Hallo lieve Lezertjes
Vorige week had ik echt geen tijd om een nieuw deeltje te schrijven ...xs
Sorry daarvoor!!!
Maar nu dus weer welxD

Enjoy ^-^

Liv

'Mijn echte ouders waren twee juweliers met een bescheiden zaakje in de hoofdstad. Ik verloor ze beiden op dezelfde dag toen de winkel werd overvallen door een groep jongeren. Ik was toen vijf jaar oud, dus herinner ik me er bitter weinig van.' Bill's hand gleed steunend naar mijn knie waardoor ik geruststellend glimlachte. 'Als je dit liever niet wil vertellen ...' begon hij voorzichtig maar schudde ik het hoofd. 'Als ik over hen vertel is mijn dankbaarheid voor de tijd die ik met hen heb mogen doorbrengen veel groter dan mijn verdriet.' Ik gaf hem een kneepje in zijn hand waardoor zijn bezorgdheid toch wat afnam.

'Ehm, op dat moment zat ik, gelukkig, boven bij de nanny die vervolgens de politie verwittigde. Mijn ouders hadden geen broers of zussen, dus was er geen andere keus dan mij voor adoptie op te geven. Ik herinner me een korte tijd in een weeshuis tot er op een zondag een jonge vrouw voor mijn neus stond. Ik weet nog dat ze een hemelsblauwe, lange jurk droeg en ik ervan overtuigd was dat ... Assepoester me kwam ophalen.' Bill maakte een vertedert geluid en Dymm grinnikte. 'Wist ik veel.' lachte ik schamend en dronk eerst wat koffie voor ik verder ging. 'Ze stelde zich voor als Mia Valenci en vroeg me wat mijn allergrootste wens was. Ik was nog heel jong maar besefte wèl dat mijn ouders nooit meer zouden terugkomen, hoe graag ik dat ook had gewild ...'

'... dus zei ik, dat ik een grote familie wou hebben om mee te spelen en nooit meer alleen te zijn. Ze glimlachte, nam mijn hand en beloofde me dat mijn wens zou uitkomen. Kort daarna verliet ik met haar het weeshuis en stapten we in een grote zwarte auto. Daar viel ik in slaap tot ik werd gewekt en kon uitstappen. Mijn Assepoester-theorie leek enkel meer gestaafd te worden bij het zien van haar weliswaar, bescheiden kasteel. 'Welkom thuis.' had ze gelachen en nja, ... zo werd ik dus het derde adoptiekindje van de barones.' glimlachte ik en zag ik meteen hoe Tom zijn wenkbrauwen fronste.

'Hebben jullie nog een zus of broer?' Was Bill hem voor en keek ik op naar Dymm. 'Eh ... ja, zoiets.' lachte ze geamuseerd en kon ik m'n lach ook niet bedwingen. 'Wat is er zo grappig?' Bill bekeek me argwanend en Dymm schonk wat verse koffie in. 'Toen Liv aankwam had ze al twee kinderen geadopteerd. Kyle en Alex, onze oudere broers.' Geamuseerd gooide Tom wat suiker in zijn koffie. 'Broers? Interessant, vertel meer.' Dymm grijnsde breed en kruiste haar armen. 'Wel, meneer nieuwsgierig. Het is best mogelijk dat je ze al tegen het lijf bent gelopen.' Vragend keek hij naar Bill die ineens groen licht zag branden. 'Nick en Chris!' riep hij geschrokken en trok ik een raar gezicht. 'Ja, echt niet! Bespaar me dat alsjeblieft!'

Dymm schudde het hoofd en nam nog een pannenkoek. 'Nee, je zoekt het te dicht. Eigenlijk bedoelde ik iets als in, als je naar de bakker of naar de winkel gaat.' Bill begon te lachen met Tom's verwarde gezicht. 'Je bedoelt in LA?' We knikten het hoofd. 'Na het behalen van hun diploma's hebben ze veel gereisd en zijn ze uiteindelijk blijven plakken in Amerika. Ze wonen in Beverly Hills, dus jullie zijn zo goed als buren. Ondertussen hebben ze daar een eigen fitnesscentrum opgericht.' verklaarde ik en trok mijn benen op de stoel. 'Wat ... sportief!' twijfelde Bill en begonnen we te lachen. Het was algemeen bekend dat hij niet hield van sporten.

'Dus dat maakt een totaal van vier.' concludeerde Tom met volle mond en schudde ik het hoofd. 'Nee, we waren met zes.' Hij verslikte zich in zijn koffie waardoor Bill geërgerd opstond om keukenpapier te halen. 'Tom, manieren.' lispelde hij zuchtend met een kleine grijns en keek Tom verontwaardigd op. 'Mijn excuses kleine broer! Maar zes? Besef je wel aan hoeveel mensen jij je zal moeten bewijzen? Eén blunder en je hebt er vijf op je dak!' Ik proestte het uit bij het zien van Bill's verbouwereerde gezichtje. 'Daar heb je helemaal gelijk in!' opperde Dymm eveneens met volle mond, om er nog een schepje bovenop te doen. Lachend trok ik hem terug naast mij op de stoel en gaf hem een kusje op zijn wang. 'Ach, ze plaagt je maar. Jij moet er alleen voor zorgen dat je braaf bent.' Tom begon hem uit te lachen en radeloos liet hij zijn hoofd in zijn handen steunen. 'Dank u voor de verse portie stress voor ... de rest van mijn leven...'

Hoorde ik nu, wat ik hoorde? 'Ehm, ... Bill?' grijnsde Tom en sloeg hij een hand voor zijn mond. 'Zei ik dat luidop?' fluisterde hij zogenaamd panisch en keek me toen heilig aan. 'Ohh, Bill!' mijmerde Dymm met een piepstemmetje en voelde ik me redelijk opgelaten. Als hij vastbesloten was om voor de rest van zijn leven bij me te blijven, ... dan zou ik zonder meer de gelukkigste persoon op aarde zijn. Met een glimlach drukte ik ditmaal mijn lippen op de zijne en voelde ik zijn hand naar de mijne zoeken. 'Tom, kijk eens. Dit is letterlijk de eerste keer dat ik dit zie met eigen ogen!' hoorde ik Dymm opgewonden fluisteren. Ik voelde Bill lachen tegen mijn lippen en plots. "FLITS"

Verbaasd keek ik opzij en zag Tom vrolijk kijken naar het beeld op zijn gsm-schermpje. 'Dat ligt dan ook eens vast!' Bill rolde de ogen en bood me nog maar een pannenkoek aan. De schaal was bijna zo goed als leeg en het was de eerste keer dat, dat zo was. Meestal mochten we de helft altijd deponeren. Volgens mij konden mijn pannenkoeken, de tweeling wel bekoren. 'Maar zeg eens ...' begon Tom weer en begon Bill te grinniken. 'Zeg, je bent net een interviewer.' Ongestoord rolde hij z'n volgende pannenkoek op. 'Het is nu eenmaal erg interessant.' Ik haalde de schouders op. Het maakte ons eerlijk gezegd niet veel uit. Het was eigenlijk best opluchtend om erover te praten. 'Dus we waren met zes. Marie en Mila, de jongste zusjes, zullen jullie waarschijnlijk nooit ontmoeten. Die twee zijn met de noorderzon verdwenen naar weet ik veel waar. Ze wilden geen banden meer met het verleden, waar wij dus ook bij horen.' vertelde ik verder. 'Wat erg.' reageerde Bill meteen maar haalde Dymm de schouders op. 'Als ze niet willen gevonden worden, gaan we ook niet op zoek. Niet iedereen kan zich aanpassen aan een nieuw gezin.'

'En hoe oud was jij toen je erbij kwam?' Ze dacht na en zei toen acht. 'Mijn ouders zijn omgekomen in de auto. Ze waren voor de dertigste verjaardag van mijn moeder samen naar de Ardennen getrokken. Toen ze terugkwamen ontplofte de auto op de oprit, net toen ik ze gedag wilde zeggen.' Tom trok grote ogen en meelevend wreef ik over haar hand. Ik zat boven bij de nanny en hoorde een hels kabaal, dat was een heel ander verhaal dan je ouders te zien sterven voor je ogen. 'Hoe is dat toch ...? Sorry, ik weet niet wat ik moet ...' mompelde Bill aangeslagen en glimlachte ze geruststellend. 'Het is onvoorstelbaar en het was een moeilijke periode. Zeker toen mijn tante twee jaar later stierf. Maar kop op, ik heb er een geweldige zus en twee broers aan over gehouden.' Ze lachte en ik merkte op dat Tom haar nogal aandachtig zat te bekijken, verzonken in gedachten. Ik zei maar niets en kruiste toen de armen. 'Dus zijn sterven is nieuws dat op de radio komt, omdat zij baron en barones waren en omdat ...' Bill zweeg zoekend naar een antwoord, dat Dymm hem gaf.

'... en omdat hij de enige verdachte was toen Mia met kwaad opzet om het leven kwam.'

Reacties (3)

  • Iskuane

    super deeltje weer!

    snel verder gaan hoor(flower)

    3 jaar geleden
  • TomKBitch

    Oh eindelijk informatie!
    Maar ook al is er geen bloedband wij zijn zusjes!!
    Sebiet zijn onze konge zusjes die hem vermoord hebben!
    Da zou zo cool zijn!!
    Oh btw jíj en bill zijn zo cute!
    En ooh tommie zit dromend te kijken..
    Good boy!
    Kijk maar dromend want je word papaxD
    Trouwens valt da nie op datk zo ziek ben en dan plots niemeer?!!
    Komaan gasten gedachten er bij houden! XD

    Oh snel verder!! Als je deze week wel tijd hebt
    -zoals je zelf zegt-
    Mogen er gerust wel nog paar deeltjes komen ;D
    Tis net interessant!
    Xx

    3 jaar geleden
  • Luckey

    WoW heftig dot!!!
    Snel verder!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen