Ik hou de restjes papier tussen mijn vingers. Wat had er op deze laatste pagina's gestaan?Had mijn vader het me ooit voorgelezen?
Opeens trekt er een siddering door mijn lijf.Ik kijk naar mijn hand en zie hoe de vingers krampachtig beginnen te bewegen. Strek, buig, strek buig...
Ik snak naar adem als er iets bij mij naar binnendringt en me bij mijn ruggengraat grijpt en mij dwingt om op te staan. Ik sta op en loop naar de deur, zonder daar zelf maar enige controle over te hebben. Dit voelt anders dan de bekende onzichtbare touwen, mijn hele lichaam is niet meer van mij. Ik voel me als een rat in de val, gevangen in mijn eigen lijf.
Ik loop over de gang. Soepel, alsof er niets aan de hand is en blijft voor moeders werkkamer staan.
'Kom binnen.'
Dat doe ik. Moeder zit met haar rug naar haar bureau en kijkt mij glimlachend aan. 'Hoe voelt dit nou?,' vraagtze.
Ik kan geen antwoord geven, alleen maar jachtige door mijn neus ademhalen.
Haar glimlach wordt nog breder. 'Praat.'
Dat ene simpelere woord geeft mij het gevoel weer terug in mijn lippen. 'Wat..,?' breng ik moeizaam uit. 'Wat..'
Moeder komt vlak voor mij staan. 'Weet je wat er met kleine vogels gebeurt als ze te hoog proberen te vliegen? Uiteindelijk vallen ze allemaal te pletter.' Ze streelt zacht over mijn wang. 'Val kleine mus, val.'

Reacties (1)

  • DeNaamIsGideon

    Ik haat die moeder echt uit de grond van mijn hart.

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen