Foto bij || 002

Om stipt vijf uur zeg ik Sally en Jack gedag en loop ik met de gigantische bos rozen in mijn armen richting mijn Range Rover. Ik zucht zachtjes als ik zit en staar even naar de bloemen. Wie zullen me deze gestuurd hebben? En er staat ook zo'n lieve tekst op. Ik start mijn auto en draai mijn stuur. Ik tik met mijn vingers op het stuur op de beat van de muziek en zing zachtjes mee. Ik parkeer mijn auto bij de supermarkt en haal wat spulletjes voor het avondeten. Ik besluit om pasta voor mezelf te maken en als ik alles heb, reken ik af en rijd ik naar huis.

Als ik thuis ben hoor ik mijn mobiele telefoon af gaan en ik zet de boodschappentas neer en graai in mijn tas. 'Ja? Isabel?' In een fractie van een seconde zag ik haar naam staan op de display voordat ik opnam. 'Ben je thuis? Ik heb geen zin om te koken' zeurt ze aan de telefoon en ik grijns. 'Ik ga pasta maken. Kom maar' zeg ik en ik hoor haar even juichen en dan hoor ik de pieptoon. Isabel is een schat, maar op haarzelf wonen gaat haar nog niet heel erg goed af. Ze kookt niet voor zichzelf en laat bijna alles bezorgen en ze heeft een werkster voor het huishouden. Ik zucht zacht en ruim de boodschappen op en zet een pan water op het vuur. Ik maak de gehakt met kruiden klaar en dek de tafel gezellig en zet alles klaar. Een karaf water en een fles wijn en ijs als toetje. Ik gooi de macaroni bij het water als deze kookt en dan neem ik plaats op de bank en bekijk mijn telefoon. Geen sms'jes of berichtjes. Ik zucht en surf wat over Facebook en Instagram. Ik loop naar de deur als de bel gaat en omhels Isabel als ze naar binnen stapt. 'Gezellig dat je er bent' zeg ik lachend en ze loopt door naar de woonkamer. 'Jeetje, wat een grote bos rozen!' valt haar meteen op. Ze trekt haar jas uit, gooit deze op de bank en loopt er naartoe. 'Ja, ik heb geen idee van wie ze zijn. Ze kwam vanochtend op mijn werk' zeg ik en ik roer even door de macaroni. 'Jeetje..' mompelt ze en ruikt even aan de bloemen. 'Het zijn je lievelings' merkt ze op en ik knik mijn hoofd. 'Dan zijn ze van een bekende. Dat kan niet anders' zegt Isabel en ik haal mijn schouders op. 'Dit zal vast niet het enige of laatste zijn wat je van hem krijgt' zegt Isabel en ik lach zacht. Ze draait zich naar me om. 'Wie zegt dat ze van een man komen?' vraag ik dan en Isabel wuift het meteen weg, waardoor ik in de lach schiet. 'Neem een glas wijn' zeg ik en ik wijs naar de fles. 'Lekker' zegt ze en ze likt over haar lippen. 'Maar.. even over het onderwerp terug komend van vanmorgen' zegt ze en ze neemt plaats aan de bar en kijkt me doordringend aan. 'Wat vind je ervan dat Liam back in town is?' vraagt ze en neemt een slok wijn en kreunt even goedkeurend. 'Ik weet niet wat ik ervan moet vinden..' beken ik eerlijk en Isabel schud haar hoofd. 'Je hebt hem lang niet gezien. Een jaar?' vraagt ze en ik knik mijn hoofd. 'Ja, sinds ik hem eruit heb gezet heb ik hem niet meer gesproken of gezien, maar dat wilde ik zelf. Hij verhuisde na een klein maandje naar New York' zeg ik en Isabel luistert aandachtig. Ik neem tegenover haar plaats. 'Time jij even vijf minuten' zeg ik ze knikt. 'Ik had nooit gedacht dat hij terug zou komen' zeg ik en Isabel bijt op haar lip. 'Misschien komen die bloemen van hem?' vraagt ze en tikt met haar hoofd richting de gigantische bos bloemen. 'Hij zou me eerder een haatbrief sturen. Hij was het er totaal niet mee eens dat ik het uitmaakte, terwijl hij een ander had' zucht ik dan seint Isabel dat de macaroni klaar is. 'Je gaf hem ook niet echt de kans om het uit te leggen. Je had zijn spullen meteen buiten gezet nadat je het hoorde van Victoria' zegt Isabel en ik kijk haar boos aan. 'Ja, zeg, mag ik?! Ik kreeg te horen dat hij het had aangelegd met een ander meisje. Mag ik hem dan eruit zetten?' vraag ik boos en Isabel grinnikt even. 'Ik wist niet dat je boos werd.. het enige wat ik wil zeggen, is dat hij het nooit toegegeven heeft.. dat hij een ander had, dus hoe weet je het allemaal zo zeker?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen