Je kan eindelijk eens uitslapen vandaag. De eerste dag dat je niet moet werken sinds lang. Jammer genoeg zijn ze in je straat werken aan het uitvoeren en ben je al vroeg wakker. Je gromt en steekt je hoofd onder je kussen. Je duwt je kussen tegen je oren aan, maar je blijft de vrachtwagens en drilboren en kettingzagen horen. "Godverdomme!" schreeuw je naar het venster en je draait je om. Je staat dan maar op en poetst je tanden. Je kijkt in de spiegel en ziet in je hals nog wat roods hangen van de wijn. Je glimlacht met je mond vol tandpasta. Je neemt je gsm om wat muziek op te zetten. Normaal slaap je altijd net naast je gsm, maar aangezien je eindelijk mocht uitslapen leek het een goed idee om je telefoon ver weg te leggen. Je hebt al enkele berichten. Vreemd. Je denkt direct dat er iets gebeurd is met je grootmoeder, of met je moeder. Je ontgrendelt je gsm en leest de berichten. "Omg. Omg. Nee. Oh. My. God. Dat meen je niet." zeg je onverstaanbaar door de tandpasta. Het waren berichten van Lise.

4u37: "Eline, ik hoop dat je nog op bent. Tommeke Kaulitz hier vraagt om je telefoonnummer... Geef ik het of liever niet?"

4u59: "Eline, 't is maar dat je't weet. Tom nam mijn telefoon af in een kietelgevecht en heeft nu dus jouw nummer."

Lise probeerde ook nog te bellen maar tevergeefs. Ik lag lekker te slapen.
Het derde bericht was van een onbekend nummer. Tom gok je.

6u08: "Eline, Tom here. I hope you made it home safely. Goodnight. Text me."

Je wordt rood bij het lezen van het bericht. Je kan het maar niet vatten. Je houdt je in om te antwoorden op Tom, die slaapt toch nog.
Je giet een kom havermout uit, samen met wat melk. Je leest het bericht opnieuw en opnieuw. Je ziet in de reflectie van je scherm dat je nog steeds volhangt met tandpasta. "Ohja" lach je en je stapt terug naar de badkamer.

Tijdens je ontbijt herleef je elk moment van deze nacht. De kus op je hand, Toms flauwe mopjes, zijn schattige gezicht als hij bijna sliep op de toog. En de sterren. De blik in zijn ogen. Het lijkt allemaal zo surrealistisch nu. Net als een supergoed optreden van een band waarbij je je na een kwartier haast niks meer kan herinneren. Alles lijkt niet waar te zijn. Maar het bericht bewijst het tegendeel.

Later op de dag stuur je Lise een whatsapp. Je vraagt hoe het nog was en zegt dat je blij bent dat Tom haar gsm afnam. Ze antwoordt dat het kort na jouw vertrek helemaal gedaan was. Iedereen begon te vertrekken. Tom bleef uiteraard tot de laatste. Je antwoordt met wat smileys en ruimt je appartement op. Dan heb je eens een vrije dag, moet heel je appartement gekuist worden natuurlijk. Maar met de juiste muziek is het nog zo plezant. Na vannacht moét je gewoonweg Tokio Hotel draaien. Je schat dat het 7 of 8 jaar geleden is. Op de tonen van de oude nummers zing je vlot mee, met de stofzuiger in de hand. Maar bij het horen van hun nieuwe muziek, zoek je snel de teksten op. Als je appartement wat opgeklaarder is, zet je je neer in de zetel met een welverdiend glas wijn. Drie minuten later lig je al te slapen. Helemaal uitgeteld. Je wordt gewekt door je ringtone. Je schrikt wakker en neemt je gsm. Het is Tom.
"Hallo?" geeuw je.
"Hey Eline, maak ik je wakker?"
"Eigenlijk wel... maar"
"Oh nee, sorry, slaap snel verder, bel me straks terug dan!"
"Tom! Tom! Nee!"
Maar Tom had al opgehangen. Hij had je al gesmst ook, maar dat had je niet gehoord.
"Kieken." lach je. Je stuurt hem dan maar een sms.

"Tom, ik ben wakker. Bel mij."

Een fractie later belde hij en je nam opnieuw op.
"Jij kieken. Waarom doe je dat nu?" vraag je glimlachend.
"Maakt niet uit." zegt hij. "Ik ben blij je stem terug te horen. Ben je veilig thuisgeraakt? Heb je goed geslapen? Zeg, wat zijn je plannen nog?"
"Wow, rustig, we hebben alle tijd." bedaar je Tom.
"Neen Eline, dat is het net. Wij vertrekken bijna terug naar LA en ik zou je zo graag nog zien. Nog wat doen samen, zoals vannacht, maar zonder dat jij moet werken."
Je weet even niet wat zeggen. Je denkt na, maar geen enkele klank komt uit je mond.
"Wat is bijna?" vraag je.
"Morgenmiddag stijgen we op." antwoordt Tom kil. Je zucht. Je denkt. Je zucht nog eens.
"Eline, stuur me jouw adres door. Ik pik je op. Ik wil je zien. Ik moet je zien. Tenzij je plannen hebt." beveelt Tom.
"Euh, neen, geen plannen, maar..."
"Oke, top, tschüss!" En Tom hing weer op.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen