Foto bij Hoofdstuk 29.

Eerlijk biecht ik alles aan Eva op. Wat hij zei, wat hij wilde, zelfs de invloed die Harry hierop heeft en heeft gehad. Eva zucht. ‘Jezus, ik ben blij dat ik het zusje van ben en niet de beroemdheid zelf.’ Eva rolt met haar ogen. ‘Ik zou het gewoon met Harry bespreken, of dat Harry oké is als je met hem gaat en je er niet zo druk over maken. Bryan bedoelt het goed. Wees blij dat hij iets om je geeft en het laat merken. Je bent vrolijker sinds je hem kent.’ Eva gaat met een watje door haar gezicht heen en gelijk is het watje oranje van haar foundation. ‘Dat weet ik.’ Merk ik op. Eva lacht. ‘Hij doet iets met je op een positieve manier Liz, ik zou het niet zomaar weggooien omdat je manager het zegt.’ Ik zucht en pak mijn tandenborstel uit de kast. ‘I know. Dat wil ik ook niet. Het voelt apart maar ik denk dat ik gewoon moet wenen.’ Zucht ik. Eva lacht. ‘Dat snap ik. De laatste jongen waar je iets mee had is zeven jaar geleden en hij is vorige week uit de kast gekomen.’ Mijn mond valt open en mijn tandenborstel valt zo in de wasbak. ‘Eef, dat vertel je nu pas?’ Eva begint hard te lachen. ‘Alleen jij hebt die pech. Oh, vergeet die andere gast niet waar je mee zoende voordat je auditie had gedaan voor de band. Die is namelijk weer terug bij zijn ex.’ Meteen wordt mijn hoofd knalrood. Ik pak mijn tandenborstel op en spoel deze af onder de kraan. ‘Thanks for the talk sis. Een betere boost kon mijn ego niet gebruiken. Ik denk dat ik nu diep onder de lakens kruip en er niet meer uit kom.’ Zucht ik diep. Eva lacht alleen maar. ‘Prima, dan bel ik Harry wel dat je stop met de band.’ Eva wiebelt met haar wenkbrauwen terwijl ze haar watjes in de prullenbak gooit en haar haren in een knot begint te draaien. ‘Als je het maar laat. Ciao.’ Eva lacht en steekt haar handen in de lucht als teken van onzin. ‘Truste.’ Antwoord ze. Tegelijk sluiten we onze kamerdeuren en loop ik naar mijn bed toe. In plaats van diep onder de dekens te kruipen pak ik mijn telefoon en open deze. Berichten van Stella, Noor en Bryan. Ik kruip met een zucht mijn bed in en open ze een voor een. Stella en Noor vragen beide hetzelfde, hoe het vandaag met Bryan was en dat ze foto’s zagen van hem bij mijn huis. Ik vertel ze beide dat ik het morgen tijdens het doorpassen van de outfits voor de clip wel vertel. Bryan stuurt dat hij thuis is en wenst me welterusten. Ik antwoord hem een slaap lekker en automatisch zonder dat ik nadenk vind mijn vinger het gesprek met Harry en klikt deze aan. Ik zucht diep en dan blijven mijn vingers zweven boven mijn toetsenbord. Wat ga ik nu aan hem vragen? Eigenlijk; hoe ga ik het aan hem vragen?
Na een tijd lang twijfelen verzend ik toch maar het berichtje.
Kan ik je morgen even spreken? Onder vier ogen? Het heeft met Bryan te maken en is belangrijk…
Net als ik zie dat Bryan weer een berichtje stuurt dat hij het vandaag erg gezellig vond en of ik al nagedacht heb over zijn aanbod voor de boekpresentatie zie ik dat Harry online komt en begint te typen. Ik voel gelijk dat mijn hart sneller begint te kloppen en mijn handen lichtjes beginnen te trillen.
Harry; Toch niets ernstigs hoop ik? Maar prima, ik vind wel een gat dat we even de tijd hebben om het te bespreken. Slaap lekker Liz.
Ik zucht diep, het is maar beter om niet te antwoorden nu. Ik zie het morgen allemaal wel. Ik antwoord nog op Bryan dat ik het ook leuk vond en dat ik er een nachtje over slaap en het morgen laat weten. Ik leg mijn telefoon weg en hoop dat ik binnen nu en een kwartier in slaap val, maar dat is helaas niet het geval. Waarom moet mijn hoofd altijd net voordat ik wil gaan slapen gaan malen en denken?

Reacties (3)


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen

Add Your Banner Here