Harry had me geholpen met het aandoen van de donkere kleren nadat hij alle verband en pleisters weer op de open wonden had geplakt. De kleren waren opnieuw enkele maten te groot en voelde nog steeds vreemd aan. Ondankbaar was ik zeker niet. Ik genoot elk moment van de warmte die de kleren me boden. Harry was net naar beneden gegaan en had mij in het bed geholpen. Ik was naar de muurzijde gerold en had me daar in de zachte dekens gewikkeld. Mijn maag knorde zachtjes. Langzaam begon ik weer aan een dagelijkse portie eten te wennen en sinds ik al bijna twintig uur geen eten meer had gehad, begon mijn maag weer samen te trekken uit honger. Ik probeerde mezelf af te leiden door te tellen tot honderd. Daarna tot tweehonderd, met mijn ogen gesloten. Kleuren dansten voor mijn ogen en de warmte omhulde me. De driehonderd haalde ik niet want ik viel door uitputting in slaap.
Ik werd enkele uren later pas weer wakker. Buiten schemerde het en door het zwakke licht kon ik de contouren van Harry zijn lichaam aan het bureau zien. Hij zat voorover gebogen en leek geconcentreerd bezig te zijn. De geur van voedsel hing in de kamer en opnieuw rammelde mijn maag. Luid genoeg voor Harry om te horen in de stilte. Hij ging weer rechtop zitten en draaide mijn kant op; onze ogen ontmoetten. Snel richtte ik mijn blik weg uit gewoonte. Ik zag uit de hoeken van mijn ogen hoe Harry opstond en naar het bed toe liep. Mijn hart begon harder te kloppen.
"I have some food for you, if you want?" In zijn hand hield hij een bord met bestek. Ik kon het eten niet zien omdat ik van onderen keek, maar ik kon het zeker wel ruiken. De geur vaan vlees, iets wat ik nooit at. Zelfs sinds ik hier, waar dat ook was, was gekomen had ik nog geen vlees gehad.
"Can I sit down?" Vroeg Harry me en knikte naar de rand van het bed. Ik knikte terug en duwde mezelf ook traag omhoog tegen het hoofdeinde van het bed. Het was immers het bed van Harry, zoals Liam eerder die dag had gezegd. Harry gaf mij het bord en het bestek. Op het bord lag een halve burger, wat bonen in rode saus en sla. Het rook zo lekker dat ik het bijna niet durfde aan te raken. Mijn vertrouwen was voor eeuwig beschadigd door hém.
"What do I have to do for it?" Vroeg ik aan Harry in een klein stemmetje. Harry keek me aan met opnieuw die neutrale blik en hij schudde zijn hoofd.
"Nothing, I just want you to try and finish it." Antwoordde hij terug, waarna hij opstond en weer naar het bureau liep. Hij klikte onderweg een aantal lichtjes aan en liet mij in stilte achter. Langzaam pakte ik het bestek en begon te eten. Een hoekje van de hamburger, een blaadje sla en wat bonen. Ik kwam niet eens tot de helft zo snel was ik vol. Het vlees viel zwaar op mijn lege maag door ontwenning. Nadat ik mijn eten op had nam ik een moment voor mezelf. De dag was ontzettend lang geweest met de ontsnappingspoging en de ontmoeting van Harry. Het was een vreemde man waarbij ik elk moment verwachtte dat hij toe zou slaan terwijl hij niks ander dan vriendelijk was geweest. Ik kon het gevoel niet van me afschudden dat ik hem moest bedanken en kroop voorzichtig uit het bed. Harry was zo verzonken in zijn gedachten dat hij me niet naar hem toe hoorde schuiffelen. Eenmaal bij de man aangekomen zakte ik door mijn knieen met moeite. Hij schrok op en draaide zich naar me toe waardoor ik perfect mijn handen op zijn bovenbenen kon leggenen naar boven liet glijden. De spieren troken samen onder mijn handen. Ik bereikte net zijn gulp toen hij mijn polsen pakte. Zijn groten handen klemden om de broze botten en het verband dat er omheen gewikkeld zat. Híj hield ervan om me vast te binden en soms sneed het materiaal zo diep in mijn polsen voor dagen lang.
"Emma..." mompelde Harry. Hij had zijn ogen dichtgeknepen toen ik naar hem keek. Hij leek te twijfelen of ik door moest gaan of niet maar de beslissing werd duidelijk toen hij me voorzichtig wegduwde. Een vlaag van schaamte ging door me heen.
"D-Don't you want me?" Mijn stem brak toen ik het hem vroeg. Was ik zo lelijk dat Harry me zelfs niet wilde als zijn waardeloze hoer? Mijn handen trilden in mijn schoot en ik klemde ze zo stevig samen zodat het pijn deed.
"Emma, I am going to get Liam and he will help you to bed tonight." Harry stond op en liep met een klein bochtje om me heen. Het trillen was nu overgeslagen over mijn hele lichaam en stille tranen liepen over mijn wangen. De omslag in de situatie was teveel voor mijn gevoelens. Ik voelde het stukje vlees opborrelen en ik kwam niet verder dan de deuropening van de ensuite waar ik huilend mijn maaginhoud eruit gooide.

Reacties (1)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen