Deze keer een iets langer hoofdstukjexD


En opnieuw: see y'all in hell

(12+/14+ aangeraden voor dit hoofdstuk omdat ik gewoon te gay denk)

Yoonga

'Het spijt me echt zo erg, ik was zo'n zak maar ik was zo gebroken en-' 'Jinnie please hou op.' Ik zuchtte en rilde even in de kou. We stonden buiten bij een verlaten steegje vlakbij het busstation waar Jin zijn bus moest nemen. Ik was zó, zó, opgelucht dat alles weer goed was. En dat allemaal te danken aan geweldige Yusaku, echt waar, als hij jarig was dan zou ik hem een hele vrachtwagen vol met pizza geven. 'Je hebt je excuses al iets van tien keer gemaakt en ik vind het niet leuk om steeds opnieuw te moeten horen, zeker omdat het niet alleen jou schuld was.' 'Ik haat mezelf.', bromde Jin. 'Ik jou ook.', glimlachte ik. 'Kan ik het goedmaken?' Ik grijnsde en wiebelde met mijn wenkbrauwen. Jin lachte en leek te begrijpen wat ik bedoelde want hij stapte naar voren en kuste me. 'Je mist de bus.', fluisterde ik tussen zijn lippen door. 'Dus?' 'Mijn pa vermoord me als ik niet op tijd thuis kom.' Toen ik dat zei liet Jin me meteen los en keek me bezorgd aan. 'Ben je bij je pa deze week?' Ik knikte. Mijn ouders waren uit elkaar en bij mijn moeder was het altijd prima, maar alleen mijn vader wonen was erg gevaarlijk. Hij had woedeproblemen en leek de laatste tijd bij het minste en geringste uit te barsten. Vaak hield ik er niet van om mensen te vertellen over mijn ouders en zeker over mijn pa. Mijn moeder wist het wel van Jin en mij, maar mijn vader niet en eigenlijk wou ik dat zo houden ook. Jin boog zich naar voren en drukte zijn lippen in mijn nek. 'Ah, Jin, stop, ik moet gaan.', mompelde ik, terwijl ik dat eigenlijk helemaal niet wou. Ik wou niet naar huis, ik wou niet naar mijn vader. En ik wou ook niet dat Jin stopte. Jin knikte en klopte op mijn schouder. 'Je kunt altijd naar mij toe als het niet meer gaat, dat weet je.' Ik knikte. 'Ik heb je gemist.' Hij grijnsde en haalde zijn hand door zijn haar. 'Ik jou ook.'

'Ik ben thuis.', zuchtte ik. 'Waar heb jij gezeten?', hoorde ik een harde, ruwe stem vanuit de woonkamer komen. 'Ik was huiswerk economie maken met mijn vrienden.' 'Wees voortaan eerder thuis, je eten is al koud.' 'Oké, het spijt me.', mompelde ik met neergeslagen ogen en een gebogen hoofd. Het was niet slim om ruzie te zoeken met hem, dus probeerde ik altijd brutaliteit te vermijden. Ik schoof aan aan de keukentafel en prikte in mijn koude, gekookte aardappels terwijl ik niet naar mijn vader die aan zijn bureau zat probeerde te kijken. Plotseling bedacht ik m iets, en rende aar mijn kamer. 'Wat is er?' Ik bevroor in de deuropening. 'Ik heb het koud, ik trek even een trui aan.' Bam, de deur viel achter me dicht. Ik rukte een grijze hoodie uit mijn kast en trok mijn shirt over mijn hoofd. In de spiegel bekeek ik mijn nek waar Jin rood-paarse plekken achter had gelaten en vloekte zacht. Maar het was niet zijn schuld, ik had hem niet gezegd te stoppen omdat mijn vader het anders zou zien. Snel wurmde ik me in de hoodie. Opgelucht zuchtte ik, als ik aan de linkerkant van de hals trok zou die de zuigzoenen aan de rechterkant verbergen. Ik zou me zo verschrikkelijk schamen als iemand ze óóit zou zien.
De aardappels waren droog en smakeloos en ik kauwde in stilte er met tegenzin op. Mijn vader zei niks, ik zei niks. 'Wat is dit?' Ik bevroor in mijn stoel en slikte mijn hap aardappels door. Mijn vaders blik stond duidelijk op mijn nek gericht. Ik staarde recht vooruit en zei niks, nog steeds bevroren. Mijn vader greep de hals van mijn trui beet en trok die opzij, de rode plekken onthullend. Ik kneep van schrik mijn ogen dicht bij het horen van een harde knal. Pa had zijn bierfles uit zijn hand laten vallen en die was in scherven op de grond ineen gespat. 'Wat moet dit voorstellen?', vroeg pa op een dreigende toon. Ik begon te trillen maar probeerde het niet te laten zien. 'Kijk me aan als ik tegen je spreek!' Mijn vader greep mijn kraag beet ik werd en één keer uit mijn stoel getrokken en omgedraaid. Mijn vaders gezicht werd bijna net zo rood-paars als de plekken. 'Hoe komt dat daar?' Ik gaf geen antwoord en staarde haar de grond. 'Nou?' Zijn grip om mijn kraag werd sterker en ik kon alleen maar met mijn hoofd schudden. 'Laat me met rust.', piepte ik. Opeens lachte hij. 'Heb je een hoertje gehuurd?' Geschrokken schudde ik wild met mijn hoofd, ondanks dat het misschien nog een best goed excuus zou zijn geweest. Nee, dat kon ik niet maken. 'Was het die Jin gast?' Ik trok lijkbleek weg en blijkbaar zei mijn gezichtsuitdrukking het al. Jin was een paar keer bij mijn vader thuis geweest, en had geen goede indruk gemaakt. Niet om een reden, hijw as hartstikke beleefd geweest, maar het was de manier waarop hij zich kleedde en dat hij zijn haar had geverfd dat mijn vader hem niet mocht. Hij dacht dat Jin mij beïnvloedde en dat hij een slechte invloed op mij was. Maar hoe hij wist dat dit van Jin kwam was me een raadsel. 'Nou?' 'Ja oké hij was het!', viel ik uit. 'Ja ik val ook op jongens en ja ik vind hem leuk, dus?' Het was er uit. Mijn vaders gezicht leek bijna donkerpaars te worden en zijn borst zwelde kwaad op. 'Mijn zoon! Mijn zoon een flikker?!' 'Noem me niet zo!', protesteerde ik gekwetst. Mijn vader haalde uit en wist me hard met zijn vuist in mijn gezicht te raken. Ik viel versufd achteruit en het duurde wee seconde om te beseffen waar ik was gevallen. De scherpe pijnsteken gierden door mijn lichaam en ik deed mijn best een harde gil in te houden. Ik was in de scherven van het bierflesje gevallen! De geur van mijn bloed en de pijn maakten het alsof ik elk moment flauw kon vallen of kon overgeven. 'Mijn huis uit voordat ik je echt nog iets aan doe! Ik wil niet meer zien dat je met die gast afspreekt en anders draai ik je de nek om!' Met moeite wist ik overeind te krabbelen en zo hard mogelijk op de deur af te rennen. Ik voelde gauw en toen ik wist dat ik mijn mobieltje bij me had sloot ik de voordeur van het appartement achter me dicht. Ik kreunde en gromde van de pijn. Jin, kon ik alleen maar denken. Ik wil naar Jin toe. Ik begon moeizaam te lopen terwijl ik Jins nummer in mijn telefoon opzocht. 'Hebbes.', fluisterde ik. 'Yoonga wat is er aan de hand?', klonk er meteen door het apparaat toen Jin opnam. Echt, dit kind kende me veel te goed om te kunnen weten dat er iets mis was. 'Mijn pa, hij zag de zuigzoenen in mijn nek. Kun je me alsjeblieft komen ophalen?' Praten was lastig door de pijn. 'Ja natuurlijk kan ik dat! Waar ben je nu?' Ik probeerde de misselijkheid en het lichte gevoel ik mijn hoofd te negeren en keek om me heen. 'Bij de ijswinkel.' 'Ik kom er nu meteen aan, verroer je niet.' In vijf minuten kon ik Jins oranje hoofd uit het donker zien opdoemen. Normaalgesproken zou hij hier een kwartier over fietsen. 'Lief.', hijgde hij. Zijn ogen werden groot en hij drukte zijn hand tegen zijn mond. 'Dat bloed! Hoe... hoe komt dat zo?' Ik keek naar mijn bebloede hoodie en verzekerde hem gauw dat het minder erg was dan dat het er uit zag, wat niet gelogen was. De schade zou niet verschrikkelijk zijn, over de pijn had ik niks gezged. Jin zette zijn fiets op de standaard en liep naar me toe. 'Hier.' Hij deed zijn leren jas uit en sloeg die om me heen. Ik rilde en trok de jack aan. 'Dank je.' Alsof ik de meest breekbare kitten op de wereld was hielp Jin me achterop zijn fiets, vroeg wel duizend keer of ik goed zat en reed toen uiteindelijk wat wel na een uur reed weg in het donker. Jin behandelde me met zo veel zorg en voorzichtigheid, maar als ik had gezged dat ik het vervelend vond zou ik gelogen hebben.
'Mijn ouders zijn niet thuis.', zei Jin terwijl hij me mee naar binnen nam. 'Ga op het aanrecht zitten.', beval hij me. 'Hoe kom je aan al dat bloed en die glasscherven?' Jin gaapte me aan en zag er erg bezorgd uit. 'Ik was in wat glasscherven gevallen.' Ik haalde mijn schouders op alsof het niks was. Het deed al een stuk minder pijn nu ik van de schrik bekomen was en ik had geluk gehad dat de scherven niet groot waren en hopelijk alleen wat krasjes achter hadden gelaten. Jin pakte een pincet in de ene, en mijn hand in zijn andere hand. Voorzichtig trok hij het glas uit mijn vinger en handpalm. Hij kuste mijn vingers en hand voordat hij er een pleister overheen plakte. Ik giechelde verlegen. Jin kneep even in mijn wang en grijnsde. 'Cutie' 'Nou zeg,', lachte ik. 'Ik ben geen klein meisje.' 'Nee hoor, je bent een hele mannelijke, volwassen man.', plaagde Jin en ik gaf hem een zachte duw. Hij probeerde mijn mouw ver genoeg op te stropen, maar gaf al gauw op en zuchtte: 'Trek die hele trui maar uit.' Mijn wangen kleuren roze maar ik deed wat hij zij. Jin wiebelde met zijn wenkbrauwen en zei: 'Ik had een situatie waarin jij je voor me uitkleedde toch heel anders voorgesteld.' Mijn gezicht werd vuurrood en ik had bijna mijn voet omhoog gebracht zodat ik Jin tussen zijn benen schopte. 'Dude!', riep ik beschaamd. Jin grijnsde breder en wiebelde opnieuw met zijn wenkbrauwen. 'Hee ik loop hier wel te bloeden hé!' 'Ja natuurlijk.', zei Jin snel en hij hield een watje onder de warme kraan. Nadat hij alle scherven, waarvan er tot mijn opluchting minder dan ik had verwacht door mijn trui geprikt waden, er voorzichtig uit haalde drukte hij het watje tegen de wondjes. Ik kneep mijn ogen dicht. 'Ja sorry, dit kan een beetje prikken.' 'Aaah bro.', gromde ik pijnlijk. 'Bro.', praatte hij me plagend na. 'Houd je kop.' 'Doe het zelf.' 'Ik houd van je, man.' 'Yea ik ook van jou.' Jin bloosde een beetje en grijnsde toen. Ik knipoogde en hij grijnsde: 'Wil je me dood?' 'Wat?', lachte ik. 'Zwarte, strakke broek met gaten, zonder shirt en naar me lopen te knipogen, iemand wilt dat ik een hartstilstand krijg.' Ik rolde met mijn ogen en grinnikte, maar dasr hield ik mee op toen een paar zachte lippen langs mijn arm streken. Net als bij mijn hand kuste hij elke schram voordat hij die behandelde, iets wat me ongelofelijk verlegen maakte. 'Je moet aangifte doen.', fluisterde Jin terwijl hij een gaasje op een schram op mijn nek plakte. 'Wat? Hoezo? Nee ik wil niet..-' 'Wat nou als je met je polsen in het glas was gevallen, een ader was geraakt en je dood zou bloeden?' Ik zuchtte. 'Kunnen we het daar nu alsjeblieft niet over hebben?', smeekte ik. 'Natuurlijk, babe.', zuchtte Jin. Hij tilde me van het aanrecht af en even staarden we elkaar recht in de ogen aan. Jin was de eerste die verlegen weg keek. 'Kom mee naar boven, dan kan ik je een schone trui geven.'
Ik bewoon comfortabel in de warme trui. De hoodie was iets te groot, maar dat was juist prettig. Jin pakte mijn handen en ik merkte nu hoe ongelofelijk klein mijn handen waren, vergeleken met die van hem. 'Fuck, ik heb echt kleine handen.', grijnsde ik. Jij grijnsde terug. 'Sigaret?' Graag nam ik er eentje aan en boog naar Jin toe voor een vuurtje. Ik voelde me ontspannende worden toen ik de rook langzaam door mijn neusgaten uitblies. Als mijn vader nu wist dat ik hier bij Jin aan het roken was... 'Mijn pa vermoord me als hij er achter komt waar ik nu ben.' 'Mag je hier niet zijn dan?', vroeg Jin geschrokken. Ik schudde mijn hoofd. 'Pa wilt niet dat ik met je omga.' 'Dan moeten we dat niet doen. Yoonga je zit echt in de problemen als hij er achter komt!' Ik knipperde verbaasd. 'Niet doen? Jin ik wil niks liever dan jou zien, wat die zak denkt boeit me geen pleuris! Hij mag vlektyfus krijgen en doodvallen, ik blijf echt niet van je vandaan.' 'Yoonga!', siste Jin geschrokken. 'Hij is je vader, praat een beetje met respect!' 'Jemig Jinnie je klinkt als mijn ma.' Mijn vriend schudde zijn hoofd en zei: 'Ik denk dat je gelijk hebt, dat we het er hier nu niet over moeten hebben.' 'Waar dan wel over?' Ik blies wat rook in Jins gezicht die zijn peuk al uit gedrukt had. Ik volgde hem en schoof de asbak een stukje opzij. Daarna keek ik hem aan, wachtend op een antwoord. 'Wie zegt dat we moeten praten?' Ik grijnsde en liet me mee op bed trekken. Jin sloeg zijn armen om me heen en zuchtte. Ik legde mijn linker hand tegen zijn borstkas aan en schoof wat comfortabeler tegen hem aan. Ik lag ergens tussen op mijn buik liggen en op mijn zij liggen in, tegen Jin aan die door mijn haar streek. 'Laten we een spel spelen.', stelde hij voor. 'We zeggen alles wat in ons op komt, eerlijk.' Ik vond het als een grappig idee klinken en stemde er mee in. 'Ik heb trek in taart.', zuchtte Jin. Ik grijnsde en zei dat ik daar nu door hem ook trek in had. 'Ik haat mijn pa.' 'Eerlijk: ik ook.', zuchtte Jin. Het was even stil. 'Je bent hot.', verbrak Jin de stilte. 'Nee, jij bent gewoon koud, ik had joumjas aan.' Jin draaide zich naar me om en lachte. 'Niet op die manier, silly.' Hij bewoog nog wat dichter naar me toe. 'Je bent hot op een aantrekkelijke manier, maar ook heel schattig.' Mijn wangen werden rood van schaamte en ik knikte. 'Oh oké.' 'Wat denk jij nu?' 'Pizza.', zei ik met een grijns. Jin lachte. 'Romantisch zeg.' 'Mijn arm doet pijn.', ging ik verder met het spelletje. Wortel pakte mijn arm en vroeg: 'Waar?' Ik wiebelde met mijn wenkbrauwen. 'Overal.' 'Dan niet.' Jin gooide mijn hand weer weg. Teleurgesteld grinnikte ik. 'Je bent schattig als je zo lacht.' 'Jij bent eng als je zo lacht.', plaagde ik mijn vriend. 'Jij bent echt verschrikkelijk in flirten, Jezus Christus.' Ik drukte mijn gezicht tegen Jins trui aan. 'Je bent warm.', fluisterde ik. 'En hot? ( ͡° ͜ʖ ͡°)' Ik grinnikte alleen. 'Ben ik irritant? Moet ik stoppen?' Ik schudde mijn hoofd en gaf toe dat ik het best schattig en grappig vond. 'Mag ik je zoenen?' 'Yeah.' Het was eerst een zachte, onschuldige, liefdevolle kus maar al gauw veranderde de sfeer. De vlinders die Jin me gaf deden me fysiek pijn, zo sterk waren ze. Niet dat ik wou dat ze weg gingen. Jin had zijn hand stevig om mijn kraag geklemd om me dichter bij te krijgen, de kus te verdiepen. (Omg ik schreef weer 'kruis' in de plaats van 'kraag' (・_・ ) It's not that kind of story) Zachtjes beet Jin op mijn onderlip. Heilige Chastrifol, en hij zei dat ík hém dood wou.. Ondanks al het geluk dat ik on me voelde als ik bij Jin was, bleef de schuld naar mijn vader toch de hele nacht in mijn hoofd hangend, me niet met rust latend. Was dit ook hoe Keyon zich had gevoeld? 'Yoonga, babe?', hijgde Jin. Dat was genoeg om me alles te laten vergeten.



En wat er voor de rest gebeurde, ik zou zeggen: use your imagination ( ͡° ͜ʖ ͡°)

xDI deserve hell


Sorry als dit hoofdstuk een beetje dirty was, ik ship Yoonga en Jin gewoon te hard

:P

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen