Zaterdagavond. Rotweer. Je doet je haar haastig in een paardenstaart en rent naar je auto. Je sluit je gsm aan op je radio en start spotify op. "Metallicaaaaaa!" zeg je luidop, scrollend en rijdend tegelijk. Je zet je ruitenwissers aan en voegt in op de ring van Gent. Met je rechterhand tik je mee op de beats van Lars Ullrich en met je stem imiteer je een jonge James Hetfield. Je rijdt agressief door de regen naar je werk. "In plaats van vroeger te vertrekken..." mompel je tewijl je een hap neemt van een energiereep. Banaan-pecannoten. Ze smaakt veel slechter dan je had verwacht. Je maakt een aantal impulsieve manoeuvres, haalt de ene na de andere in om dan in een file terecht te komen voor een rood licht. Je vloekt en gromt terwijl je handen vanalle wilde gebaren maken. Je geeft je nog enkele seconden volledig op 'Damage Inc.' en het licht springt op groen. "Gas geven allemaal! Rijdeeeeen!" roep je en nog net op tijd kun je mee door het oranje glippen. Enkele minuten te laat arriveer je op het werk. Je omkleedt je snel tussen de wasmachine en de kapstok. Wit hemd, blauwe das, overvestje. Nog even je make-up checken en je bent klaar om de mensen te bedienen. Langs de keuken stap je naar de zaal en je geeft al je collega's een kus. De maître informeert wat er te doen is en hoe jullie te werk gaan deze avond. Een groot trouwfeest, blijkbaar. Je begint met de boter aan te snijden en op bordjes te verdelen. Lucas snijdt het brood en Lise giet de melkjes uit. "Eline, je mag beginnen met het eerste hapje." laat de maître weten. Je ruimt je werkplek op en vertrekt met een plateau vol glaasjes gevuld met eendenborst en rodebietencrème. De plateau weegt enorm maar toch weet elke garçon vijf minuten lang te lachen en te knikken. "Neen, dit is niet vegetarisch mevrouw.", "Wel, dat is rode biet, mijnheer.","De toiletten zijn daar, mevrouw.". In je gedachten heb je al minstens vier klanten uitgescholden en je plateau al in zeven mensen hun gezicht geduwd omdat ze te traag reageren en dat ding zoveel weegt op je pols, maar je blijft lachen en geduld uitoefenen. "Denk aan die extra centjes." lacht het aapje in je hoofd. Als je plateau eindelijk leeg is, vertrek je samen met Lucas en Lise met het tweede hapje, calamares, terwijl twee andere collega's de glaasjes terug afruimen. De calamares wegen gelukkig niks, maar de schaal is gloeiend heet. "Eline, ga jij ook eens in de inkom?" vraagt de maître. Je knikt en stapt verder. "Calamares, mevrouw?" "Voor u, mijnheer?" "Neemt u een servetje, ze zijn heel warm". Je werkt de inkom af en ziet hoe er nog twee jongemannen aan komen gestapt in de regen. De ene draagt een zwarte paraplu waar ze beiden onder lopen. De rechtse, die de paraplu draagt, heeft een kaki kostuumbroek aan met een wit oversized shirt en daarover een heel lange zachtoranje kostuumvest. Heel fashionable. Zijn kapsel is excentriek, kort, geblondeerd. Speciaal. De man naast hem heeft lang bruin haar. Het zit mooi samengebonden. Hij heeft een kort en toch wild baardje. Hij draagt een donkere skinny broek met daarover een veel te lang grijs t-shirt en lederen jas. Ze komen binnen in de inkom en bam! Al je calamares op de grond.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen