Foto bij H.32.

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
Hij geeft mij mijn drinken en ik kijk op de klok.
Het is drie uur 's nachts.
Ammay is alleen thuis.
'Gaan we nog iets doen?' vraag ik.
'Nee', zegt hij,' Wil je naar huis?'
Ik vind het niet beleefd om gewoon ja te zeggen.
'Mijn zusje is alleen thuis.' zeg ik, al is dat lang niet zo eng als mijn zusje die níét alleen thuis is.
Dan gooit James zijn jas naar mij en ondanks dat mijn arm pijn doet, vang ik hem uit de lucht.
'Morgen om tien uur halen we je weer op. Dezelfde plek. Eerst kijken we even hoe goed je schietkunsten nou eigenlijk zijn. Dan hebben we om twaalf uur een afspraak. Je krijgt dan jouw deel van de opbrengst. Kom, dan breng ik je terug naar... waar je ook afgezet wilt worden.'

Op zich zou ik uit kunnen slapen.
Om tien uur in de avond hoef ik pas weer naar werk en pas morgen moet ik weet een dienst draaien in de McDonalds.
Maar Ammay is jarig.
Dus ik neem de wekker mee naar beneden, waar ik op een matras slaap vanwege de mogelijke, onverwachte terugkomst van mama, en laat mij om acht uur wekken, waarna ik ontbijt begin te maken.
Ik zet het op een dienblad en pak Ammays cadeautje.
Ik ben benieuwd wat haar reactie zal zijn.
Met het dienblad in een hand en de trapleuning in de ander, ren ik haast naar boven, zonder ook maar iets te morsen.
Ik zou zou serveerster kunnen zijn.
Zacht klop ik op de deur en kom dan binnen.
Een slaperige Ammay doemt op uit de lakens en ik open de gordijnen, doe het licht aan.
Ik begin te zingen.
'Er is er een jarig, hoera, hoera! Dat kun je wel zien dat...' maar ze houdt me tegen.
'Dat andere liedje', zegt ze en maakt een rare beweging met haar had,' dat sjunshine.'
Ik glimlach om haar rare uitspraak, maar er knaagt een onbehaaglijk gevoel van binnen.
Dat liedje zing ik als ze bang was, steun nodig had.
Maar nu is dat niet zo.
Nu is ze jarig.
Maar ik besef mij dat dat niet haar probleem is en zing het door haar aangewezen liedje, terwijl ik het dienblad op haar schoot leg.
Mijn stem sterft langzaam weg wanneer ze het cadeautje pak en ik kom naast haar op bed zitten.
Haar vingers glijden over het nette pakpapier, met daaronder het sierradendoosje.
Voorzichtig begint ze het uit te pakken, met haar vinger onder het plakband.
Nooit is zij er helemaal weg van geweest om het pakpapier aan stukken te scheuren, als een roofdier op jacht.
Zelfs niet toen ze heel klein was.
Ik rek mij voorzichtig uit.
Mijn spieren doen pijn en ik zit onder de schaafwonden en sneeën.
Het is haar nog niet opgevallen.
Ze opent het en haalt het doosje eruit, laat haar handen voorzichtig over het zachte, zwarte fluweel glijden.
Dan opent ze het, heel voorzichtig, alsof het het brooste glas op aarde is.
Haar mond valt open als ze de ketting ziet, met het turqoise topaas erin, waar ze helemaal weg van was toen ze het in de etalage van een juwelier zag.
Ze laat haar vingers over de ovale edelsteen glijden, verpakt in een zilveren zetting.
'Maar dat is diezelfde als in de etalage.' zegt ze ongelovig, alsof ze nog nooit zoiets moois heeft gezien.
Ik vertel haar niet dat topaas helemaal niet zo kostbaar is - zeker niet gratis, maar absoluut geen diamant - en laat haar erin geloven dat zij het mooiste sieraad op aarde waard is.
Dan kijkt ze me pas aan en haar gezicht trekt wit weg, nu ze mij goed ziet en wakker is.
'Is... is mama terug?' het klinkt alsof haar keel wordt dichtgeknepen.
Eerst frons ik en dan krijg ik een vermoeden dat mij even aan mijn gezicht laat voelen.
Natuurlijk.
Mijn oog is blauw en er zit een snee bij mijn wenkbrauw, gepaard met een gebarsten lip en weet ik wel niet wat ze allemaal ziet.
Ik weet een ding zeker; ik ga niet vertellen dat ik door een groepje drugsdealers in elkaar ben geslagen.
'Nee. Nee, helemaal niet', stoot ik uit, waarna ik mij dwing rustiger te zijn,' Ik struikelde gisteravond en viel. Niet super handig, maar ja. Het valt wel mee.'
Even is ze stil.
'Echt?' vraagt ze voorzichtig.
Dan schuif ik naar haar toe en sla mijn armen om haar heen, druk haar hoofd tegen mijn borst en laat mijn wang tegen haar haar drukken.
'Waarom zou ik ooit tegen jou liegen?' en mijn stem trilt.

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen