Foto bij Sad teenager

Oké ik moet even wat uitleg geven over Madelief: Ja, de naam en het uiterlijk van Madelief zijn gebaseerd op mij (ik heet Madelief) Nee, het karakter is voor de rest grotendeels niet gebaseerd op mij (ik ben ook 13 terwijl zij 15 is) . En nee, Yusaku niet niet gebaseerd op een neef van mij en Yusaku's familie is niet gebaseerd op mijn familie.

(Oh ja en ik had vanacht gedroomd dat iemand op Quizlet had gezged dat hij/zij mijn verhaal heel stom vond en dat het totaal niet origineel was omdat alle personages een ander karakter had en dat zogenaamd helemaal van een ander boek was gestolen omdat daar ook iedereen een ander karakter hadxDik droom vaak erg onlogisch want wtf in elk boek heeft iedereen aan ander karakter, dat is juist de hele bedoeling van verschillende personen in je boek hebben:PMaar ik weet nog dat ik me zo schuldig voelde en echt zo was van: shit, ik heb gewoon alles van iemand anders gestolen. Ik heb credit genomen voor iemand anders verhaal en ik ben er nog trots op ook.xD)

'Jin!' 'Yoonga!' We hadden Jin bij de verpleegster gevonden. Hij had net als Yoonga een bloedneus maar leek er voor de rest niet zwaar aantoe. 'Sorry Yu, we wouden het voor jou doen om je te helpen maar het ging niet zo goed.', grijnsde Jin. 'Houd je bek, het laatste wat jullie nu moeten doen is sorry zeggen. Alleen het idee al dat jullie zoiets voor mij wouden doen is meer dan genoeg en-' 'Jemig Yu, iets minder sentimenteel mag ook wel hoor.', grijnsde Percy. Ik stak mijn tong uit. 'We zien we hoe dit allemaal heeft uitgepakt.', zuchtte Yoonga die een nieuwe zakdoek tegen zijn neus drukte. 'Je ramde Mauro echt hard op zijn bek, man.', grinnikte Thomas. 'Verdient hij, de stomme zak.', bromde Jin. 'Mee eens, het was echt een rotstreek.', stemde Percy er mee in. Ik vloekte toen ik de klok zag. 'Shit, jongens ik moet naar huis!' 'Hoezo zo'n haast?', vroeg Miles. 'Mijn nichtje komt op bezoek.' 'Die die je een prei voor haar verjaardag had gegeven?' Ik grinnikte. 'Ja.' Vorig jaar toen Madelief 14 was geworden had ik haar een prei voor haar verjaardag gegeven omdat ze zei dat het niet uitmaakte wat ik haar gaf. Vreemd genoeg was ze er nog blij mee geweest ook. 'Ik moet echt gaan.' 'Doei!', riep Yoonga me nog achterna terwijl ik de deur uit rende.

'Is Madelief er al?', vroeg ik hijgend toen ik thuis was. 'Nee, ze komt pas over vijf minuten.', zei Robin. Opgelucht blies ik uit. 'En Rob, wat doe jij nou weer alweer hier?' 'Ik wil Madelief ook zien.' Dat snapte ik, het was meer dan een jaar geleden dat we elkaar gezien hadden. De laatste keer was vorig jaar bij haar verjaardag. De deurbel ging en Robin duwde me opzij zodat ze de deur kom openen. 'Hoi!', groette ze Madelief bij. Ik kon haar nog niet zien maar aan haar enthaugiste groet terug kon ik horen dat ze blij was Rob weer te zien. 'Hee Yu!', zei ze blij toen ze mij zag. Ik gaf haar een boks en groette haar ook. 'Echt lang niet gezien, man.' Ze keek om zich heen. 'Zijn jullie ouders en de drieling er niet?' 'Die komen zo.', zei Robin. 'Wil je wat te drinken?' 'Ja sure.' 'Oh shit.', hoorde ik Robin teleurgesteld vanuit de koelkast. 'We hebben zowat niks meer, en ik had pa en ma beloofd eten te koken!', legde ze uit met een fles cola in haar hand. 'Cola?' Madelief knikte. 'Ik kan wel gauw even boodschappen doen?', stelde ik voor. Robin was weer in de koelkast verdwenen. 'Prima, en neem Madelief meteen met je mee, dan kan ze de stad zien. Ik begin wel alvast met aardappels bakken.' Robin gaf ons een lijstje jet boodschappen en even later liepen we naar het winkelcentrum toe. 'Wat is er?' Geschrokken keek ik op. 'Watte?' 'Yusaku ik ben iet achterlijk. Je kijkt alsof je ergens mee zit.' Ik haalde mijn hand door mijn haar. 'Oh geloof me, het is niks.' 'Als je er niet met me over wilt praten vind ik dat prima, Yu. Maar ik zie dat je wél ergens mee zit. Beloof je me er met iemand anders over te praten?' Ik zuchtte. Haar bruine ogen hielden die van mij vast, wachtend op een antwoord. Ik wou knikken, maar toen bedacht ik me dat Madelief misschien de perfecte persoon was om mijn hart tegen te luchten. 'Oké misschien is er wel iets.' Plotseling stokte mijn adem en sprak ik niet meer verder. Ik had haar nooit verteld over Keyon en mij, noch over dat ik op jongens viel. Wat nou als ze er misschien iets tegen zou hebben. 'Had ik je ooit al verteld dat ik een vriendje heb?' Ze knipperde even. Het was bijna komisch hoe je de realisatie over haar heen zag spoelen. Eerst gleed er een blik van verbazing over haar gezicht, donkere wenkbrauwen opgetrokken en mond ik een O vorm. Daarna rekte haar mondhoeken opzij en grijnsde ze breed. 'Nee.', grijnsde ze. 'Cool.' Ik grijnsde ook. 'Maar dat is, neem ik aan, niet waar je mee zit?' Ik schudde mijn hoofd. 'Ik heb hem en tijdje geleden meegenomen naar de bruiloft van een vriend van ons. En... Nou ja ik kuste hem maar iemand uit mijn klas bleek er ook te zijn en heeft het gefilmd. Nu staat dat filmpje op het internet.' Madelief streek door haar haar terwijl ik vertelde, maar bij die laatste zin stopte ze en staarde me met haar hand in haar haar aan. 'En?' Ze klonk bezorgd. 'Nou ja nu haat de hele school mij. En Keyon, mijn vriend, werd al gepest, maar ik ben bang dat het alleen maar erger is geworden.' Madelief maakte een gebaar alsof ze haar arm om me heen wou slaan, maar haalde haar hand toen gauw naar haar haar toe en trok de bandana die in haar naar zat iets omlaag. 'En', ging ik verder. Ze leek verbaasd dat er nog meer kwam. 'Twee van mijn beste vrienden, Jin en Yoonga, zijn ook homo.' Opnieuw speelde er een klein lachje rond mijn nichtje haar lippen. 'En die wouden een stokje voor alle rotopmerkingen steken door midden in de aula te zoenen maar dat ging niet zo goed..' 'En nu voel je je schuldig?' Verbaasd omdat ze dat wist knikte ik. 'Alles is allemaal mijn schuld. Ik had Keyon nooit mogen ontmoeten, dan was alles een stuk beter gegaan.' 'Yu!' 'Het is zo. Sinds dat ik hem ken is alles alleen maar erger geworden. Eerst dacht ik dat ik goed voor hem was omdat hij zijn hele leven alleen was geweest en hij nu een stuk vrolijker in mijn gezelschap leek, maar wat heeft het voor nut? Wat heeft het voor nut dat hij zich even gelukkig in mijn bijzijn kan voelen als hij als hij dan weer alleen is nog erger gehaten wordt door iedereen? Zijn pleegouders, klasgenoten, iedereen mag hem nog minder en dat is mijn schuld. Yoonga en Jin waren altijd zo populair maar sinds ik ze ken worden ze steeds minder geliefd en nu al helemaal niet meer. Ach, ik haat mezelf gewoon.' Madelief stond stil en zette haar handen in haar zij. 'Yusaku!', zei ze geschrokken. 'Je houd van Keyon, toch?' 'Ja natuurlijk doe ik dat!' 'Waarom gun je hem dan geen liefde? Hij houd van jou maar jij zit hier te hopen dat jullie elkaar nooit hebben ontmoet, is dat niet hartstikke oneerlijk? Jullie beiden verdienen die liefde en het is de schuld van die mensen die op jullie haten dat alles zo loopt, niet die van jou. Jij hebt die Yoonga en Jin nooit iets gedwongen, zíj wouden hun vriend helpen en dat was hun beslissing.' Ze zuchtte. 'Ik was vroeger altijd die aardige vriendin die iedereen mocht, waar iedereen op kon steunen wanneer ze dat nodig handden en ik wou altijd iedereen helpen. Maar dat veranderde over de tijd omdat ik gewoon niet aan de eisen voldeed, ik had misschien geen dure schoenen en kraakte andere mensen niet af om populair te zijn. Ik hield me niet zo veel met jongens bezig en hield nou eenmaal niet zo van shoppen en dure make-up. Zo'n iemand zoals ik die veel liever alleen op haar kamer naar muziek luisterde hoorde er nou eenmaal gewoon niet bij. Meisjes die kort haar hadden en jongens kleren droegen hoorden er nou eenmaal niet bij. En Yu, het is zó makkelijk om een depressieve, boze tiener te zijn, maar dat helpt nou eenmaal nergens mee. Ik deed het ook, ik was zo'n chagrijnige puber, en het waren niet de mensen die wel aardig tegen me waren die me daar van weerhielden. Het ligt echt bij jezelf om er iets aan te doen in de plaats van je in jou geval schuldig te doen, en soms moet je maar accepteren dat sommige mensen stomme zakken zijn. Wees er trots op dat je vrienden jou willen helpen en dat jij zo'n geweldig vriendje kunt hebben.' Ik was er stil van. Madelief sprak alsof ze een wijze volwassene was, en ze had verdomd gelijk ook. Wat was het punt van in de put zitten als ik er ook gewoon het beste van kon maken ket de dingen die ik had? 'Sorry dat ik zo'n sad teenager ben.', grijnsde ik. 'Zeg geen sorry, bedank me maar gewoon.', zei ze met een knipoog. Maar daarna zichtte ze en zei: 'Ik praat echt te veel, sorry. Maar soms moet ik gewoon even zeggen wat ik denk. Probeer je maar gewoon aan te trekken van de mensen die je wél accepteren en negeer de anti's maar. Weet je, ze doen dat heus niet allemaal omdat ze je haten, of omdat ze het zo leuk vinden om je te kwetsen. Jij ziet ze misschien als de slechteriken, maar ik denk dat ze zichzelf juist als de helden zien en denken dat ze jou hiermee op het goede pad kunnen zetten. Niet dat je het ze niet kwalijk moet nemen hoor, maa probeer je maar gewoon niks aan te trekken van men die je niet begrijpt.' Ze kreeg een gemene grijns op haa gezicht. 'Of je geeft hun een trap in hun gezicht in de plaats van al dat sentimentele gedoe.' 'Zal ik doen. En kom mee, straks sluit de winkel al!'

Reacties (3)

  • DeNaamIsGideon

    Die droom tho, pittig herkenbaar ook.

    3 jaar geleden
  • Snapple

    Haha ik ga echt stuk om je droom!

    3 jaar geleden
  • aarsvogel

    Heeft is jouw gayigheid ook bij deze madelief? ;-)

    3 jaar geleden
    • Snufkin_

      Kweenie, anders is mijn verhaal wel heel erg gay ;-)

      3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      Geen problemen mee tochxD

      3 jaar geleden
    • Snufkin_

      😏

      3 jaar geleden
    • aarsvogel

      Hoe gayer, hoe beter!

      3 jaar geleden
    • Snufkin_

      😏

      3 jaar geleden
    • aarsvogel

      ( ͡° ͜ʖ ͡°)

      3 jaar geleden
    • Snufkin_

      ( ͡° ͜ʖ ͡°) ( ͡° ͜ʖ ͡°) ( ͡° ͜ʖ ͡°) ( ͡° ͜ʖ ͡°) ( ͡° ͜ʖ ͡°)

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen