Once upon a different life
We rode our bikes into the sky
But now we crawl against the tide
Those distant days are flashing by
Hold back the river, let me look in your eyes
Hold back the river, so I
Can stop for a minute and be by your side

- James Bay

Beste Mr. Styles

Het is me een genoegen om je een plaats te mogen aanbieden
als hoofddirigent in het Berliner Philharmoniker, met volledige
creatieve vrijheid en een salaris van ...


Dat was alles wat Louis moest lezen. Hij vloekte venijnig terwijl hij de brief terug opplooide. Schuld mengde zich met de woede dat Harry hem hier niets over vertelt had, dat hij het zelf niet nodig vond om het te vermelden. Toen viel zijn oog op het handgeschreven briefje aan de onderkant.

Harry,

Ik kan niet wachten om je terug te zien. Ik
hoop dat alles goed gegaan is in Londen.
(Maar Berlijn mist je!)

Alles Liebe,
Florian


Alles begon te draaien voor Louis, zwevende rode stippen verpestten zijn zicht. Hij stopte snel de brief terug in de enveloppe en de enveloppe terug in de sofa. Hij sprong recht en ijsbeerde door de flat. Hij strekte zijn vingers en balde daarna zijn vuist, hij probeerde zichzelf terug bijeen te rapen. Het leek of hij overreden werd door auto's, alsof de golven hem meesleurden.
Hij zou het me gezegd hebben als hij het aanbod zou aannemen...toch?
"Juist?" vroeg Louis zichzelf, alsof Harry's flat alle antwoorden had en hem gerust kon stellen. Hij dacht terug aan hun gesprek van vorige week, toen Harry over het Berliner Philharmoniker begonnen was uit het niets. En aan toen hij Florian Weil ter sprake had gebracht.
"Wou hij me toen iets subtiel duidelijk maken?" vroeg hij aan de lege keuken. "Hij zou zoiets nooit doen. Hij is niet sneaky."
Oh, God. Louis voelde tranen opwellen in zijn ogen. Nee. Hij schudde zijn hoofd. "Hij heeft nog niet beslist."
Dat voelde goed. Hoeveel zin Louis ook had om in elkaar te zakken en weg te kwijnen in een cyclus van zelfmedelijden en woede, een impuls die zo comfortabel en natuurlijk leek, het zou voelen zoals in een warm bad stappen na een koude dag, maar Louis kende Harry. Hij wist dat Harry vol oprechtheid zat en dat wanneer hij zijn beslissing gemaakt had, hij niet rond de pot zou draaien. Hij zou Louis niet zo lang aan het lijntje houden over hun toekomst.
Louis haalde zijn neus op en liet zich terug op de sofa vallen. Met een hand op zijn gezicht liet hij een ongelukkige lach horen. Harry had waarschijnlijk exen van hier tot Los Angeles waarmee hij als vrienden uit elkaar gegaan is en die hem nog steeds de hemel in prezen. Louis wist dat hij zelf ook zoiets zou doen. Hij zou Harry's talent voor altijd verdedigen. Hij vroeg zich alleen af of zijn andere exen ook zoveel pijn hadden als hij.

Louis zuchtte en ging terug rechtop staan. Hij deed zijn pyjama uit terwijl hij naar de douche ging. Hij voelde zich ongemakkelijk, alsof hij net van een boot gegooid was in het zoutige oceaanwater en nu ronddobberde op een reddingsband om zichzelf te redden. Altijd egoïstisch. Harry moest een grote beslissing maken, ééntje dat een grote impact zou hebben op zijn carrière en zijn hele leven. En hij deed dat blijkbaar op zijn eentje.
"Een goede vriend zou hem helpen." zei Louis terwijl hij onder het warme water stapte. Louis wilde helpen.
Seks. Hij kon hem helpen met seks. Je kunt goede seks krijgen in Londen, zou een goede reden zijn om Harry te overtuigen. Meer dan goed... excellente, geweldige seks. In de buurt van 'holy fuck ik denk dat ik net even ben weggeweest, waar zijn de fucking sigaretten'.

Toen hij Harry naakt verwelkomde aan de deur, zijn haar nog nat, helemaal warm en klaar voor hem, vroeg hij zich af het zou werken.

Afspeellijst
+Hold back the river - James Bay

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen