Een klaagzang weerklonk door het woud. Het was de wind, huilend als een gewond beest. De haartjes op Dís’ armen gingen rechtop staan. Sneeuw kraakte onder haar voeten, harder dan je van bevroren vocht zou verwachten. Bij iedere stap die ze zette, nam het geluid toe. Het deed haar denken aan het breken van eierschillen. Haar maag rommelde. Ze had geen idee hoelang ze hier al was. Ze had geen idee wáár ze was.
      Haar voet gleed weg. Dís verloor haar balans en viel in de ijzige sneeuw. Iets scherps stak in haar voet, dwars door haar laars heen. Ze vloekte toen haar voet begon te bloeden en de sneeuw met een felrood kleed overdekte.
      Er was geen pijn, besefte Dís. Ze boog zich over haar voet en trok het voorwerp eruit. Het was een bot. Haar bloed smolt de sneeuw weg en onthulde meer botten. Schedels, bekkenkammen, talloze beenderen.
      De wind nam toe. Bomen zwiepten heen en weer, krakend, brullend. Een ijl gehuil steeg op, het stervenslied van talloze gepijnigde zielen. Vlak naast haar wervelde de wind rond, tot zich een kleine tornado vormde. Een ogenblik later stond er een dwerg, met holle ogen en ingevallen wangen. Slepend met een been kwam hij op haar af.
      Dís’ mond werd droog. Het was Vílin. De man aan wie ze haar hart geschonken had. De man die haar had verlaten. Even kruiste haar blik die van hem, daarna knielde hij op de bebloede grond neer en begon te drinken.
      Van haar bloed.
      Dís’ handen verkrampten. Ze tastte naar haar middel, maar haar wapengordel was leeg. Ze wilde het hem betaald zetten, al die eenzame jaren, maar haar vingers vonden alleen de stof van haar kleding.
      Haar blik zat aan zijn gezicht vastgepind. Bloed droop van zijn gekloofde lippen, rolde over zijn gevlochten baard. Hij keek haar aan, keek haar aan terwijl hij dronk. Op de achtergrond nam de wind toe, steeds schriller werd zijn stem. Hij rouwde om de doden waarover haar bloed vloeide. Niet alleen hij, ook de bomen brulden, de bloemen wiegden treurig, de vogels weenden. Heel het woud rouwde.
      Om haar, besefte ze, toen ze licht in haar hoofd werd en de hele wereld rood kleurde door haar bloed.

Dís schoot overeind. Haar rossige krullen kleefden in haar nek. Haar hart roffelde in haar borstkas en het duurde een voordat ze zich realiseerde dat het weer zo’n vervloekte nachtmerrie was. Met een zucht zwaaide ze haar benen over de rand van het bed, reikte naar de kan met water en dronk er rechtstreeks uit. Na een paar slokken veegde ze met de rug van haar hand haar mond droog en zette de kan terug.
      Sinds haar zoons waren vertrokken om Thorin bij te staan in zijn missie om Erebor te heroveren, had ze geen nacht fatsoenlijk geslapen. Het putte haar uit. Nachtmerries als deze bleven komen, de een nog weerzinwekkender dan de ander. Het waren slechts dromen, dat wist ze heus wel. Maar toch… Ze was niet iemand die snel bang was. Durins bloed stroomde door haar aderen. Zich druk maken om nachtelijke fantasieën gebeurde dan ook niet snel, maar de donkere dromen bleven wel erg lang aanhouden. Zouden ze iets te betekenen hebben? Ze vond het maar niets om zo ver van haar jongens gescheiden te zijn. Ze waren nog zo jong, ze wisten niets van de wereld. Dís had haar broer graag zelf in de strijd willen bijstaan, maar daar wilde hij niets van weten. Hij vond haar opvliegerig, vond dat ze te impulsief was. Ze snoof. Dan had hij zeker nog nooit in de spiegel gekeken.
      De afgelopen dagen was ze zich gaan afvragen of dat werkelijk de reden was dat hij erop had gestaan dat ze thuisbleef. Er zaten immers wel meer heethoofden in het gezelschap. Had het iets te maken met wat er met Frerin was gebeurd? Hun broer, die…
      Dís schrok op toen er op de deur werd gebonsd. Wie zou dat nou zijn, midden in de nacht? Ze pakte een mantel van de haak, sloeg die om haar naakte lichaam – ze had het ’s nachts altijd snikheet – en deed de deur op een kier.
      Er stond een vrouw, .volledig in het zwart gehuld. Behalve haar ogen en een stukje van haar voorhoofd, was er niets van haar gezicht te zien.




Reacties (6)

  • GossipGirl21

    Wauw mooi

    3 jaar geleden
  • Medb

    Veelbelovend begin! :3

    ...HAAL JE ZOONS TERUG VOOR HET TE LAAT IS

    3 jaar geleden
  • Spunlay

    Oké, dit lijkt écht heel erg op Het Zwaard van de Waarheid... ;P

    3 jaar geleden
    • Croweater

      Is dat een boek? :p

      3 jaar geleden
    • Spunlay

      Ja, dat is het eerste boek van de De Wetten van de Magie serie van Terry Goodkind.

      3 jaar geleden
  • Laleah

    Gaaf! Ik ben benieuwd!!

    3 jaar geleden
  • Ghafa

    Ooh, spannend c:

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen