Foto bij Doornroosje

Het valt me eigenlijk op hoe veel ik met sprookjes heb in dit verhaal... Sneeuwwitje, Goudlokje, Rapunzel, en nu Doornroosje.

???

Alle voorbereidingen waren getroffen. Er was niks wat me nu nog kon weerhouden...

Keyon

'Yusaku', siste ik, en ik greep zijn arm beet. Het was verbluffend stil op de boulevard en het geluid van het zand op de stenen dat kraakte onder onze voeten leek het enige te zijn. 'Wat is er?' 'Ik..' Ik zuchtte en schudde mijn hoofd. 'Laat maar.' Ik voelde me ongelofelijk ongemakkelijk en bekeken en af en toe klink het alsof er voetstappen achter me waren. De grip om Yusaku's arm werd even krampachtig van schrik toen ik iets in de verte zag. Het was die zelfde bruine jas die ik toen op het treinstation had gezien. Oh waarom kon ik me nou nier herinneren waar ik die eerder had gezien?! Ik wist zeker dat die jas me bekend voor kwam en dat ik die een paar dagen geleden zelfs nog had gezien! Gelukkig merkte Yusaku niets en overhandigde me de helm.

'Keyon?' Yusaku zette zijn scooter op de standaard en staarde me serieus aan. 'Kan ik je alleen laten? Je moet het echt zeggen als je wilt dat ik bij je blijf, maar ik heb het gevoel dat het beter met je gaat?' Ik knikte heftig. 'Gaat het ook, en dat allemaal aan de dank van jou. Ik denk dat ik het wel in mijn eentje red, maak je maar geen zorgen.' Yusaku knikte en knuffelde me. 'Ik zie je snel weer.' 'Doei, ik houd van je.' Op het moment dat hij op wou stappen ging zijn mobieltje en hij zuchtte en nam op. 'Ja?' Zijn ogen werden groot en zijn mond viel open. 'Nee.', zei hij ademloos. Hij keek bezorgd maar er speelde ook een grijns van leedvermaak rond zijn lippen. 'Die jongens zijn echt gestóórd. Ja... Ja zal ik doen. Nee ik kom naar huis toe, het gaat prima. Ja oké, doeg.' Toen hij ophing schoot hij in de lach. 'Wat is er?', grijnsde ik. 'Yoonga en Jin, ze hebben tatoeages genomen.' Mijn mond viel ook open. 'Ze hebben allebei een cactus op hun onderarm.' Hij sloeg zichzelf in het gezicht en ik schoot in de lach. 'Ze zijn echt gestoord. Ik ga maar gauw naar ze toe om ze een draai om hun oren te geven.' Ik zwaaide en even later was ik weer alleen.

'Dat is dan 15,60 mevrouw.' Ik pakte het geld aan en gaf het boek samen met het bonnetje aan de klant. Het was een tamelijk drukke avond, maar voor de eerste keer vond ik dat helemaal niet erg. Ik schoot verbaasd op bij het zien van de klant die een boek op de toonbank legde. Ik grijnsde. 'Dus je hebt Sneeuwwitje uit?' 'Houd je bek en doe je werk.', bromde Raon terwijl hij 'Doornroosje' dringend naar de toe duwde. 'Was het een leuk boek?', ging ik verder. 'Het was voor mijn zusje, had ik gezegd.' Hij keek me bewust niet aan terwijl ik het boek scande. 'Hm, ik zie dat je inspiratie hebt opgedaan in het bejaardenhuis?', vroeg ik, en ik wees naar zijn haar wat donkergrijs geverfd was. Het was geweldig wat een macht ik over hem had, nu we in een openbare plek waren. En tenslotte hadden we een deal waarin hij niet meer onbeleefd tegen me mocht doen. 'Houd je bek!' Ik grinnikte. 'Ik vind het je goed staan, hoor.' 'Mag ik mijn boek nou, verdomme?' Ik pakte zijn geld aan, schoof het boek naar hem toe en voordat ik hem zijn wisselgeld kon geven was hij de winkel al uit. Ik grinnikte tevreden.

???

Perfect, zijn werktijd was voorbij. Nu hoefde ik hem alleen nog maar ongemerkt te volgen...

Keyon

De kou kwam me tegemoet als een deken van ijs, toen de winkel uit stapte. Eindelijk zat mijn werktijd er op, nu gauw naar huis. Het gevoel bekeken te worden negerend, beende ik door de straten. Ik wou zo snel mogelijk thuis zijn voordat het zou gaan regenen, of voordat ik werkelijk achtervolgd kon gaan worden. Ik keek even achter me voordat ik een steegje in stapte, een sluiproute nemend.

???

Het was net alsof hij arme jongen zich in mijn armen wierp. Ach lieve Keyon, je maakte het gewoon té makkelijk voor me.

Keyon

Waren dat voetstappen achter me? Ik rilde en durfde niet om te kijken. Het was vast niks, deze buurt was hartstikke veilig.

???

En ik dacht nog wel dat die jongen slim was. Hij haalde zulke hoge cijfers, maar twee keer denken voordat hij een steegje inliep: ho maar. Ik had gedacht dat hij door zijn vorige ervaringen met steegjes wel beter had kunnen weten...

Keyon

De voetstappen werden luider en leken dichterbij te komen. Relaxen Keyon, over tien meter ben je er uit

???

Nog één stap dichter bij...

Keyon

Nog acht meter...

???

Nu!

Keyon

Met een smak viel ik op de grond. Ik wou omhoog krabbelen en geschrokken om me heen kijken, maar iets zwaars bovenop me hield me tegen de grond. Ik wou gillen, maar een hand drukte zich tegen mijn mond en smoorde het geluid. Mijn hersenen gingen alle mogenlijkheden na, maar de enige die in mijn hoofd bleef hangen was: Raon Natuurlijk, waarom moest hij anders zo nodig een boek kopen in precies míjn boekenwinkel? Die keer dat ik dacht achtervolgd te worden, wie bleek dat toen echt te doen? Raon! Maar voor ik iets kon doen werd er een doek tegen mijn mond en neus gedrukt en werd alles zwart.

Reacties (4)

  • aarsvogel

    Raon wilde meer dan alleen zoenen( ͡° ͜ʖ ͡°)

    3 jaar geleden
    • Snufkin_

      ( ͡° ͜ʖ ͡°)

      3 jaar geleden
  • Shibui

    Neeeeeee!!!!!!!!!!!:(

    3 jaar geleden
  • DeNaamIsGideon

    NOOOOOOOOH

    3 jaar geleden
  • Snapple

    NOOOO

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen