(っ◔◡◔)っ ♥ Gay ♥

En geen zorgen hoor, dit hoofdstuk is zo gay dat iedereen gegarandeerd aan hun seksualiteit tweifeld want damn ik ga soms iets te veel op in het schrijven en dan wordt alles veel te gaxy (combinatie tussen gay en sexy)

Yoonga

Dit was perfectie. Zelfs na het deprimerende bezoek aan Yusaku, voelde ik een en al geluk in mijn binnenste. 'Ik slaap bij mijn vader, maar hij komt pas middernacht thuis. Zin om mee te komen?', had ik gevraagd. En natuurlijk had Jin 'ja man' gezged. Nu lagen we op mijn bed, chest-to-chest. Jin lag op zijn rug op mijn bed dat kraakte elke keer als je je bewoog en had zijn telefoon op mijn rug geplaatst zodat hij op het schermpje kon kijken terwijl ik mijn gezicht tegen zijn shirt drukte en hij afwezig door mijn haar aaide. Zijn borst was hard, maar toch prettig om op te liggen. Zijn shirt rook naar hem en ik wou die geur het liefste als parfum hebben en die door mijn hele kamer spuiten. Het was niet speciaal de meest geweldige geur, maar het rook naar hem, naar hij bij wie ik me thuis voelde. Een keertje had ik er per ongeluk zonder na te denken uit geflapt dat hij 'aantrekkelijk rook', waar ik me daarna kapot voor schaamde dat ik het gezegd had. Zeker omdat we toen nog helemaal niks hadden, we kenden elkaar pas net. Jin stopte met door mijn haar te aaien en positioneerde zijn arm boven zich. Ik duwde mezelf een klein beetje op en begon de lijnen van zijn cactus tatoeage over te trekken. Het was een simpel design, een soort cartoon cactus. Toen ik het hele plaatje met mijn vinger had gevolgd, klapte Jin zijn telefoon dicht, trok zijn arm weg en legde beide handen tegen mijn rug. Hij sloot zijn ogen en zuchtte relaxed. Er vormde langzaam een tevreden grijns op zijn gezicht toen hij zijn handen over mijn rug naar beneden naar mijn achterste liet glijden. 'Soms ben ik jaloers op hoe geweldig je bent.', mompelde hij, nog steeds met gesloten ogen en handen op mijn achterste. Ik keek hem beduusd aan en proestte uit in lachen. 'Pffft Jin, cheezy!' Hij deed één oog open en knipoogde ermee. 'Yusaku had een liedje voor Keyon geschreven, misschien moet ik dat ook maar voor jou doen.' Ik keek gevleid op. 'Over wat een ongelofelijke domme pik je bent.' Ik rolde met mijn ogen en kneep Jin in zijn neus. 'Au!', lachte hij. 'Kleine duivel die je bent!' Hij greep me in mijn haar en trok mijn hoofd aan mijn haar naar achteren in mijn nek. 'Au, au Jin stop!', lachte ik, en probeerde hem te slaan. 'Gehoorzaam de oudere!', riep ik. Uiteindelijk liet Jin los en ik maakte ee pruillip naar hem. Hij lachte en gaf me een speelse duw tegen mijn schouder. 'Ik wil roken.', bromde hij toen. 'Ik ook, maar dat gaan we niet doen.' 'Maar ik heb het noduuuug.', klaagde Jin met zijn ogen gesloten. Ik pakte zijn gezicht tussen beide handen. 'Ik heb jou nodig, en ik wil je beschermen. Dat is het beste wat ik kan doen.' 'Oeh dat klinkt fucky, zal ik opschrijven voor een liedje als ik jou was.' Ik maakte alweer een pruillip, maar Jin zag het niet en had nog steeds zijn ogen gesloten. 'Waarom kijk je me niet aan?', vroeg ik. Jin opende zijn ogen. 'Ik ben gewoon relaxed, je bent als een levende verwarming.' Ik bloosde. 'Zo warm ben ik niet hoor.' 'Alsnog voelt het prettig.' 'Hm' Ik plukte verlegen aan de rand van het dekbed die scheef op het bed lag, de helft op de vloer. Als mijn pa zou zien wat een zooitje mijn kamer was, zou hij niet blij zijn. Bladmuziek en verfrommelde ideeën voor liedjes lagen overal, mijn prullenbak puilde uit en kleren lagen overal. Mijn akoestische gitaar lag op de grond en de elektrische balanceerde op een stapel werkboeken voor school op mijn bureau. Hij was trouwens een ongelofelijke hypocriet, hoe hij altijd kritiek leverde op mijn kamer terwijl de woonkamer een nog veel ergere troep was. Er lagen altijd stapels etensresten die hij nooit afwaste, stapels papieren voor zijn 'werk' en in welke richting je ook keek, er lag altijd wel ergens een lege wijn-of bierfles. Tenslotte meurde het naar wiet. Mijn vader rookte niet, maar de laatste tijd nam hij nog wel eens een vrouw mee naar huis die altijd straalbezopen en high als maar kan was. Gisteren nog. Ik had rustig op de bank gitaar zitten spelen toen dje twee alle rust kwamen verstoren. Lachend, roepend en tot mijn walging zoenend. Ze leken pas na vijf minuten te merken dat ik er ook was. 'Wat moet jij nou weer, hé? En doe dat pokkending nou eens weg!', had mijn pa gebruld. 'En wie ben jij?', had de vrouw aan me gevraagd. Ik kon me nog herinneren hoe haar stem had geklonken alsof ze tegen een peuter die iets stouts had gedaan sprak, maar die dat zelf nog niet kon begrijpen. Ik had mezelf netjes voorgesteld maar ze luisterde al lang niet meer. 'Yoonga wat is er?' Geschrokken keek ik op. 'Wut?' 'Je wurgt me zo wat?' Toen merkte ik pas hoe stevig ik hem had omklemd. 'Sorry,', mompelde ik. 'Wat is er?' Ik zuchtte. 'Pa heeft een vriendin.' 'Een vriendin? Maar dat is toch juist leuk?' Ugh, ik schudde woest mijn hoofd. 'Het is niet een leuke vrouw waarmee hij gelukkig is of zo hoor. Ik wil niet weten hoe dit allemaal wel niet afloopt..' 'Yoonles, ik weet dat je er mee zit maar het is niet jou probleem met wie je pa uit gaat.' 'Hm, misschien heb je gelijk.', mompelde ik, en ik drukte minn gezicht dichter tegen hem aan. Ik kon zijn gezicht niet zien, maar wist zeker dat hij glimlachte en ik voelde zijn hand door mijn haar strelen. 'Je moet weer een keer naar de kapper.', merkte hij op, en hij plukte aan een pluk haar waarin je mijn bruine haar al weer tevoorschijn kon zien komen. Ik knikte. 'Ben je het ooit van plan een andere kleur te verven?' Ik schudde mijn hoofd. 'Ik wil voor altijd jou Avocado blijven.' 'En jij noemt mij cheezy?' 'Hm' Het was even stil. 'Ik kan je hart horen kloppen.', mompelde ik. Jin pakte mijn gezicht beet en sandwichte mijn wangen tussen zijn handen. Ik keek hem vragend aan. 'Je bent zo cute.' Ik grinnikte en rolde met mijn ogen. Jin drukte een lichte kus op mijn lippen. En nog eentje, en nog een. Ik giechelde. Het was alsof niks om ons heen iets uitmaakte, alsof een vriend van ons niet op slag verdwenen was en alsof dat een andere zwaar depri maakte.

Robin

'HeenTrevvie.', gaapte ik. 'Zo zo, jij ziet er moe uit. Slaap je niet lekker nu je weet thuis bent?' Ik schudde mijn hoofd. 'Ik doe amper een oog dicht. Die vermiste jongen, Keyon, dat is Yusaku's vriendje.' Trevor knipperde even met zijn ogen en sloeg toen zijn hand voor zijn mond. 'Wat verschrikkelijk.' Ik knikte. 'Hij huilt zichzelf elke nacht in slaap omdat hij onder de indruk verkeert dat het allemaal zijn schuld is, het is echt sneu.' Ik zuchtte. 'En luid, zelfs met mijn kussen over mijn kop kan ik het nog horen.' 'Ik hoop maar dat ze hem gauw vinden en dat hij nog leeft.' Ik knikte een beetje onovertuigd. Vaak als er zoiets gebeurde, was het lijk binnen een week gevonden...

Reacties (1)

  • Shibui

    Vaak als er zoiets gebeurde, was het lijk binnen een week gevonden...


    Dat ga je je arme abo'tjes toch niet aandoen?

    3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      Als ze dat doet dan... Dan... Euhm.
      Ik bedenk wel iets, maar het is pijnlijk.

      3 jaar geleden
    • Snapple

      Als ze dat doet dan tover ik haar in een cactus met mijn heksenkrachten

      3 jaar geleden
    • Snufkin_

      Lol dat zou ik niet zo erg vinden hoor

      3 jaar geleden
    • DeNaamIsGideon

      xD

      3 jaar geleden
    • Snufkin_

      Ik wil gereïncarneerd worden als een cactusxD(of een slak of een steen)

      3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen