Foto bij Hoofdstuk 31.

Whiee, thank you so so sooo much for all the love!
Ook al is het pas het begin van deze story en is het verhaal maar half op gang, wauw. Dank jullie wel!

Daarnaast wilde ik even melden, sinds afgelopen week staat er een kerstactie op mijn auteurspagina online!
klik snel hier om een kijkje te nemen en mee te doen!
Dat zou ik enorm waarderen!
Je hoeft alleen maar de pagina te liken, het bericht te delen en een selfie te maken!
Would love it if you’ll join!
xxxx

Oh, oké dan. Zie ik je daar wel.
Ik zucht diep en leg mijn telefoon op tafel. Ik ga niet eens meer moeite doen om te reageren hierop. Hij had mijn berichtje allang gelezen en besluit anderhalf uur later pas te reageren? En dan zo een antwoord… ‘Gaat het?’ Ik kijk naar Eva die haar tas op tafel gooit en in de stoel tegenover me ploft. ‘Jawel.’ Zucht ik waarna ik me weer op mijn laptop focus. ‘Oh, nou, zo zie je er niet uit.’ Mokt ze terwijl ze een wenkbrauw de lucht in gooit en me van top tot teen bekijkt. Ze gooit haar benen die omhult zijn in een zwarte skinny op tafel en trapt haar zwarte laarsjes met zilveren ritsen uit. Haar zwarte winterjas houdt ze aan. Typisch Eva. ‘Nee, jij ziet er wel lekker uit wilde je zeggen?’ Eva lacht even sarcastisch. ‘Ik mag dat zeggen, ik heb de hele dag op die rotschool moeten hangen.’ Ik haal mijn schouders op. ‘Had je maar een nuttige studie moeten gaan doen.’ Ze rolt met haar ogen en kijkt me nog een keer met een opgetrokken wenkbrauw aan. ‘Ja, houd je mond maar weer.’ Mokt ze, waarna ze weer druk op haar telefoon begint te typen. Waarschijnlijk naar haar vriendje Max. Ik zucht diep en stop mijn oortjes dan weer in mijn oren waarna ik weer wat melodieën in elkaar probeer te zetten via een speciaal programma op mijn laptop. ‘Lizzy, kap met zo zwaar ademen.’ Ik kijk naar Eva die alweer op haar telefoon zit en niet eens moeite doet om naar me op te kijken. ‘Ga naar boven als je zo last van ons hebt.’ Verdedig ik mezelf gelijk terug. ‘Meiden.’ Ik hoor mijn moeder grommen vanaf de keukentafel. ´Ja, wat? Ik mag niet eens ademhalen van Eva!’ Kier ik gelijk. ‘Ja omdat je hijgt en niet gewoon ademt.’ Eva rolt haar ogen. ‘Eva, wil je alsjeblieft gewoon even je jas aan de kapstok hangen en je tas op de grond zetten. Heb je geen huiswerk?’ Probeert mama er overheen te praten. Ik schud mijn hoofd en ga weer verder met mijn werk. Net op dat moment licht mijn telefoon op. Het is Bryan weer.
Ik kan ook met jullie mee komen? Dan kom ik van tevoren wel met jou en dan sluit ik me bij jou en de meiden aan?
Ik zucht even diep. Wat moet ik hier nu mee? Ik bijt op mijn lip en staar naar mijn telefoon. Zal ik Harry hierover inlichten of niet? Zal ik Harry vragen of hij het oké vind als Bryan mee gaat met ons? Of zal ik gewoon de meiden appen? Lastig dit…
Ik besluit het hele tegenovergestelde te doen en in de groepsapp appen waar ook de crew in zit. Dan kan iedereen gelijk oordelen, dus ook Nina, Melody en Anna. Gelijk sturen de meiden terug dat het oké is als hij meegaat. Harry vind dat Bryan het even moet overleggen met zijn management maar als die akkoord zijn Harry ook akkoord gaat. Ik besluit letterlijk Harry zijn berichtje door te sturen naar Bryan. Meteen krijg ik een enorm enthousiast bericht terug dat het akkoord is omdat hij het schijnbaar al overlegd heeft en dat hij enorm veel zin heeft om mij morgen in een gala-jurk te zien stralen aan zijn zijde.
Het klinkt ergens best wel lief. Dus besluit ik maar wat hartjes terug te sturen en ga weer verder aan de muziek waar ik mee bezig was. Ik schrijf nog wat zinnen op die ik misschien wel kan gebruiken voor een tekst. ‘Liz, eten.’ Ik schrik van mama die mijn oortje uit mijn oor trekt. Een kleine zucht verlaat mijn mond en ik knik waarna ik opsta van de tafel en naar de keuken loop. Netjes schep ik de groenten, aardappelen en vlees op en kruip dan weer achter mijn laptop. En net als ik dat doe, valt ook meteen een kwartje.
Dat Bryan morgen met ons meegaat betekend dat we publiekelijk bekend gaan maken dat wij een setje zijn? Zijn we dat wel? Hoe heeft hij dit eigenlijk bedacht? Hoe wil hij dit aanpakken? Is het wel goed dat ik hem zo aan me laat opdringen?
Ik zucht diep en pak mijn bord op waarna ik bij mama aan de keukentafel ga zitten. ‘Mam? Ik heb je hulp nodig.’

Reacties (1)

  • Mulli

    Wauw ik kan Bryan met het hoofdstukje dat volgt minder aan. :'D

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen