wie was die jongen uit dat filmpje?' 'Heb je lekker anaal gehad?' 'Flikker!' 'Zeg, ik wist niet dat Yusaku zo kinky was!' 'Homo!' 'Hé, is dat niet die homo van die foto's?' 'Arme Ami!' En zo ging het de hele dag maar door. Overal waar ik kwam werden opmerkingen gemaakt, sommige groffer dan de anderen. Percy had me een paar keer aangeraden om nu toch echt naar een leraar te stappen als mensen dingen naar me riepen. 'Die kunnen er toch niks aan doen.', mompelde ik. 'Het gaat vanzelf wel over.' Ik probeerde het mezelf meer wijs te maken dan Percy. Yoonga en Jin daarintegen brulden beledigingen terug naar de mensen die mij uitscholden en hadden een paar keer een stel jongens uit onze klas een flinke duw gegeven om ze weg te jagen. Ik was erg blij met Yoonga en Jin omdat zij de enigen waren die er nog een beetje iets aan konden doen, omdat zij altijd behoorlijk populair waren geweest. Als populaire mensen een mening hadden, dan leek die mening opeens veel belangrijker te zijn. Al het geroep maakte me ongelofelijk somber en geïrriteerd, niet omdat wat andere mensen vonden mij iets deed, wat het wel deed, maar dat was niet de reden, maar omdat ik nu wist waar Keyon elke dag doorheen moest gaan. Steeds opnieuw en opnieuw zou hij die opmerkingen over zich heen moeten krijgen en elke dag over zou hij vreemd aangekeken worden, nieuw etend wat mensen over je dachten, niet wetend wat mensen wisten en wat niet. En ik had dan nog vijf geweldige vrienden om voor me op te komen, maar Keyon was helemaal alleen. Hij had niemand, werkelijk niemand, om hem te beschermen als hij dat nodig had. Zelfs zijn eigen ouders walgden van hem, het was hartverscheurend.

Keyon

Meteen toen ik één voet over de drempel van de school zette werd ik overdonderd met opmerkingen: 'Hee, hoeveel heb je dat manwijf betaald om je af te lebberen?' 'Wie zou jóú nou weer willen zoenen, vieze flikker?!' 'Heb die die dingen zelf online gezet om aandacht te krijgen?' 'En? Was het lekker?' 'Zolang je maar met je tengels van mij aflblijft!' 'Homo'tje!' 'Lekker kontje hoor, homo!' Maar daar bleef het niet bij, ik werd geduwd, mijn rugzak was van mijn rug af getrokken en ik had die net oprijd kunnen redden voordat ze 'm in de sloot hadden gegooid. In de pauze zat ik met een gebogen hoofd mijn sandwich te eten toen ik hard in mijn nek gegrepen werd. Ik keek in het treiterende gezicht van één van de meelopertjes van Yamada. Hij en zijn vrienden maakten ongepaste handgebaren en knepen hard in mijn wangen en gezicht. Ik de verte kon ik Raon, de lafaard, met gebogen hoofd zien zitten. 'Blijf van hem af!' Mijn hart sprong op. Eerst had ik de stem niet herkend, maar toen vloog er een zwartharig figuur voor me langs die keihard uithaalde naar het gezicht voor mij. 'Dat is mijn broertje, lul!', riep Veronica. Daarna greep ze mij in mijn kraag en sleurde me mee, weg van de pesters. 'Gaat het?', vroeg ze. Haar stem klonk hard, maar toch kon ik zien dat ze zich zorgen maakte. Er stonden ook twee vriendinnen van haar naast haar die voor een keertje ook bezorgd keken, en niet zaten te giechelen. 'Eh ja, d-dank je wel, echt.' 'Alsof iemand anders het zou doen, het zijn allemaal lafaards die niet eens toe durven te kijken hoe een klasgenoot zonder reden disrespectvol behandeld wordt.' Was dat werkelijk Veronica die daar sprak? 'Vind jij het dan niet vreemd dat ik...? Nou ja je weet wel?' Ik had mijn nieuwsgierigheid niet kunnen bedwingen. 'Natuurlijk wel, ik vind het walgelijk, maar dat hoef ik toch niet te laten merken? Ik vind iets, maar het is niet iets aardigs dus vind ik het geen reden om dat dan ook te uiten.' Ik was even sprakeloos. 'Ehm ja, ik denk dat ik je gelijk moet geven daarin.'

Yusaku

'Yusaku!' Ik wou net het plein aflopen toen ik tegengehouden werd. Ik was verrast om Ami te zien. Ze hijgde en leek buiten adem. 'Yusaku, heb je even?' 'Eh ja.', antwoordde ik een beetje achterdochtig. Het rokje van haar schooluniform flapte heen en weer hoe ze met krachtige, grote stappen voor me uit beende terwijl ze me mee trok aan mijn arm. Op een bankje achter de school nam ze plaats en klopte naast zich in een gebaar dat ik moest gaan zitten. Ze legde haar hand op mijn bovenbeen en keek me aan. Ik had verwacht gezijk over me heen te gaan krijgen en een verleidelijke blik in haar ogen te gaan zien, maar ze keek bijna medelijdend en haar ogen stonden vriendelijk en sympathiek. 'Ik heb die foto's gezien.' Ik wou mijn mond opendoen om iets te zeggen maar ze bracht haar wijsvinger naar mijn lippen. 'Shush, laat me praten. Ik wil zeggen dat ik je accepteer, wij', ze wees naar zichzelf en daarna naar mij. 'Jij en ik zijn geen wij meer, wij zijn niks meer en dat accepteer ik. Ik ben over je heen en jij bent verder gegaan. Die keer op schoolreis: ik was echt stapeldronken, dat moet je begrijpen. Wat ik zei meende ik niet, ik besef zelf ook dat wij een verschrikkelijk stel waren. Ik denk dat wat ik zei puur en alleen wat omdat je nog steeds ongelofelijk aantrekkelijk bent, dat moet je weten.' Ze giechelde even. 'Echt serieus Yu, je bent echt hot, maar wij zijn niet voorbestemd. Ik ben blij voor je dat je nu in een relatie met een beter iemand bent, met iemand waar je werkelijk van houd. Sorry dat ik zo'n hoer was op schoolreis en ik vind het verschrikkelijk wat iedereen tegen je zegt over jou en je vriend. Vergeef me?' Ik kon mijn oren niet geloven. Was dat werkelijk Ami? 'J-ja, ja natuurlijk! Dank je wel voor die woorden.', grijnsde ik. Ze grijnsde terug en kneep even in mijn been. 'Ik zie je nog wel.' Ze woelde plagerig door mijn haar en zwaaide. Zoiets had ik niet verwacht, zeker van Ami niet, en al zeker niet in deze situatie. Soms vormde het lot zichzelf in vreemde manieren.

Reacties (3)

  • aarsvogel

    Shush 😂 Waar zou die uitspraak toch vandaan komen??🤔

    3 jaar geleden
  • Snapple

    Arme jongens

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Oh hey, vrouwen gaan normaal doen in je verhaal suddenly.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen