Barry is een 18-jarige top worstelaar. Hij studeert een sport opleiding en krijgt alle tijd om te trainen. Barry heeft naast zijn trainingen een mooi leven. Hij heeft twee top vriendinnen die altijd voor hem klaar staan en een trainer die ook zijn maat is.
Barry wint alle wedstrijden waar hij aan mee doet en bereikt de Europese top. Totdat zijn leven compleet instort...

"Barry?.... BARRYYY!!!" Roept zijn moeder, nou ja, zijn pleegmoeder. Barry is op 6 jarige leeftijd geadopteerd. Zijn echte moeder is overleden en zijn vader is er nooit voor hem geweest. Al 12 jaar is Marit zijn moeder, een vader heeft hij nog steeds niet, maar hij heeft wel een oudere zus, Ashley. Ashley en hij kunnen het goed met elkaar vinden. Ze is lief en slim en ze zien elkaar als broer en zus! "Wat is er mam?" Schreeuwt Barry vanuit zijn bed naar Marit. "Je moet naar school! Je treint vertrekt zo!" Roept Marit. Shit! Denkt Barry, en hij springt uit bed. Hij trekt snel zijn trainingspak aan en rent de trap af. Zijn moeder heeft zijn eten al klaar staan. Barry geeft nog snel zijn moeder een kus op haar wang en gooit zijn tas over zijn schouder.
Met een versnelde pas gaat hij richting de trein. Op zijn telefoon ziet hij dat hij nog maar 8 minuten heeft en hij besluit een sprintje te trekken. 4 Minuten later komt hij op het station, hij kijkt in het rond en ziet zijn beste vriendinnen staan, Emma en Anna. Hij loopt naar ze toe en licht hijgend begroet hij ze. Emma was erg bijzonder voor Barry, Barry was namelijk verliefd op haar, alleen zei had hem verteld dat ze bindingsangst had en als een jongen te dichtbij kwam dat ze, ze dan zou afstoten. Toch was Barry haar vriend geworden, en werd hij niet afgestoten. Anna was heel anders, altijd over jongens maar een goed hart. Soms loog Anna, en dat wisten Emma en Barry ook! Maar dat deed de vriendschap niet onder. Barry kon ook altijd zijn verhalen kwijt bij Anna, Anna kon goed luisteren en wist altijd lieve dingen terug te zeggen.
Met z'n drieën stapte ze in de trein richting school. Hoe suf het ook is, dat was altijd een dilemma voor Barry. We zaten altijd met z'n drieën bij een plek voor vier personen. Wat moest ik nu doen? Ga ik tegenover Emma zitten zodat ik naar haar kan kijken, of ga ik naar haar zitten zodat ik tegen haar aan kon zitten. Ik probeerde het een beetje af te wisselen. Vandaag zat ik tegenover Emma. Anna begon over Oudjaar avond, want dat kwam er al bijna aan. Natuurlijk zouden we samen iets gaan doen maar wat. Anna stelde voor om bij haar thuis een feest te geven. Anna had bij haar huis een grote schuur waarin het kon. Meteen maakte we een Facebook event aan en nodigde we onze vrienden uit. Het idee was dan om 's middags met ze drieën wat leuks te gaan doen. Ik wist niet zeker of ik die dag wel kon, dus checkte ik mijn agenda. "Shit! Kwalificatie voor de Europese kampioenschappen worstelen, dit kan ik niet afzeggen..." Zei ik. Anna en Emma hielden niet van vechten, ze hadden ook nog nooit bij een wedstrijd gekeken. "Je hebt toch ook cheerleaders nodig gekkie!" Zei Emma lachend. "Willen jullie serieus kijken bij mij?" Vroeg ik opgewekt. "Natuurlijk! De laatste dag van het jaar moeten we toch onze kampioen aanmoedigen!" Zei Anna. "Wacht maar, die gouden beker ga ik voor jullie winnen!" Zei ik trots en ik gaf een knipoog naar Emma. Emma gaf een klein, schattig glimlachje wat mij goed deed.

Toen we op school aankwamen gingen we onze eigen wegen. Emma en Anna hadden turnen en ik moest naar Mo toe. Mo was mijn trainer. Naast worstelen was ik ook zwarte band Judo en had ik al een paar MMA en kickboks partijen gewonnen. Maar worstelen was mijn sport, dat vond ik het leukste.
Mo was de beste trainer die er bestond. Heel rustig, heel veel aandacht en hij maakte je iedere training helemaal kapot. Deze training ging voornamelijk om het afvallen. Ik woog nog 88 kilo en moest voor het toernooi 85 kilo wegen. Ik had mezelf omgekleed en liep de zaal in. Voor de mat stopte ik en groette de mat. Ik stapte de mat op en daar zat Mo met zijn ogen dicht op zijn knieën. Ik ging in dezelfde houding voor hem zitten en sloot mijn ogen. Mo en ik opende onze ogen en groette elkaar. Daarna vertelde Mo altijd onze quote: "Never give up. Because giving up, hurts more than going through pain." Mo herhaalde dit elke training, elke wedstrijden en riep het regelmatig door de zaal als we aan het trainen waren. Ik trok mijn sweatsuit aan en we gingen samen de sauna in. Hier gingen we boksen. Veel afvallen. Ik had nog 5 dagen voor het toernooi en mijn lichaam moest wennen aan de sauna.
Anderhalf uur later zat de training erop. We groette elkaar af en ik ging naar de kantine. Eerst liet ik mijn eten opwarmen en daarna nam ik plaats. Anna en Emma kwamen vlak daarna bij mij zitten. Emma vroeg of ik 's middags met haar mee naar huis wilde voor een nieuwe vlog van haar. Natuurlijk ging ik mee, extra tijd met Emma was altijd goed.

Rond 16:00 uur kwamen we bij Emma haar huis aan. Emma vertelde dat deze vlog echt over mij ging, over het worstelen en wat er volgende week zou gebeuren. Ook had ze een verassing voor mij die ze mij pas in de video bekent ging maken. Ik was erg nieuwsgierig. De camera ging aan we de vlog begon. Ik was al vaker in Emma haar vlogs geweest dus ik hoefde me niet uitgebreid aan haar volgers voor te stellen. Emma deed haar hele verhaaltje hoe ik haar had belooft voor haar mezelf te kwalificeren voor de Europese kampioenschappen. Emma zei dat, dat natuurlijk alleen zou lukken als ik aan haar en Anna kon denken tijdens het toernooi. Ik keek vragend naar Emma. Emma zei tegen mij dat ze allang al wisten dat ik met oudjaarsdag een toernooi had en dat Anna en Emma allang van plan waren bij mij te komen kijken. Emma pakte een cadeautje en gaf het aan mij. Ik keek haar een beetje vragend aan tot ze zei: "Nou slome, maak het dan open!" Ik scheurde het papier eraf en daar zat een nieuw broekje in. Ik vouwde het broekje uit elkaar en de namen van Emma en Anna stonden erop met achter op de quote van Mo! Emma lachte en zei dat Mo had meegewerkt met het juiste broekje en de juiste tekst, daarna gaf ze mij een kus op mijn wang en vroeg wat ik ervan vond. Ik liep rood aan en wist niet wat ik moest zeggen. Stotterend zei ik: "Jeetje Emma, wat ontzettend lief, ik ga me best voor jullie doen." Lachend zei Emma: "Je bent altijd onze kampioen ongeacht je prestatie."

30 December, Emma, Anna, Mo en ik kwamen in het hotel aan. Ik trok mijn trainingspak aan en Mo bracht ons naar de weging. Het was best wel spannend omdat ik een beetje aan mijn gewicht twijfelde. Ik liep door de zaal en zag al mijn concurrenten, veel bekende, veel mensen die ik al één of meerdere keren had verslagen. "Deze gasten ken je, deze gasten heb je allemaal al verslagen, dit toernooi heb je in je zak." Zei Mo tegen mij. Zelfverzekerd trok ik mijn trainingspak uit en daar stond ik in mijn nieuwe broekje van Emma en Anna. Ik stapte op de weegschaal. "84.5Kg voor de regerend Nederlands kampioen BARRY 'HERCULES' ZWIJGER" Riep de baas van het toernooi.
Ik ging terug naar Emma en Anna. Emma vond het erg cool dat ik zo werd omgeroepen. Emma was ook gek op mijn nickname 'Hercules'. Deze had ik gekregen van een goede jeugdvriend met wie ik vaak krachttrainingen deed.
Gelukkig was de weging goed. Nu kon ik weer lekker veel eten en op krachten komen. Met ze vieren gingen we uiteten, onbeperkt spareribs, mijn favoriet. Nadat ik mezelf misselijk had gegeten ging ik naar bed.

31 December, ik was vroeg op, de rest sliep nog. Op mijn knieën ging ik in een hoekje zitten en motiveerde ik mezelf. Daarna ging ik op mijn rug liggen en oefende ik nog wat verwurgingen met mijn benen, mijn favoriete klem.
2 Uur later was het zover. We liepen naar het schema, over een kwartiertje moest ik de eerste partij draaien van de poule fase. Er waren vier poules met 6 personen in een poule. Ik had niet zo'n hele sterke poule. De eerste twee gingen direct door en de derde moesten nog een keer tegen elkaar waarvan alleen de winnaars doorgingen, een extra partij dus, dat wilde natuurlijk niemand. Mijn eerste partij was tegen een jongen die derde van Nederland was. De beste uit de poule. Alleen voor mijn partij tegen hem was ik een beetje zenuwachtig, maar ik had hem vorige keer ook al verslagen. Vlak voor de partij liep ik naar hem toe en wenste hem succes, het was een jongen die ik erg aardig vond en het ook gunde om ver te eindigen. De top 3 ging door naar de Europese kampioenschappen, dat gunde ik hem ook. "Ik zie je in de finale." Zei Jasper, mijn tegenstander, lachend.
Een paar minuten later begon het. Ik stond tegenover Jasper en de bel klonk. De 5 minuten gingen in. Ik sloot mij compleet af. Jasper en ik liepen op elkaar af. We tikten elkaar handen nog aan uit respect maar daarna begon de wedstrijd. Hij pakte mij vast, maar niet goed. Ik kon onder hem door glijden en had hem om zijn rug vast. Grote fout van Jasper. Nu kwam hem, mijn favoriete en beste worp. Ik tilde hem op en gooide hem over mijn schouder heen. Daar lag hij. Ik klom op zijn rug en kon van achteren een nek klem aanleggen. Hij zat meteen diep en binnen een paar tellen tikte hij, ik had de eerste partij gewonnen. Ik had geen besef van tijd, de partij kon wel een aantal minuten hebben geduurd. "Een indrukwekkende winst in 21 seconde door 'Hercules'!!!" Riep de 'MC' en er klonk een luid applaus. Vol adrenaline liep ik de mat af en Emma en Anna knuffelde mij.
De hele dag ging alles voorspoedig. Ik won de poule fase met gemak, alleen jasper was vijfde geworden in de poule. Hij had maar één partij kunnen winnen. Hij was boos en van slag, en ik voelde me schuldig. Mo sprak mij weer toe, alles winnen, nu was de knockout fase, een keer verliezen en het is klaar.
Na een paar uur bereikte ik de finale. Ik had me terug getrokken naar de kleedkamer om goed tot rust te komen. ik wist ook nog niet wie mijn tegenstander werd. In de kleedkamer hingen ook boxen dus ik kon alles horen. "DE FINALE IS BEKEND! EEN INDRUKWEKKENDE REEKS VAN 'HERCULES', ALLES GEWONNEN EN GEEN PARTIJ HEEFT LANGER GEDUURD DAN ANDERHALVE MINUUT!!! Zijn tegenstander, ALEXANDER 'The Viking' MARKO, alleen zijn eerste partij verloren maar verder heel sterk geweest het hele toernooi." Riep de MC door de boxen heen. Alexander kende ik eigenlijk niet. "Je hebt tegen hem nog nooit gevochten Barry, ik wist niet dat hij zo goed was" Zei Mo.
Daar stonden we dan, tegenover elkaar, de finale. De bel klonk. We liepen naar elkaar toe en ik stak uit respect mijn hand uit. Alexander schoot meteen omlaag en gooide mij onverwachts via mijn benen op de grond. Het publiek werd gek. "DIT HAD NIEMAND VERWACHT, WAT EEN VERASSING IN DE FINALE!" Riep de MC. Ik kon niet wegkomen. Alexander had veel controle, maar ook hij kon weinig doen. Ik moest slim zijn. Ik besloot hem wat ruimte te geven om hem een beetje uit te lokken. Ik zette iets minder kracht en liet mijn been een beetje zakken. Hij trapte erin! Ik paste de klem toe die ik vanochtend nog had geoefend en hij zat diep. Alexander zat vast. Hij kon niet wegkomen en liep langzamerhand rood aan. "DIT IS HET EINDE, ALEXANDER ZIT VAST HIJ MOET AFKLOPPEN VOORDAT HIJ KNOCKOUT GAAT!!" Riep de Mc enthousiast. Maar hij klopte niet af. Ik bleef kracht zetten tot ik geen verzet meer voelde. Alexander was knockout.

Daar stond ik, midden op het podium, met zoals beloofd een gouden beker in mijn handen. Ik ging naar de Europese kampioenschappen. Voor mij stond een trotse trainer, een goede vriendin en de liefde van mijn leven. Maar ik had alleen oog voor de laatste. Ik bleef maar naar haar lachen en blozend keek ze terug.

Na een lange dag kon het feesten beginnen. Maar het hele feest kon mij niks schelen. Ik voelde een vonk, tussen mij en Emma, toen ik op het podium stond. Ik ging naar de keuken om wat drinken te pakken en Emma kwam achter mij aan. We bleven in de keuken nog een beetje met elkaar praten. Ik keek haar aan, diep, in haar heldere groene ogen. ik schoof mijn hand door haar, haar en complimenteerde haar dat haar, haar zo mooi zat. We keken verliefd naar elkaar, de tijd stond stil. We hoorden niemand meer praten, geen muziek. De hele wereld draaide op dat moment om ons. Langzaam gingen onze hoofden naar elkaar. Langzaam sloten we onze ogen en toen voelde ik het, intense geluk, blijdschap en liefde, onze lippen raakte elkaar, we zoenden elkaar.
Het beste moment uit mijn leven, ik zoende de liefde van mijn leven...

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen