Wie denk jij dat Mysterieuze Iets is? Het kan iemand die al in het verhaal is zijn, maar er is natuurlijk ook de kans dat hij/zij/het een heel nieuw karakter is.

Keyon

'Hallo Keyon.' Ik slaakte en luide gil en draaide me gauw om. Luna giechelde. 'Eng ben ik hé?' Ik zuchtte en voelde me een beetje beschaamd. Ik had de laatste tijd zo vaak het gevoel dat ik achtervolgd of bekeken werd dat ik bij elk klein geluid schrok. Eigenlijk voelde ik me een stuk veiliger met Luna naast me. 'Je heel eng.', zuchtte ik sarcastisch. 'Heks.' We grijnsden naar elkaar. 'Waarom schrok je zo erg?' 'Ik...' Even twijfelde ik of ik het haar moest vertellen of niet. Overdreef ik? Werd ik gek? 'Ik heb de laatste tijd vaak het gevoel dat ik bekeken of achtervolgd word.', zuchtte ik. 'Bekeken of achtervolgd? En je hebt niemand dat zien doen?' Ik schudde mijn hoofd. 'Maar dat wist je al.', zei ik daarna met een grijns. Ze schudde haar hoofd en zei: 'Constant mensen hun ziel lezen is vermoeiend en als ik het constant doe zijn gesprekken nutteloos, ik doe het nu alleen nog maar wanneer het echt nodig is.' Instemmend knikkend liep ik verder naar de sportschool. 'Heb je nu het gevoel dat je achtervolgd word?' Luna keek een beetje ongemakkelijk om zich heen. 'Nee nu niet, ik denk dat het is omdat jij bij me bent. Het is vaak alleen als ik alleen ben.' Grijnzend schudde ik mijn hoofd. 'Ik verbeeld het me vast allemaal, maak je geen zorgen.' 'Je kan altijd tegen me praten als je dat nodig hebt.' 'Dank je wel, Luna.' Ze zwaaide en stapte de bus in.

Yusaku

'Oké jongens, let's get started.' Miles wreef in zijn handen. Het was zo vreemd om weer gewoon met z'n allen in de kelder te zitten, alleen nu voor een schoolopdracht in de plaats van oefenen voor de band. Jin keek ongelofelijk chagrijnig en afstandelijk. Het was duidelijk dat hij niet blij was met dat hij met ons in een groepje zat. De opdracht was om een poster over duurzaamheid en hoe zonnepanelen daar mee hielpen te maken. 'Als Thomas en ik nou informatie over duurzaamheid verzamelen, Yusaku en Miles voor papier, scharen en lijm en dat soort shit zorgen en Yoonga en Jin zoeken informatie over zonnepanelen op?', stelde Percy voor. 'Waarom moet ik met hem?', snauwde Jin meteen. Yoonga keek erg ongelukkig en ik kon aan zijn gezicht zien dat hij alweer bijna moest huilen. Het liefste was ik naar hem toe gekropen en had hem geknuffeld totdat hij zich weer beter voelde. 'Omdat jullie de enige twee zijn met zonnepanelen op jullie huis, dus ik dacht dat jullie er dan het meeste van begrepen. Thomas heeft in de brugklas zijn spreekbeurt over duurzaamheid gedaan en Miles kan goed knutselen.' 'Dus? Ik heb geen zin om met dat kind samen te werken.' Percy keek boos. 'Luister Jin, dit is een schoolopdracht en we willen graag een voldoende halen aangezien Miles, Yusaku en ik staan allemaal een onvoldoende voor eco staan. Doe alsjeblieft nou eens even niet zo kinderachtig en probeer op z'n minste gewoon even wat informatie te verzamelen.' 'Oh dus nu ben ík kinderachtig? Volgens mij wil je gewoon voor je eigen zelfstandige hachje dat Yoonga en ik het goedmaken!' Ik beet op mijn lip. Misschien was dit geen goed idee geweest. Percy sloeg beschermend zijn armen om Yoonga die zacht begon te snikken. 'Jin!', zei Miles verontwaardigd die Yoonga ook begon te troosten. Jin leek te ontploffen. 'Oh ja natuurlijk, sta allemaal maar aan de kant van zielige Yoonga! Maar niemand was er die mij kon troosten toen die flikker met een ander joch stond te bekken!' Zijn stem brak en tranen vormden in zijn ooghoeken die hij ruw weg veegde. 'Jin.', fluisterde ik zachtjes. Ik schoof naar hem toe en legde mijn armen om hem heen. 'Het komt goed, we staan niet aan iemands kant, we willen gewoon dat jullie gelukkig zijn en dat de opdracht goed komt en da kan niet als jullie zo blijven ruzieën.' Jin, Jin die altijd zo stoer was en volgens hem in twee jaar niet gehuild had, begon hartverscheurend te snikken en drukte zijn gezicht in mijn nek. Troostend en sussend aaide ik over Jins rug en brede schouders. Daarna strekte ik mijn arm uit zodat ik even op Yoonga's hand kon kloppen om te laten zien dat ik hem ook wou troosten. 'Jin.', zei ik toen streng. Hij keek me met rode ogen aan en knikte. 'Ik wil je nu, nu ik sie hoe erg dit je van streek maakt, alsjeblieft om een gunst vragen.' Jin knikte. 'Luister alsjeblieft voor één keer naar wat Yoonga te zeggen heeft. Én,' Ik verhief mijn stem zodat Jin er niet doorheen kon gaan. 'Het maakt niet uit of je hem vergeet of niet, dat is allemaal aan jou, maar luister gewoon alsjeblieft naar hem.' Meteen rukte Jin zich los uit mijn omhelzing en keek me kwaad aan. 'Ik wist het wel, dit was weer allemaal gewoon zodat ik-' 'Ik doe dit voor jou, Jin!' Met beide handen greep ik zijn gezicht beet. 'Ik doe dit niet voor mezelf, noch voor Avocado' Dat was misschien een beetje gelogen, want ik deed het net zo goed voor Jin als voor Yoonga. 'Ik wil gewoon dat jij, Jin, een van mijn beste vrienden, gelukkig is.' 'Best.', bromde hij en veegde zijn ogen af. 'Vertel maar.' Hij spuugde de woorden zowat naar Yoonga tientje ineen kromp. 'Laat me los.', zei hij zachtjes tegen Pecy die zijn arm nog steeds om hem heen had. Ik hoopte zo vurig dat Yoonga nu niet in paniek ging raken en zou gaan ratelen zoals hij bij mij had gedaan. 'Oké, er zijn een paar dingen die ik moet uitleggen. Als eerste wil ik zeggen dat ik een verschrikkelijke eikel bel en dat ik het je niet kwalijk neem als je me een flinke klap voor mijn bek geeft. Ik haat mezelf erger dan ooit, echt, en ik weet dat dit alles mijn schuld is en ik verwijt je niks. Maar luister gewoon naar mijn verhaal, oké?' Met tegenzin knikte Jin. Hij keek naar zijn handen en ik zag wat van schuld in zijn ogen. 'Ik was stomdronken, echt, ik zag amper iets, kon amper nadenken en had elk moment flauw kunnen vallen van de drank.' De schuld op Jins gezicht werd erger. Ik kon duidelijk zien dat hij zich schaamde omdat hij zo boos was geworden en Yoonga niet had laten uitleggen. 'Ik ken die jonegn niet, ik ben niet op hem af gegaan en heb hem al helemaal gezoend. Híj was de gene die in de drukte op míj af kwam en me uit het niets zoende. Ik had het eerst niet eens door, zo dronken was ik! Daarna dacht ik, door zoals ik al zei dat ik niet eens goed kon zien, dat jij het was. En ja ik was zo bezopen dat ik jou niet eens van iemand anders kon onderscheiden, sorry. En uiteindelijk toen ik tot de realisatie kwam, kon ik me gewon niet los krijgen. Ik stond op het punt flauw te vallen, had weinig tot geen evenwicht en mijn ledematen waren net stukjes gekookte spaghetti. En hij hield me ze stevig vast dat, toen jij het waarschijnlijk net zag, misschien inderdaad er uit had kunnen Sien alsof ik hem terug zoende, en dat spijt me. Het spijt me dat je lijn hebt gehad en het slijt me dat ik zo'n watje ben en dat ik zo dronken was geworden.' Yoonga sprak en zacht en snel en ik hoopte maar dat Jin alles had kunnen verstaan. Alle ogen gingen van Yoonga naar Jin, toen weer naar Yoonga, en rustten toen op Jin. Zijn hoofd was knalrood en liep over van schaamte. Toen verborg hij zijn gezicht in zijn armen. 'Ik ben zo'n ongelofelijke zak.', fluisterde hij. Daarna stond hij op, liep met stevige passen op Yoonga, die doodsbang keek, af en greep hem in zijn kraag. Hij trok hem omhoog en Yoonga leek bang ineen te krimpen. Jin haalde uit, en gaf hem een klap in zijn gezicht. Niet hard, maar genoeg om het gebaar over te brengen. Daarna greep hij met beide handen zijn gezicht beet en kuste hem fel. 'Get a room!', fluisterde Thomas. 'Zouden jullie het tongen even kunnen uitellen? We hebben nog een opdracht te doen.' 'Ik ben zo'n lul geweest.', mompelde Jin. 'Ben je altijd, schat.'

Reacties (4)

  • aarsvogel

    Ja ja ja ja jaaaaaaaaaaaaaaaaaa

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    Ik zag dit zo voor me.

    3 jaar geleden
  • Snufkin_

    Oké ik wil ff zeggen dat er echt fucking veel spelfouten in staan en ik hoop dat jullie nog steeds een beetje begrijpen waar het over gaatxD

    3 jaar geleden
  • Snapple

    🎉🎊

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen