Foto bij H.35.

Het laatste stuk van het vorige hoofdstuk:
'Een jaar of twee was mijn moeder veel boeken aan het kezen. Geen idee waarom. Vond ze leuk. Niet leuker dan ons slaan, maar goed', even is mijn stem heel bitter, maar daarna hervind ik de controle weer,' En ik kwam thuis en Ammay had een boek gepakt en alle scheldwoorden en gemene stukken eruit geknipt. Ze... ze zei dat het was omdat ze wilde dat als mama alleen maar blije zou lezen, ze mij misschien niet zou slaan. Ze had het niet over zichzelf. Ze deed het omdat ze mij veilig wilde houden. Onnodig om te zeggen dat wanneer mama thuis kwam ik haar heb verstopt en gezegd heb dat ik het gedaan heb. Ze moet nog steeds huilen als ze de littekens ziet die ik toen heb opgelopen.'
Even is hij stil.
'Ik... o... ik vi...' stottert hij.
Ik pak zijn hand vast.
'Kun... kunnen we gewoon even niets meer zeggen?'

Ammay is te blij en ik doe alsof ik ook te blij ben, net als Evan, maar ik kan wel huilen.
De taart is lekker - heerlijk, zelfs - en Ammay gelooft niet dat Evan die zelf gemaakt heeft.
Ik kijk naar de jongen aan tafel, de jongen die minderjarig, maar een man is, zonder ouders, met verantwoordelijkheid en mijn grootste geheim, wat leven of dood kan betekenen.
Vanavond moet ik weer werken.
Ze zullen allemaal denken dat ik bij de McDonalds ben, maar... lieve god.
Ik maak de zin niet af.
Dat kan ik niet.
Ammay gaat even naar de wc en ik neem nog een hap taart.
'Gaat het?' vraagt Evan.
'Blijf je dat vragen?'
'Ja', antwoord hij irritant, maar bloedserieus,' Gaat het?'
Ik knik, maar langzaam, aarzelend.
'Ja.'
'Maar?'
'Geen maar.'
Hij zucht.
'Maar?' zegt hij, indringender, ditmaal.
'Maar... ik ben zo bang’, ik wist niet dat mijn ogen zich zo snel met tranen konden vullen. Boos wrijf ik ze weg,’ ik ben zo bang dat ze terugkomt. Ik ben zo bang niets te doen. Ik ben zo bang dat ze Ammay vermoord. Wat als’, ik hap naar adem, maar het blijft voelen alsof ik stik,’ wat als ze haar iets serieuzers aandoet en ik niet kan helpen? Het voelt zo verschrikkelijk dat jij het nu weet en dat we allebei weten dat we er iets aan moeten doen, maar dat niet kunnen.’
Ik bal mijn handen tot vuisten, maar ze trillen nog altijd.
Evan pakt ze vast, maar ik durf hem niet aan te kijken.
‘Het is oké’, zegt hij en dan pas kijk ik hem aan,’ ik ben er toch? Samen laten we haar toch niets overkomen?’
Mijn onderliep trilt zachtjes en ik knipper een aantal tranen uit mijn oog.
‘Je kent haar niet zoals ik.’ fluister ik.
Hij haalt zijn schouders op, maar we weten allebei dat het onderwerp noch het gesprek luchtig is.
‘Ik blijf bij je, oké? Wat er ook gebeurd.’ zegt hij.
Mijn gezicht is verwrongen van de pijn en hij trekt me tegen zich aan.
‘Je huid vernieuwt zich telkens opnieuw. Veel van je cellen ook,’ ik knijp mijn ogen kort dicht en in een poging mijn stem vaster te maken gaat hij juist meer trillen,’ zal ik ooit iemand zijn die mijn moeder nooit heeft aangeraakt?’
Hij antwoord niet.
Dan komt Ammay terug.
'Aangezien jullie moeder toch weg is, dacht ik dat we naar een restaurant kunnen gaan. Elke avond. Totdat ze terugkomt.' stelt Evan voor, heel opgewekt en nuchter, alsof we het tien seconde geleden niet over iets heel serieus hadden.
Ik zie hoe de ogen van mijn zusje groter en groter worden, oplichten van verbazing.
'Een echt restaurant?!' roept ze uit, alsof ze zojuist de loterij gewonnen heeft.
Ik probeer geen steek in mijn borst te voelen - maar naar een restaurant gaan zou toch niet zó bijzonder moeten zijn?
Evan stelt een aantal dingen voor en Ammay kiest er een uit.
Ik moet toegeven dat ik niet helemaal luister.
Ik zie wel wat ik op mijn bord gegooid krijg.
Vandaag is het vrijdag.
Maandag begint school weer.
Ik hoop dat mijn blauwe oog tegen die tijd verdwenen is.
Ik hoop dat niemand op school het opvalt.
Ik hoop dat de aarde mij op kan slokken.

Reacties (3)

  • GossipGirl21

    Mooi geschreven.

    1 jaar geleden
  • Diago

    Arne Gioa(huil)

    2 jaar geleden
  • BethGoes

    Ik vind het zo erg voor Gioa!!!

    2 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here