Foto bij Chaptire 4.

Grace
"Where should we run to?
We got the world in our hands and we're ready to play
They say we're wasted
But how can we waste it if we're loving every day?
" keihard zingend waren Alice en ik onderweg in de auto. Na heel lang twijfelen en nadenken had ik me toch ingeschreven voor een auditie. Alice had op het laatste moment toch besloten dat ze het niet zou doen.
"Straks willen ze mij wel en jou niet. Dat zou toch vreselijk zijn?" was haar ijzersterke argument. Dat vond ze zelf tenminste. Gelukkig had ze wel mee gewild, en nu waren we onderweg naar de auditie. We hadden geluk gehad, er waren veel aanmeldingen geweest uit Nederland en België, dus waren we onderweg naar Bergen op Zoom. Ik merkte dat hoe dichterbij we kwamen hoe meer vlinders van zenuwen begonnen rond te fladderen in mijn buik. Ik vond het doodeng, ook al had ik me goed ingelezen en veel geoefend.
"Gray, het komt goed!" Alice keek even opzij en kneep me even bemoedigend in mijn linkerarm. Helaas was haar bemoedigende kneepje behoorlijk hard, waardoor ik haar beledigd aankeek en naar mijn arm greep. Ze grinnikte en keek weer naar de weg. Ik merkte dat mijn ogen dicht begonnen te vallen hoe langer we onderweg waren. Het grote nadeel van deze auditie was dat ik om half 7 naast m'n bed stond, omdat het wel 2 uur rijden naar Bergen op Zoom was en we er om 10 uur moesten zijn. En Alice is nogal goed in het negeren van de navigatie. Dus gingen we om half 8 weg.
"Ga even slapen dan? We moeten nog een half uurtje. Ik maak je wel wakker als we er bijna zijn?" Alice blikte nog eens opzij. Ik schudde mijn hoofd.
"Heeft geen zin. Een dutje moet ongeveer drie kwartier tot een uur duren voordat het effectief is. Anders wordt je nog vermoeider wakker dan toen je ging slapen." antwoordde ik mijn zus. Deze reageerde niet, omdat ze er achterkwam dat de afslag waar we langs reden de afslag was die we hadden moeten hebben.
"Verdorie, nu zijn we nog eens tien minuten langer onderweg." mopperde Alice. Ik keek haar van opzij aan.
"We hadden een half uur speling Al, rustig. We hebben nog even. We mogen al blij zijn over het feit dat we geen file hebben gehad onderweg." Alice rolde haar ogen en concentreerde zich weer op de weg. Ik besloot nog even de muziek op te zetten waar we vandaag mee te maken kregen.
"Ben wel een beetje jaloers op je hoor Gray. Je draagt een joggingsbroek en geen make-up en ziet er nog steeds stralend uit. Niet eerlijk." ik schoot in de lach.
"Schatje, ik zie eruit alsof ik een half jaar niet heb geslapen en alsof ik totaal geen kleding in m'n kast heb liggen. Ik kan er niets aan doen dat dit de voorwaarden van de auditie waren." Alice schudde haar hoofd. Ik had precies gedaan wat er in de aanmelding stond. Geen make-up en kleding waar in je kon dansen. Ik had begrepen uit de brief dat ze vandaag zouden kijken hoe je bewoog en of je geschikt was als prinses. Vonden ze je bewegingen goed genoeg, zou je over een paar weken een brief krijgen met een uitnodiging voor weer een auditie. Bij die auditie zouden ze gaan kijken of je stem ook geschikt was. Ik snapte niet waarom dat niet in een keer kon, maar ik nam het er maar gewoon van.
"Wakker worden dromer. We zijn er." geschrokken van Alice haar stem keek ik op, en zag dat we bij een grote sporthal stonden. Er stonden buiten al meerdere meisjes te wachten. Meteen begonnen de vlinders weer rond te fladderen. Straks was ik niet goed genoeg en werd ik er de eerste ronde al uitgegooid. Dat zou een ramp zijn.
"Come on princess, we gaan. Je gaat dit rocken!" ik keek Alice aan. Ze knipoogde naar me en stak me een arm toe. Ik haakte mijn arm door de hare en liep met haar naar de tafel, waar twee oudere vrouwen aan zaten.
"Goedemorgen, naam?" vroeg een van de twee vrouwen.
"Grace de Ruiter." de vrouw keek rustig de lijst over. Zenuwachtig hupste ik van mijn ene voet op de andere. Alice greep me bij mijn arm en schudde haar hoofd. Schuldig keek ik haar aan, en ik zette mijn voeten weer rustig op de grond.
"Ah daar ben je! Geboren in 1998, klopt?" ik knikte.
"Mooi, dat betekend dat je de goede leeftijd hebt. Spreek je Engels of Frans?" vroeg de vrouw verder.
"Ik spreek een beetje Frans. Engels daar in tegen moet wel lukken." antwoordde ik in het Engels. De vrouw glimlachte en zette een kruisje achter mijn naam.
"Dan wens ik je veel succes en vooral veel plezier met de auditie. Dit is je nummer. Goed opplakken straks zodat ze kunnen zien welk nummer je hebt. Dat is makkelijker." ik knikte, nam de sticker aan en draaide me om naar Alice.
"Heel veel succes druif! Je kan het! Komt allemaal goed!" ze knuffelde me en liep toen weg. Ik haalde een keer diep adem en liep toen richting de grote groep meisjes die voor de deur stond te wachten.
Hier ging ik dan.

Reacties (1)

  • HarrysWife

    Spannend!! Ben zo benieuwd!
    Weer super Lot! xx

    3 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen