Foto bij Chapter 153.2 ||

Nadieh Ramsey


Ademloos keek ik naar het schouwspel wat er voor me afspeelde. Theo die Alex een klap verkocht en hem woedend aankeek. Ergens irriteerde het me dat ik Alex niet had geslagen, maar ik waardeerde het dan ook weer dat Theo zo voor me opkwam. Ergens was het ook wel wat, toegegeven, opwindend als Theo zo boos was. Niet dat ik daarop lette op dit moment, natuurlijk niet. Inmiddels stond Alex alweer overeind en was zo gezien nog niet klaar met Theo. Hij stormde op hem af en probeerde hem weg te duwen. Alexis probeerde ertussen te komen, maar het was pas toen ik Alex' vuist tegen Theo zijn kaak aan zag gaan dat ik ertussen kwam. Eigenlijk was het heel gek. Ik zag aan Theo's gezicht dat het erg pijn deed en dat kon ik niet hebben, Ik wurmde me ertussen en voelde een vuist tegen mijn schouder aankomen, maar dat boeide niet. Ik duwde Alex met al mijn kracht bij Theo weg totdat hij nogmaals, tegen de toog van de bar aankwam.
'Nadieh, was it you I hit?' vroeg hij toen en keek me woedend aan.
'I don't care, it was definitely my man you hit! Are you out of your fucking mind?! I'm not done with you, Alex!' Ik realiseerde me hoe dichtbij ik stond, maar ik was zo, zo boos.
'Oh come on, we were best friends once, remember?' zei hij en wilde dichterbij komen waarna hij nog even geniepig naar Theo keek. Ik vernauwde mijn ogen, duwde hem van me af en sloeg hem met mijn vlakke hand tegen zijn wang.
'I would shut up or your balls get to meet my heels. And don't touch Theo ever, and I mean ever, again.' siste ik, voordat ik hem nog een vijandige blik verkocht. Ik draaide me om en liep snel naar Theo, die inmiddels omringd was door andere teamgenoten en een koud glas met nog overgebleven ijsklontjes inzaten die hij tegen zijn kaak hield.
'Babe, are you okay?' vroeg ik bezorgd en ging met mijn wang over zijn andere wang.

Alexis Sanchez


Ik zag hoe Nadieh bij Alex wegliep en keek ook even naar Theo, maar hij was al omringd door andere teamgenoten. Mijn blik schoot weer terug naar Alex, die achter Nadieh aan wilde gaan, maar het was niemand anders dan Anne die hem tegenhield. Ze stond daar alleen en hoewel Anne zichzelf meer dan goed kon redden, leek het me toch verstandig om bij haar te gaan staan.
'Where the hell do you think you're going?' vroeg ze en drukte Alex op een kruk. Hij keek haar minachtend aan - een blik die mij niet aanstond.
'Like you have anything to say about me. Whatever Anne, I wanted to see you anyway before I leave Arsenal.' Hij kreeg weer een vervelend glimlachje rondom zijn mond. Ik kwam erbij staan en keek hem nauwelijks aan, ik had meer mijn blik op Anne gericht.
'Anne, let's go.' zei ik.
'No, leave her here.' zei Alex. 'I wanna know why you didn't like me in the first place. Why were you always with Alexis? Why even choose him? Were you on drugs too at the time?' Anne's blik schoot vol vuur naar Alex en even was bang dat zijn laatste uur nu echt had geslagen - wat volledig terecht zou zijn geweest.
'I can't stand you, that's why I didn't get with you.' zei Anne met een onvaste stem.
'That's what I don't get. Really Anne, what was it? XTC, speed, marijuana?'
'That's enough, Alex.' bromde ik en keek hem gevaarlijk aan. Voor Anne ook, want ik zag hoe ze tot 10 probeerde te tellen, maar de 10 haalde ze niet eens. Ik kon haar nog net aan haar arm vastgrijpen en had Alex geluk dat alleen een deel van haar schoen zijn been raakte. Het opstand had voor veel opschudding gezorgd en een paar bewakers begonnen zich erop mee te bemoeien. Ze zagen dat Alex dronken was en namen hem mee. Anne werd ook rustiger en ik kon haar loslaten.
'You're okay, Anne, you're okay.' Ze gaf het op, keek me met een gekwelde blik aan.
'He's such an ass! Why would he do that?!'
'Ssssh..' suste ik haar en nam haar in mijn armen. 'He's gone now, alright? He's gone.'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen