Foto bij Hoofdstuk 10

Joyce Anna Collins

Daar sta ik dan. Alweer met een koffer op mijn bed. Veel kledingstukken gaan weer de kast uit en verdwijnen in mijn koffer. Dit keer sta ik er wel met een positievere instelling. Ik heb er zin in om straks op dat vliegtuig te stappen. De afgelopen dagen zijn snel voorbij gegaan. Ik heb voornamelijk thuis gehangen, maar wel meer in de woonkamer. Ik heb veel met Maura, Bobby en Niall gepraat. Greg, Denise en Theo zijn ook langsgekomen en ik heb ze kunnen ontmoeten. Deze ontmoeting ging veel soepeler dan de eerste ontmoeting met Niall. Ze waren erg aardig en ik ben helemaal weg van Theo. Wat een schatje is dat.
‘Joyce, ben je bijna klaar?’ hoor ik Niall van onderaan te trap roepen. ‘Over een half uur gaan we weg.’ Ik kijk even naar mijn koffer. Het ziet er wel naar uit dat ik alles bij me heb. Bovendien, we gaan niet naar de rimboe. Als ik iets vergeten ben, kan ik het daar wel kopen. ‘Ja!’ roep ik terug. ‘Ik kom eraan.’ Ik rits de grote koffer dicht en pak mijn rugzak van de grond. Nog één keer check ik de inhoud. Mobiel, oplader, portemonnee, paspoort, vliegticket. Volgens mij heb ik alle belangrijke dingen. Ik sleep de koffer van het bed en stommel onhandig met het grote ding de trap af.
‘Heb je er zin in?’ vraagt Maura met een glimlach als ik eenmaal de begane grond van het huis weer heb bereikt. Ik knik. ‘We gaan je wel missen hier hoor. Dat wordt weer lekker stil hier in huis. Hoewel, we nu wel meer eten gaan overhouden als Niall weg is,’ zegt ze met een grijns op haar gezicht. ‘Dat hoorde ik,’ hoor ik dan achter me. Ik draai me om en zie Niall tegen het aanrecht leunen. ‘Ik zei alleen dat ik jullie ging missen hoor,’ zegt Maura met een onschuldige glimlach. Ze geeft me snel een knipoog. ‘Zullen we gaan?’ zegt Niall. Hij klinkt als een ongeduldig, klein kind dat in de rij voor een ijsje staat. Ik grinnik even. ‘Ja, is goed. Ik ben er klaar voor.’ Ik omhels Maura en Bobby snel voor we de deur uitstappen. Het voelt toch goed om even weg te gaan. Om even in een andere omgeving te zijn. Ik hoop dat het me goed gaat doen. We stappen de auto in. Niall start de motor en we rijden naar het vliegveld. Onderweg zit Niall keihard mee te zingen met de radio. Ik moet er soms wel om lachen. Hij kan zo enthousiast zijn.
Al snel arriveren we bij het vliegveld. Niall parkeert de auto en dan is het tijd om de juiste gate p te zoeken. De gehele tijd zijn we gezellig aan het kletsen over alles en nog wat. De tijd vliegt voorbij en het wachten op het boarden is helemaal niet erg. Na een tijdje wordt er omgeroepen dat de businessclass mag gaan boarden. Niall staat op. ‘Ga je mee?’ Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Als we reizen, doen we het in stijl,’ glundert hij. Nu kijk ik pas naar wat er op mijn ticket staat. Inderdaad we reizen in de businessclass. Nog lichtelijk verbaasd sta ik op. Normaal vlieg ik altijd in de normale class. Erg lekker zit het natuurlijk niet, maar het is wel betaalbaar. We lopen naar de stewardess. Ze scant onze tickets en we mogen doorlopen naar het vliegtuig.
Als ik mijn rugzak heb opgeborgen plof ik op een stoel neer. ‘Zo, dat zit wel beter ja,’ mompel ik. Ik laat me lekker wegzakken in de stoel. Gelijk komt er al een stewardess op ons aflopen met iets te drinken. Met een glimlach neem ik het aan. ‘Als ik nog iets voor jullie kan betekenen, hoor ik het wel,’ zegt ze met een glimlach. We knikken beiden terwijl we aan ons drankje sippen. ‘Ik kan hier wel aan wennen hoor,’ zeg ik met een glimlach tegen Niall. Hij lacht terug naar me.
Na een tijdje begint het toestel in beweging te komen. De stewardess komt onze glazen ophalen terwijl ik semi-geïnteresseerd naar de veiligheidsinstructies op het schermpje voor me kijk. Dan neemt ze zelf ook plaats en stijgt het vliegtuig op. Het voelt goed om in de lucht te zitten. Voor even lijkt het alsof ik al mijn pijn en zorgen op de grond, in Ierland, kan laten en dat ik met een frisse start naar Londen kan. Alsof ik opnieuw kan beginnen.


Zo, daar ben ik dan weer. Ik upload nu nog een hoofdstuk, omdat ik er dit weekend niet aan toe ben gekomen. Het weekend daarvoor had ik een kamp. Verder ben ik heel druk met mijn studie en met mijn bestuur. Ik moet echt even kleine gaatjes aan tijd vinden steeds. Ik hoop dat ik dit weekend weer normaal kan uploaden.
Dit stukje was misschien iets aan de saaie kant, maar ik heb even een overgangetje nodig. Ik hoop dat jullie het toch nog een beetje konden waarderen.
Fijne week mensen!

Reacties (3)

  • harrystyles_

    (Y)

    3 jaar geleden
  • harrystyles_

    (Y)

    3 jaar geleden
  • EvaSalvatore

    hey hoi!
    nieuwe abooooooooo erbij! ik vind je schrijfstijl tot nu echt super en ben echt benieuwd wat de rest van het verhaal gaat worden!
    xx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen