Foto bij heaven ~38~

Jay van Treisen

So this is where you grew up,' zeg ik als ik micheal's kamer in kom.

Na de pizza hadden we besloten naar het strand te gaan, omdat Kaylee en ik daar nog niet geweest waren in de maanden dat we nu hier waren. De jongens wouden er wel muziek bij dus zijn Michael en ik bij zijn huis gedropt om twee gitaren op te halen. Hij woont divht bij het strand dus zoveel maakte het ook niet uit

'Yep, but mostely in the basemand where I have a "man cave" with playstation en fridge," zegt hij, terwijl ik veder zijn kamer in loop en hij zelf naar de muur loopt waar één van zijn gitaren hangt.

'I've always wanted one of those places just for me and my friends. But i think i am not as blessed. We always just hang out in the park behinde my house." Ik ga op zijn bed zitten en kijk nog een keer de kamer rond

Hij is blauw met meeste houten en zwarte mubels. Aan de muur hangen een aantal posters waaronder; All Time Low, Green day en...

Oh wauw, 'Mike, do you really love your band that much?' Ik grinnik als ik naar de poster van 5SOS aan de muur wijs.

Hij draait zich om uit de hoek waar hij de gitaartas zocht en volgt mijn vinger. Hij grijnst naar me met een onschuldig gezicht, 'let me be proud, it's just great to be reminded that we've come so far.'

T is ook iets leuks om te zien. Hoe dromen uit komen. Ze zijn begonnen als kleine cover band en nu spelen ze uitverkochte arena's. Het is meer dan logies dat je daar trots op bent.

Ik knik hem dan ook toe en glimlach.
Hij komt naast me zitten op het bed en zucht even. Vragend kijk ik hem aan.

'It's just... now we're well known some people from the pst come back pretending to be our best friend to use us for theire own cause.' Hij haalt even zijn schouders op. De uitdrukking op zijn gezicht meer verdrietig worden. Dat is het laatste wat ik wil.

'He, heads up. You know who your friends are and who is fake. You'll feel that kinda stuff,' zeg ik glimlachend.

Hij glimlacht zwak terug, 'you're a great friend Jay,' zegt hij. Ik voel dat mijn wangen rood worden en ik kijk verlegen naar mijn handen. Ik was nooit snel verlegen maar deze jongen deed iets met me wat me kwetsbaar maakte. En dat vond ik niet eens zo heel erg.

'I just try, I can imagen the "famous" life to be tough. To be honest with you, at first I was scared you would think I tried to take avantage of you. Like, who doesn't want to be friends with a famous person. But I just thought you were an amazing guy, same for the others ofcourse and yoiu're all not that different from "normal" people. Like not-famous people,' ratel ik. Michael gniffeld om mijn geratel en dan besef ik pas dat ik veel praat.

'I'm sorry, i'm just excited.' ik haal mijn schouders op en sta op van het bed en pak zijn gitaar tas van de grond. 'You comming?' vragend steek ik mijn hand naar de jongen uit. Hij komtt omhoog, maar in plaats van mijn hand te pakken glijd zijn arm over mijn arm naar mijn schouder waarna hij me in een knuffel trekt. Ik voel de huid van mijn wangen gloeien. 'Thank you,' fluistert hij in mijn oor, met zijn zo ontzettend sexy accent.

'For what?' Ik maak me een klein beetje los zodat ik hem kan aankijken. Hij geeft geen antwoord maar blijft me alleen maar aankijken. ik kantel mijn hoofd een beetje en trek een wenkbrauw op. 'what?' lach ik zachtjes. 'Would it be inapropiate to kiss you right here, right now?' vraagt hij en het klinkt totaal niet als flirt actie maar als een oprechte vraag. Ik haal glimlachend mijn schouders op. 'Michael, if you want to kiss a girl just make sure the moment feels alright and then just do it. Do not first ask that ruïns the moment.' Met die worden maak ik me los uit zijn grip en pak nu wel zijn hand. 'let's get going.'

We lopen de trap af richting de voordeur en net als ik buiten sta hoor ik Michael, 'hey jay?' ik draai me vragend om, half verwachtend dat hij iets vergeten is, maar zonder enige waarschuwing pint hij me tegen de nu dichte voordeur en laat langzaam zijn lippen op de mijne vallen. De smaak van mint en zoetigheid die ik eerder had ervaren is een bekende smaak maar nog steeds zo verrassend. Ik kus hem licht terug, mijn handen om zijn nek, de zijne langs mijn lichaam tegen de deur. Zo staan we daar voor misschien maar twee minuten die veel langer voelen dan ze in werkelijkheid zijn.

Michael trekt na een tijdje terug en glimlacht zelfverzekerd naar me. 'how was that?' vroeg hij. Ik glimlach terug en knik hem toe. 'Much and much better,' en met die worden laat ik mijn lippen voor de tweede keer met de zijne verbinden.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen