Na de kus van oudejaarsavond is het leven van Barry compleet veranderd. Emma en Anna zijn niet meer hetzelfde...

Het voelde alsof er minuten, of zelfs uren waren verstreken. Alleen waren het slechts seconden. Onze lippen kwamen van elkaar af. We keken elkaar nog diep in de ogen aan, Emma begon te blozen. Ik straalde van geluk. Emma keek een beetje naar beneden maar zei niks. "Wil je erover praten? Of zullen we weer naar het feest gaan en hebben we het er een andere keer over?" Vroeg ik met een zachte stem. "Laten we maar gaan feesten." Zei Emma en ze lachte lief naar mij. De rest van de avond bleven we bij elkaar in de buurt en danste we veel.
Na middernacht besloten we met z'n drieën de stad in te gaan. Hier had ik totaal geen zin in. Nu konden Emma en ik niet echt samen zijn en ik hield niet van de drukte. Maar Emma had er zin in dus ik besloot toch maar mee te gaan. Eenmaal in de stad was het echt gigantisch druk. Anna waren we al snel kwijt. Ik ging wat drinken halen voor Emma en mij. Toen ik terug kwam vroeg Emma of ik het hier leuk vond. "Het is erg druk, maar zolang ik met jou ben heb ik een leuke avond!" Zei ik en gaf haar een knipoog. "Nou als je alleen maar met mij samen wilt zijn, waarom gaan we hier niet weg dan en zoeken we een rustig plekje op?" Stelde Emma voor. "YESS!" Dacht ik en we vertrokken uit het café. We liepen richting een parkje in de stad. Het was een prachtige avond. De lucht was helder en de sterren schenen helder. Toen we bij het parkje aankwamen gingen we op een bankje zitten. Ik keek Emma aan maar zij bleef een beetje voor zich uit staren. Ze keek er ook een beetje verdrietig bij, waardoor ik me zorgen begon te maken. Ik vroeg aan haar of er iets was en of ze erover wilde praten. "Die kut Anna, met al haar leugens. Ik word er helemaal gek van! Ik wil haar nooit meer spreken." Zei Emma zwaar geërgerd. Ik schrok hier een beetje van. Ik vroeg geschrokken wat er gebeurd was en wat ik had gemist. Emma vertelde mij dat Anna met een jongen ging, nou niet echt ging maar zich liet neuken door een jongen. Emma vertelde mij dat die jongen een vriendin had en dat het niet Anna was. Anna was nogal makkelijk te beïnvloeden, en liet zich nu dus door die jongen en zijn vrienden gebruiken voor geld. Ik wist niet wat ik moest zeggen. "Ze laat zich gewoon voor geld gebruiken en is er nog trots op ook. En toen ik er wat van zei begon ze tegen me te liegen en dingen te verzwijgen. Ze zij dat ze gestopt was maar ze gaat gewoon achter mijn rug om door, kutwijf!" Zei Emma en ze begon te huilen. Ik sloeg mijn arm om haar heen en begon haar te troosten. Emma riep nog dingen dat ze haar nooit meer wilde zien en nooit meer wilde spreken. Ik kon niet anders als aan Emma's kant te staan, want ja ik was verliefd. Emma knuffelde mij en zei: "Ik ben blij dat jij wel eerlijk bent en dat jij er altijd voor mij bent." Ik gaf Emma een kus op haar hoofd en bleef verder even stil.
"Emma?" Vroeg ik. "Moeten we het nog even hebben over wat er eerder vanavond tussen ons is gebeurd?" Vroeg ik daarna. "Je bedoeld die kus?" Vroeg Emma. "Ja, wat betekende het voor jou?" Vroeg ik open. "Barry, wij zijn beste vrienden. Dit gebeurde gewoon en het was fijn. Maar zoals je weet kan ik met niet binden. Je bent de eerste en enige jongen waar ik vrienden mee ben." Zei Emma. "We zijn nu niet opeens meer dan vrienden?" Vroeg ik met een verdrietige toon. "Nee joh gekkie! Best friends forever!" Zei Emma vrolijk en ze gaf me een kus op mijn wang. Dit was natuurlijk kut om te horen, maar onze vriendschap was ook al erg belangrijk voor mij. "Ik hoop wel, dat ik ooit een jongen zoals jou tegen kom Barry. Degene die later jou vriendin wordt is echt de gelukkigste vrouw op aarde!" Zei Emma lief. "Godver, dat moet jij zijn! Zie je dat dan niet? Snap je niet dat ik gek op jou ben? Dat is stapelverliefd op je ben? Dat jij alles bent wat ik wil? Dat ik alles voor je zou doen? Dat wij perfect voor elkaar zijn? Zie je dat echt niet? Ben je echt zo dom?" Dacht ik geïrriteerd, maar ik zei iets heel anders: "Lief van je Emm, de jongen die zo'n prachtige vriendin krijgt als jou is pas een echte geluksvogel. En knap en lief, wie wil dat nou niet?" Zei ik werkelijk, met een lief lachje. Emma kwam tegen me aan liggen en samen bleven we naar de sterren staren.

Toen ik de volgende ochtend wakker werd zag ik dat ik een aantal berichten had. Ik opende whatsapp en zag dat Anna mij meer als 30 berichten had gestuurd. Dat moest werd belangrijk zijn. Maar ik had ook een appje van Emma, die was natuurlijk belangrijker. Ik opende het bericht: "Al plannen voor vandaag? Zin om mee te gaan naar het strand?" Las ik. Snel reageerde ik: "Tuurlijk! Hoe laat zal ik je opkomen halen prinses?" Stuurde ik terug. Ik opende Anna's berichten en zag hele verhalen. Ik las alles door en er stond dat Anna fouten had gemaakt, maar nooit onze vriendschap op het spel zou zetten. Emma had dus contact gehad met Anna, dat kan niet anders. Anna kwam nu zielig doen bij mij en kwam met leugens aan over Emma. Maar ik wist dat het niet waar was want ik was de hele avond met Emma geweest, en dat wist Anna niet. Geïrriteerd stuurde ik een berichtje terug: "Ik ben klaar met je leugens, ik dacht dat ik je kon vertrouwen maar blijkbaar had je al die tijd een masker op...." Ik kreeg een berichtje van Emma: "Kan je hier over een uurtje zijn?" Nu moet ik nog haasten ook. Ik rende naar de douche en stapte er koud onder. Mijn telefoon lag op de wastafel en ik hoorde hem meerdere malen trillen. Dat moet Anna zijn, dacht ik. Emma stuurde nooit veel berichten. Maar ja, ik moest haasten dus Anna moest maar even wachten. Snel trok ik een scheermes over mijn gezicht en deed ik wax in mijn haar. Toch was ik nieuwsgierig naar de berichten, maar ik had echt geen tijd. Het waren drie berichten had ik gehoord. Snel at ik wat en stapte ik in de auto.

Ik kwam bij Emma aan en was de berichten van Anna eigenlijk alweer vergeten. Ik parkeerde de auto en zag dat Emma al richting de auto kwam lopen. Wauw, wat zag ze er weer prachtig uit. Ze stapte in en we reden richting het strand. Emma begon al snel over Anna. Emma vertelde dat ze had gezegd dat ze dat liegen zat was en had dat op z'n Emma's tegen Anna gezegd, erg bot dus. Ik vertelde wat Anna mij had gestuurd en Emma moes lachen. "Gelukkig hebben we elkaar nog, en weten we dat wij elkaar wel kunnen vertrouwen!" Zei Emma lachend. Het bleef daarna even stil.
We naderde het strand en Emma's telefoon ging af. Ze kreeg een bericht, van Anna. Ze opende het bericht en zag: "Ik weet dat je met Barry bent, misschien moet hij even z'n app kijken voor het te laat is...." Emma keek verschrokken. "Barry, stop de auto, Anna doet iets ergs denk ik." Zei Emma. "Ja, laat die trut nou maar even, ik kan hier niet stoppen he!" Zei ik een beetje geërgerd. ""STOP NU DIE AUTO!!" Gilde Emma. Ik reed snel door en zocht een plek waar ik kon stoppen. "Oké, rustig ik zoek snel een plek waar ik kan stoppen!" Zei ik tegen Emma. Terwijl ik reed pakte Emma mijn telefoon uit mijn broekzak. "Wat is je code Barry?" Zei ze gehaast. "1842." Zei ik. Emma opende de berichten van Anna en liet de telefoon uit haar handen vallen. Emma keek verschrokken voor zich uit en begon te huilen. Eindelijk zag ik een plek waar ik kon parkeren en zetten mijn auto langs de weg. Emma was helemaal versteend en ik kreeg al mijn vermoedens. Ik pakte de telefoon van de grond en zag de berichten van Anna:
"Dit is allemaal jullie schuld!"
"Dit bloed kleeft aan jullie handen!"
En als laatste had ik een foto van een hoop pillen gekregen.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen