‘Minder dromen, meer werken.’ Draco wijst naar de ingrediënten lijst in het boek. ‘Haal jij dit even uit de kast?’
Ik bekijk de ingrediënten, waarna ik knik en naar de voorradenkast loop. Het is er druk. Meerdere leerlingen zijn op zoek naar de benodigde spullen. Ik wurm mezelf er tussen, wat verschillende boze blikken oplevert, maar door de felle blik waarmee ik ze beantwoord, blijft het stil. De ginger roots heb ik al snel gevonden, waar ik twee uit het glazen potje haal. Met mijn ogen scan ik de etiketten af waarmee de potjes zijn gelabeld, op zoek naar armadillo bile. Ik weet dat het een groen spul moet zijn, maar de meerderheid van flesjes met groene substanties erin, maakt het toch lastig.
‘Ik vind het jammer dat je niet met mij wilde samenwerken.’ De fluistering in mijn oor laat de haartjes in mijn nek overeind staan. ‘We hadden het zo gezellig kunnen hebben.’ De hand die op mijn bil wordt gelegd, laat me met een ruk omdraaien. Luke staat dichtbij, veel te dichtbij. Toch deins ik er niet voor weg. ‘Ben je nou echt zo doof? Geen onnodig contact.’
De bekende valse lach verschijnt op Luke zijn gezicht. ‘En wat anders? Heb je daar al een antwoord op?’
Nee, dat had ik niet, maar de woede trekt door mijn lichaam en veroorzaakt vuur spuwende ogen. Elke gelegenheid pakt hij aan om me aan te raken, te stangen, proberen te pijnigen. Het maakt me razend op dit moment. Ik ben toch vrij duidelijk geweest. Waarom, in godsnaam, kan hij nou niet gewoon zijn verlies accepteren. Twee jaar lang heeft hij gewonnen, waarom kan hij zich nou niet gewonnen geven en mij met rust laten? Ziedend kijk ik hem aan. ‘Rot op Luke.’
Het creëert nog steeds niet het effect op hem als dat ik zou willen. Hij vindt dit spelletje veel te leuk. ‘Je bent zelfs mooi als je boos bent.’
De onmacht die Luke me laat voelen, maakt me alleen nog maar bozer, maar ook gefrustreerd. Ik weet namelijk echt niet hoe ik ervoor kan zorgen dat dit stopt. Hoe kan ik met mijn leven verder gaan als Luke om de haverklap zijn kans pakt om mij te kwellen?
‘Na de les gaan we de tijd met z’n tweeën spenderen.’
‘Ik dacht het niet,’ zeg ik resoluut. ‘Je laat me met rust.’
Luke zijn hand vindt de weg naar mijn wang, maar nog voor hij mij kan aanraken, wordt hij weggetrokken door een hand op zijn schouder. De plotselinge handeling laat Luke zoeken naar zijn evenwicht, maar hij herstelt snel en fixeert zijn blik op de schuldige, Draco, die voor mij is gaan staan. Luke’s ogen kolken, maar hij houdt zijn stem verbazingwekkend luchtig. ‘Hey man, Jay en ik moesten nog wat uitpraten.’
‘Jullie zijn wel uitgepraat.’
De doordringende blikken van de twee creëren een spanning die door het hele lokaal gevoelt kan worden. Alle blikken zijn gericht op de twee jongens, die elkaar lijken te willen vermoorden met enkel hun ogen. Luke’s lichaam is naar voren gebogen, zijn knieën van het slot. Het creëert een indruk alsof hij elk moment kan gaan aanvallen. Draco daarentegen heeft één van zijn kenmerkende houdingen aangenomen. Rug recht, kin een stukje omhoog en ondanks dat ik zijn gezicht niet zie, weet ik dat hij vol minachting naar Luke kijkt.
Ik zie de hand van Luke richting zijn rechterzak van zijn broek gaan, maar nog voordat hij zijn wand kan pakken en nog voordat ik kan reageren, is Morse ons voor. Ze heeft zich tussen de twee jongens geplaatst en kijkt ieder strikt aan. ‘Stop met deze onzin of jullie verliezen gelijk alle punten die jullie gister hebben verdient.’ Haar dreigement lijkt maar weinig indruk te maken op de twee jongens, die nog steeds onbewogen elkaar in de gaten houden. ‘Ik zal Snape ook op de hoogte brengen.’ Die opmerking laat Luke echter in beweging komen en met een laatste woeste blik beent hij richting zijn tafel, waar Blaise hem onderzoekend aankijkt.
‘Mr. Malfoy?’
Draco kijkt mij voor een ogenblik aan, waarna hij knikt en zich ook begeeft naar zijn tafel.
‘Goed, na deze verspilling van jullie tijd, kan ik melden dat jullie nog vijftien minuten hebben om jullie brouwsel af te maken. Wie dit niet lukt, zal vanavond terug moeten komen om het opnieuw te proberen.’ Het effect dat Morse haar woorden hebben in de klas, lijkt haar tevreden te stellen. Met een voldane blik neemt ze terug plaats aan haar bureau.
Ik haal de laatste benodigde ingrediënten uit de kast, waarna ik terug loop, maar niet zonder nog een ziedende blik te werpen op Luke, die hem net zo woedend beantwoordt.

Reacties (4)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen