Het rad gaat in beweging en je knijpt in de leuning rechts van je. Je blik staart recht vooruit. Je ademhaling versnelt. Steeds zwaarder en dieper. Je sluit je ogen secondenlang en opent ze af en toe heel kort. Je zegt geen woord en focust op je ademhaling.
"Eline? Eline? Kijk naar me."
"Ssst Tom. Ik ben bang. Laat mij." zeg je zo snel mogelijk. Je voelt Tom zijn hand op je knie leggen en zachtjes knijpen.
"We zijn bijna halfweg. Goed bezig, Eline."
"Sssttt zei ik!" snauw je met je ogen dicht.
"Eline, het uitzicht is prachtig, weet je? De lichtjes overal. Het maanlicht. Je kan in de verte een rivier zien schitteren."
"Tom. Please. Shut. Up." Je ademt diep uit. Tom neemt je hoofd vast en drukt het tegen zijn schouder. "Je hebt gelijk. Sorry. Ik stop al." sust hij. Enkele seconden wordt er niks gezegd.
"Tom?" begin je.
"Hmm hmm?"
"Je hebt ook gelijk. 't Uitzicht is prachtig." Je ademt nog steeds hopeloos diep maar ditmaal met je ogen open. Tom kijkt je aan en glimlacht.
"Kom hier." fluistert hij en geeft je een kus op je voorhoofd tussen je wapperende haren door.
"Flinke. Je hebt dat goed gedaan. Nu is de rest niks meer."
Je knikt en glimlacht. Jullie kijken elkaar in de ogen. De tijd lijkt stil te staan. Jullie ademhaling synchroniseert. Tom buigt naar je toe. Je sluit je ogen heel langzaam. Op de begane grond gaat een sirene loeien en Tom wipt tien centimeter in de lucht.
"Scheiße!" gromt hij. Hij draait zich hevig om naar beneden te kijken en jullie cabine gaat aan het waggelen.
"Tom, zet je neer alsjeblieft! Ik ben nog steeds bang, remember?" sis je.
"Oh ja, sorry!" bloost hij en ploft zich neer naast jou met zijn hand op je bil.

Jullie zijn terug beneden. Enkele ambulanciers onderzoeken een vrouw. Tom stelt zich voor je en met een debiel gezicht staat hij voor je. Zijn mond en ogen opengesperd en zijn hand in de lucht.
"Retard." breng je uit.
"Komaan dan." dringt hij aan. Jullie delen een high five en Tom neemt je goed vast.
"Goed gedaan, ik ben trots op je." Hij wrijft over je rug en met zijn andere hand streelt hij door je haar. Jullie doen nog wat kraampjes en gaan daarna op zoek naar iets te eten. Pizza, pasta, wafels, pita, allerhande fastfood, overal waar je kijkt.
"Wel Tom, je bent in België. Dus het worden frietjes, échte frietjes, geen McDo." grijns je.
"Top, goed voor mij." knikt Tom. Arm in arm stappen jullie naar de frituur. Tom bestelt frietjes en jij doet een hele bestelling. Met grote ogen kijkt Tom wat je allemaal schikt naar binnen te werken. Je bloost en kijkt van je bestelling naar Tom en terug.
"Dat zijn geen gewone Kartoffeln eh!" grijns je. Tom lacht en vraagt wat dat zelfs allemaal is.
"Kom, ik zal je eens een speedcursus frietologie geven. Dít is een topcombinatie, Tom. Frietjes, stoofvleessaus en mayonnaise. Mmm mmm mmm. Super gewoon. Dan nog een saté met veeeel kruiden en een frikandel spéciale. Proeven gij!"
Je geeft hem van alles een hap en hij lacht.
"Walgelijk!" lacht hij met zijn mond vol. "Hoe krijg je dat binnen?"
Jullie liggen beiden plat van het lachen en eten smakelijk verder. Jullie wandelen nog tussen de kraampjes en het wordt al laat. Je slaakt een geeuw en jullie verlaten het plein. Je stapt in de wagen en doet onmiddellijk je hoge hakken uit.
"Had ik maar sneakers aangedaan." murmel je. Tom start de motor en zet de verwarming op. Hij stelt jouw adres in in de gps. Je geniet van de zetelverwarming en nestelt je comfortabel. Na een drie kwartier rijden arriveren jullie terug thuis. Je opent je ogen en geeuwt. Je strekt je uit, Tom opent je deur en neemt je pumps vast. Je doet je handtas om en voor je kan uitstappen, draagt Tom je in zijn armen.
"Je voeten doen pijn. Ik draag je wel." Aan je voordeur zet hij je terug neer en steek je de sleutel in het slot.
"Kom je nog eens mee?" vraag je blozend.
"Eline... Ik..."
Je fronst. Tom neemt je onderarm vast en kijkt naar zijn handen.
"Ik ga niet mee naar binnen. Ga niet denken dat ik niet wil. God, ik wil. Maar na morgenmiddag ben ik in LA. En jij bent hier. Herinner dit als twee leuke avonden. Ik ga dat zeker doen. Je bent een topmeid en ik heb me hartstikke geamuseerd. Ik heb jouw nummer. Jij hebt het mijne. We houden contact. Maar met mijn leven... Tokio Hotel... Relaties zijn al moeilijk. Een band is al moeilijk. Ík ben moeilijk. Ik wil je niet kwetsen. Jij verdient beter dan iemand die tot in de namiddag slaapt omdat ie tot 's nachts optreedt, iemand die maanden van huis is, en iemand die in een ander continent woont. Ik ga niet mee naar boven, Eline, en dat is een goed iets."
Hij streelt je haren uit je gezicht en veegt je traan weg tijdens zijn lieve monoloog. Je trekt je neus op en knikt. Apathisch geef je hem een laatste knuffel en samen met je teddybeer ga je de lift in. Tom blijft staan tot de lift vertrekt en rijdt dan terug richting het hotel waar hij verblijft.

Reacties (1)

  • Eleonora

    Hahaha, ik heb ook niet graag dat zij tegen mij praten als ik mij niet op mijn gemak voel:|

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen