Naarmate we verder lopen word donkerder totdat ik alleen nog maar silhouetten zie. "Jack... Waar zijn we?" vraag ik hem. "Bijna bij mij thuis," zegt hij als hij doorloopt. Het bos word dichter totdat we op een plek komen waar de bomen een beetje licht door laten. Het is nog steeds schemerig maar het licht lijkt super fel in tegenstelling tot het donker bos wat we net achter ons hebben gelaten. Jack gaat op een steen zitten die er staat. "Dit is waar ik woon," zegt hij. "Oké," zeg ik maar. Wat zou ik anders moeten zeggen? Dan merk ik opeens iets op in een tak boven Jack. Een grijns die langzaamaan verandert in een kat. "Jack, wie heb je mee genomen?" vraagt de overmaatse kat in de boom. "Dit is een... Vriendin van mij, ze zit op dezelfde school," antwoordt Jack. "Een vriendin?" vraagt de kat grijnzend. "Dus dat is de Chespire Cat neem ik aan?" vraag ik maar. "Goed gegokt, meisje. En wie ben jij? De nieuwe Alice?" vraagt de Chespire Cat.

Ik blijf even stil. Ben ik de nieuwe Alice? Na Jacks uitleg lijkt me dat enorm logisch maar dan is het nog altijd niet zeker. "Geen idee," mompel ik dus maar. "Jack, is ze de nieuwe Alice?" vraagt de Chespire Cat dan. "Ik denk van wel..." zegt Jack als hij achter op zijn hoofd krabt. "Miauw! Gezellig!" roept de Chespire Cat, het klinkt een beetje sarcastisch. "Welkom een Wonderland," zegt hij dan met een grijns als hij verdwijnt.

Ik heb me naar Jack gedraaid. "Dus waarschijnlijk ben ik de nieuwe Alice, hoezo weet je het niet zeker?" vraag ik hem. "Heb ik je al eens verteld over dat de meeste sprookjes met elkaar verwant zijn?" vraagt hij plots. Als het zo was ben ik het vergeten dus ik schud mijn hoofd maar. "De kans dat jij dus ook nog familie bent van de Hartenkoningin is groot... En de kans dat je haar zou moeten opvolgen als je in Wonderland bent ook," zegt Jack. "Maar... Is er dan niks wat ik tegen dit hele gebeuren kan doen... Ik wil niet steeds de bad guy zijn," zeg ik. "Ik heb geen idee, maar ik ga je proberen te helpen en anders kunnen we nog altijd terug!" zegt Jack happy. Net op dat moment verschijnt er een grote bubbel.

Ik kijk vragend naar de bubbel, is dit weer een streek van Wonderland of komt dit ergens anders vandaan, het komt me wel bekend voor. Opeens zie ik het gezicht van Mevrouw Sneeuwwitje, een van onze leraressen. "Jack, Julie, zijn jullie daar?" vraagt het gezicht op de bubbel. "Ja, we zijn hier," antwoordt Jack. Ik heb geen idee wat ik moet doen. "Waarom zijn jullie naar Wonderland geweest?" vraagt ze, je kan horen dat ze boos is. "Ik..." begint Jack maar ik onderbreek hem voor hij zichzelf de schuld geeft, dat hij begint met ik zegt namelijk al genoeg. "Ik was nieuwsgierig naar Wonderland en daarom zijn we gegaan." Jack kijkt me verbaasd aan. "Slecht nieuws!" Het is niet de stem van mevrouw Sneeuwwitje en binnen een paar seconden staat meneer Kikker dan ook in het beeld. "Wat is er?" vraagt mevrouw Sneeuwwitje. "De poort naar Wonderland is gesloten," zegt meneer Kikker. "Maar dat betekent..." Jack kapt zichzelf af. "Het sprookje is weer beginnen... Alles is compleet..." maakt mevrouw Sneeuwwitje zijn zin af. "Maar wie is er dan nog binnen gekomen, we misten Alice en de Hartenkoningin," zegt Jack verward. Ik houd me stil... Ik moet dus een van die twee zijn en iemand anders... De andere. "Geen idee maar jullie moeten haar vinden zodat de Alice weer terug kan naar de gewone wereld, alleen dan gaat de poort weer open," zegt mevrouw Sneeuwwitje als de grote bel uiteen spat.

"Kom mee." Jack pakt mijn pols en begint me mee te trekken door het bos. "Ik kan best zelf lopen," merk ik op als ik me los trek. "En mag ik misschien een uitleg?" vraag ik erachteraan. "Het sprookje Alice in Wonderland is opnieuw begonnen, het sprookje eindigt zodra Alice terug is in de normale wereld. We moeten de Alice nu terug krijgen anders gaat het portaal nooit open," zegt Jack. "Maar wie is Alice?" vraag ik dan. "Of jij, of iemand die voor of na ons naar Wonderland is gekomen... En een van jullie twee moet ook de Hartenkoningin zijn," zegt Jack als hij doorloopt. Ik probeer hem bij te houden. "Waar gaan we eigenlijk geen?" vraag ik hem dan. "We gaan een thee kransje bijwonen," antwoord Jack als hij van het pad af gaat en in een rechte lijn door loopt.

Reacties (1)

  • DeNaamIsGideon

    Dit is een leuk en origineel idee.
    En dat klinkt veel te droog.
    *zoekt iets om de reactie op te vrolijken*
    ...
    ...
    ...
    Sorry, kheb geen flauw idee.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen