Foto bij 158.

Hanna Rosa Waldner

Met een brede glimlach op haar gezicht keerde Britta een kwartier later terug, maar James was in geen velden of wegen te bekennen. Waar was hij gebleven? Was het niet goed gekomen tussen Brimes? Nee, dat moest wel. Als je alleen maar keek hoe breed glimlachend mijn tweelingzus aan kwam lopen. Het moest goed zijn tussen die twee. Ze nam plaats tussen Jade en mij in. ‘En?’ vroeg ik nieuwsgierig. Ik moést weten hoe het tussen die twee zat!
‘B!’ drong Jade aan en porde haar in haar zij.
‘Het is weer goed,’ zei B dromerig. Ze leek hier maar half aanwezig te zijn en met de andere helft zweefde ze vast ergens op een roze wolk in de negende hemel.
‘Yes!’ juichte ik vrolijk. Alle gesprekken aan de tafel vielen stil en iedereen keek me vragend aan, waarom ik opeens zo hard juichte. Oeps. ‘Oh, niets aan de hand,’ verontschuldigde ik mezelf. ‘Britta vertelt net-,’ begon ik, maar ik werd onderbroken door mijn zusje. ‘-dat oma weer haar beroemde ananasbavowa heeft gemaakt,’ loog ze soepeltjes en glimlachte liefjes. De meeste van onze familieleden lachte smakelijk en gingen weer verder met hun gesprek, wetend hoe gek wij waren op oma’s ananasbavowa. ‘Je hoeft het niet aan de grote klok te hangen,’ siste Britta geëgerd.
‘Sorry, ik was gewoon blij,’ antwoordde ik knorrig. Wat was er nu mis mee dat ik zo vrolijk was om haar geluk? Soms kon ze zo lastig zijn.
‘Leise,’ zei Jade ons in het Duits dat we rustig moesten zijn. ‘Geen ruzie, dames,’ zuchtte ze en keek ons streng aan. Ze vond het verschrikkelijk als we begonnen te kibbelen en vooral als het weer eens nergens over ging.

De rest van de kerstvakantie vloog voorbij en voordat ik het wist stond ik alweer op Kingscross Station afscheid te nemen van oma, Jade en mijn broers. ‘Dit is je laatste half jaar op Hogwarts, geniet ervan zolang het duurt,’ zei Björn me.
‘Van alle examens ga ik echt genieten, ja,’ mengde Britte zich in het gesprek en haar sarcastische toon doorklonk.
Björn draaide met zijn ogen. ‘Nee, ik meen het B. Voordat je het weet zie je je vrienden nog maar twee of drie keer per maand,’
‘Zo weinig? En voor de rest zie ik alleen jou? Oh God, wat een nachtmerrie!’
Lachend schudde ik met mijn hoofd en kneep in oma’s hand. Ik wist hoe verschrikkelijk ze het vond om ons op de trein te zetten en ons vervolgens pas weer een half jaar later weer te zien. ‘Tschüss,’ zei ik en gaf oma nog een knuffel. ‘Ich misse dich genau,’ zei ik oma dat ik haar al meteen miste.
‘Ich gehe euch auch missen,’ zei oma ons en gaf Britta en mij een dikke knuffel. Na oma werden Gideon en Björn nog geknuffeld en daarna liepen B en ik richting de trein, op zoek naar onze vrienden.
We vonden de uitbundige Gryffindors in een coupé, wat al nauwelijks paste en dan moesten wij er eigenlijk ook nog bij. Ik trok de coupédeur open en begroette mijn vrienden. ‘Gelukkig nieuwjaar!’ zei ik vrolijk en sleurde mijn hutkoffer achter me aan. Van verschillende kanten hoorde ik een reactie, die in de richting van “jullie ook!” kwam.
‘Kom, laat me jullie helpen,’ bood James aan en zette onze hutkoffers op de bagagerekken. James en B keken elkaar glimlachend aan. Ze waren zo schattig samen. Wie had het ooit gedacht? Brimes die eindelijk na al die tijd samen was.
Aangezien er geen plek meer was, ging Britta bij James op schoot en ik zat half op Toby en Spencer’s schoot. Het was echt te vol. ‘Ik ga Scorpius even zoeken, dan kan iedereen weer wat meer ademhalen,’ zei ik met een schuine lach op mijn gezicht en stond op.
Rose stond ook op. ‘Ik ga mee, het is hier echt te vol,’
Allie wurmde zich tussen Theo en Toby uit. ‘Ik ga ook mee, dan kan ik Caitlin gelijk een gelukkig nieuw jaar wensen,’ zei ze.
Met z’n drieën liepen we de gang op en ik zag door de ramen dat we inmiddels aan het rijden waren richting Hogwarts. Allie had Caitlin al snel gevonden, dus bleven Rose en ik over op zoek naar de Slytherins. ‘Leuke vakantie gehad?’ vroeg ik het meisje vriendelijk.
‘Ik ben zo blij om weer terug te zijn,’ zuchtte ze. Vragend keek ik haar aan. Had ze geen leuke vakantie gehad? Lachend keek Rose me aan. ‘Ik werd helemaal gek van mijn familie, we zijn gewoon met veel te veel,’ legde ze zich nader uit.
‘Oh ja, dat herken ik wel. Al denk ik dat wij Waldners niet met zoveel zijn als jullie. Echt waar, jullie zijn net een klein leger!’ zei ik lachend.
Ook rond Rose’s lippen verscheen een brede glimlach die enkel breder leek te worden toen we de Slytherins gevonden hadden.

Reacties (4)

  • LarryNiam

    Yesssss, finally<3 i love it:)
    Snel verder:)

    3 jaar geleden
  • HopeMikaelson

    Een klein leger van Potters en Weasley's :')
    Nawh Brimes is zo lief samen <3<3<3<3<3<3<3

    3 jaar geleden
  • Fioree

    Een klein leger hahahahha:P

    3 jaar geleden
  • Magicsongzz

    Yesss alles weer zoals het hoort!

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen