Foto bij #0 Gesponnen dromen

Het duister kolkte. Heet en klam. Koud en afstotelijk. Schaduwen dansten, dode stemmen zongen. Een metershoge poort reikte tot de hemel. Bedekt met ijs, gehuld in vlammen. Daarachter lag de Leegte, het domein van het Niets, waar in het voorbijgaan van de Era’s het Niets verworden was tot vele dingen. Gruwelijk, meedogenloos, huiveringwekkend, angstaanjagend. Al dat en meer schiep Melkor tijdens zijn verbanning, door geen sterveling ooit aanschouwd. De poort kon alleen geopend worden door twee versmolten wezens, door vrede in de eigenste persoon.

Melkor riep die wezens, spon zwarte dromen, wikkelde die om hen heen en trok hen langzaam naar zich toe…




Reacties (5)

  • GossipGirl21

    Spannen ik ga hem eens lezen:)

    3 jaar geleden
  • Butterflygirl

    Ik weet nog niet wat ik hiervan moet maken. Ben heel benieuwd! (Op een positieve manier he, geen idee wat ik moet verwachten. Das goed)

    3 jaar geleden
  • Nikeia

    Ik vind je woordkeuze in de laatste zin heel mooi!

    3 jaar geleden
  • Ghafa

    Oooh wauw, mooi geschreven. Ik ben al direct heel benieuwd naar de rest (wbw)

    3 jaar geleden
  • Laleah

    Spannend! En vet gave draak-achtige pagedevider

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen