Foto bij 155.

Britta Nina Waldner

Lachend keek ik mijn zus aan. 'Gemeenschap?' proestte ik en klemde mijn kaken op elkaar om niet in lachen uit te barsten om haar verwoording. 'Wat omschrijf je dat weer schattig, Hans,' lachte ik. 'Maar ik ben heel blij voor jullie! Als jullie het maar wel veilig hebben gedaan, want ik zit er nog niet op te wachten om tante te worden,' zei ik streng en keek het stelletje tegenover me dan ook streng aan.
Hanna keek me blozend aan, ik had haar echt in verlegenheid gebracht. 'En ik dacht dat jij niet zo zou reageren als Gidi of Björn,' zei ze zacht.
Een voldane glimlacht verscheen op mijn gezicht. 'Nee joh, Gideon en/of Björn zouden veel heftiger reageren,'
Scorpius zuchtte opgelucht. 'Wat ben ik blij dat ik geen broers of zussen heb,'
'Oh, soms zijn ze wel leuk hoor, maar broers zijn nogal beschermend,' zei ik lachend. Ik stond op en rekte me uit. 'Tot ziens kinders, ik ga eens kijken hoe het met de rest is,' zei ik glimlachend en verliet de coupé. Wat schattig, mijn lieve kleine Hans die eerder een vrouw was dan ik, wie had dat verwacht?
Ik liep langs verschillende coupés en toen ik James in een van de coupés zag zitten, liep ik door. Het ging gewoon automatisch. Vanochtend was ik zo stoer geweest en had ik me zo kwetsbaar opgesteld, maar nu durfde ik hem niet onder ogen te komen. Uiteindelijk durfde ik dat natuurlijk wel, want kom op ik ben Britta Nina Waldner: ik ben nergens bang voor. Misschien was ik wel bang om afgewezen te worden, zoals hij me al meerdere keren had afgewezen dit jaar. Natuurlijk wist ik deels nu wel waarom dat het geval was geweest, maar misschien had die ring enkel zijn emoties versterkt en was hij echt boos op me geweest. Waarom had ik hem ook alweer vanochtend gekust? Terwijl ik dacht aan mijn lippen op de zijne, droomde ik weer weg bij het idee. Het was me gewoon gelukt. Niemand had me geloofd toen ik zei dat Cece duivels was, maar doordat ik niet opgaf kwam uiteindelijk de waarheid aan het licht. "De aanhouder wint" zeggen ze toch altijd? Nou, die theorie heb ik toch wel een beetje bewezen de afgelopen dagen. Maar even terug naar James en wat ik vanochtend had gedaan.. Wat moet ik doen als ik hem zie? Gewoon casual lachen en wachten tot hij erover begint? Of hem confronteren en vragen wat zijn antwoord is? Oh, ik had geen idee. Wat is in vredesnaam de beste oplossing? Of zou ik af moeten wachten wat hij deed en dan kijken wat passend is? Nee, want dan ben ik helemaal afhankelijk van zijn reactie en ik ben niet graag afhankelijk van iemand. Wat moet ik nu toch doen?
Koude vingers omsloten mijn pols en geschrokken uit mijn gedachten keek ik wie mijn pols beetpakte. Het was Justin en hij keek me lachend aan. 'Je loopt hier nu al voor de vierde keer voorbij. Wat ben je allemaal aan het doen, Waldner?' vroeg hij lachend aan me.
Ik keek de lange donkerblonde jongen zuchtend aan. 'Dus ik dit ding gedaan,' begon ik, maar Justin onderbrak me al. 'Dat is als een lopend vuurtje rondgegaan, dus iedereen weet het al,' zei hij glimlachend. Sinds we samen in het Quidditchteam zaten waren we echt heel close geworden en vooral ook doordat James en ik zo ver uit elkaar gedreven waren. 'Oh, goed om te weten,' zei ik lachend. 'Maar ik weet dus niet hoe ik moet reageren als ik James weer zie,' gaf ik toe met een zucht.
'B, ik denk dat het vanzelf gaat als je met hem praat en dat je het niet zo moet overdenken,' raadde hij me aan.
Dankbaar keek ik hem aan. 'Dankje Justin, je hebt me echt geholpen,' zei ik en gaf hem een knuffel.
'Graag gedaan, Waldner,' zei hij lachend en keerde terug naar zijn coupé.
Ik liep naar de coupé waar bijna alle laatstejaars Gryffindor zaten en opende met een oprechte, maar iets nerveuze, glimlach op mijn gezicht de coupédeur. 'Hè hè, daar is ons verloren schaap,' grapte Toby toen hij me zag binnenkomen. 'We begonnen ons al zorgen te maken waar je was,'
Glimlachend keek ik hem aan. 'Maak je om mij maar geen zorgen, mij raak je niet zomaar kwijt,' zei ik en nam plaats tussen Rose en Colton in. James zat schuin tegenover me en staarde uit het raam. Justin had gelijk, als ik hem zag wist ik wat te doen en ik wist nu namelijk dat ik hem even de tijd moest geven om alles op een rijtje te zetten.

Reacties (5)

  • zwadderaartje

    Leuk stukje!! Ik ga snel verder met lezen was even weg van quizlet. Ben benieuwd!!

    2 jaar geleden
  • DieEneSaar

    Leuk stukje, komt er ook een keer een James POV?

    2 jaar geleden
  • LarryNiam

    Ahhh leuk stukje:)
    Snel verder ik ben benieuwd<3

    2 jaar geleden
  • Magicsongzz

    Aleee jamessss!!! Schiet in actie!

    2 jaar geleden
    • Chantilly

      James: “Rustig, rustig. Ik ga echt wel een keer met dr praten”

      2 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    ):
    Nu weet ik nog steeds niet hoe Jamie denkt :'(
    Brit moet echt met hem gaan praten, hoe dan ook (:

    2 jaar geleden
    • Chantilly

      Britta: “Eerst moet ik even moed verzamelen en dan zal ik gaan!”

      2 jaar geleden
    • HopeMikaelson

      BRIT JE BENT EEN GRYFFINDOR JE KAN HET

      2 jaar geleden
    • Chantilly

      Britta: “Hahah, ja inderdaad. Maar ik was een beetje bang voor de reactie van James na dit jaar”

      2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen