Wat een anticlimax. Je bekijkt jezelf in de spiegel van de lift en tranen springen in je ogen. De liftdeuren openen maar je blijft stokstijf staan.
"Ben ik te lelijk?" vraag je je af.
"Wil hij daarom niet mee? Spreekt hij de waarheid? Hij leek de hele avond oprecht. We leken ons echt te amuseren. Ik zal wel te lelijk zijn. Komaan, da's iemand die topmodellen datet, wat kan ik dan verwachten?" en je kijkt naar je lichaam.
Een laatste zucht ontsnapt uit je neus en je gaat je appartement binnen. Je sleutelbos gooi je hard in de schaal in de hal, je zet je schoenen in het rek en zwiert je jas over de kapstok. Je jas valt er net naast maar je laat 'm liggen. Je ploft jezelf neer in de zetel. Na enig gepieker raap je jezelf bij elkaar en kruip je in je bed. Je steekt je gsm in de lader naast je kussen en kruipt onder het deken.

TOM POV
"Wat een heerlijke 2 dagen. Ga je naar een trouwfeest, zie je daar iemand klungelen, blijkt dat een fantastische meid te zijn. En daarbovenop nog fantastisch lekker. Hoe ze daar stond met d'r hemd vol wijn. Die borsten. Ook al was je toen al half dronken, je zag haar lekkere lijf wel. En hoe schattig kan iemand zijn? En grappig? Ah, die meid heeft het gewoon helemaal. Maar dit past niet in jouw schema. En je past niet in haar schema. En zoals je haar ook vertelde, zij verdient iemand die er is voor haar."
Gedachten komen en gaan tijdens je rit naar het hotel. Eenmaal aangekomen ga je naar Bill. Je opent zijn hotelkamer zonder kloppen en ziet hem liggen slapen. Je ploft je neer op bed en schudt hem wakker.
"Huh, wat? Hoe laat is 't?" schrikt Bill.
"Rustig, ik ben 't maar." zeg je zacht.
"Je moet me helpen. Ik denk dat ik iets doms heb gedaan." Je vertelt Bill het hele verhaal. Aan je manier van vertellen, je glimlach, je pretoogjes, merkt hij iets nieuws aan jou.
"Tom." onderbreekt hij jou. Je kijkt op en zwijgt. "Je hebt het zitten eh?"
"Nee joh, zo ben ik toch niet. Ik zeg gewoon dat het een grappige, lekkere, lieve meid is. Verder niks, we hebben nog niet eens gekust. Ik wou dat niet. Zij verdient niet iemand als ik." Je kijkt naar je handen, trekt aan wat losse velletjes en bijt stevig op je tanden. Bill slaat zijn arm om je heen.
"Dan is die broer van mij eens verliefd, en dan zet hij 't stop alvorens het kan beginnen..." zucht Bill lachend en slaat z'n hand op z'n kop.
"Ik ben niet. Ver. Liefd." houd je vol.
"Jaja Tom. En Sinterklaas bestaat."
"Bedankt om te luisteren, ik ga slapen. Lange dag morgen." zeg je nog en je gaat naar je eigen kamer. Je steekt een sigaretje op en gaat op het balkonnetje staan. Je staart in de verte. In het niets. Je denkt aan Eline, en haar lange blonde haren. Haar mooie bruine ogen en haar bolle rode wangetjes. Je denkt aan het reuzenrad. En hoe ze schattig lag te slapen in je auto. Je neemt je gsm en stuurt haar "Slaapwel x". Je kleedt je uit en kruipt in bed.

ELINE POV
Je wekker loopt af om 5u. Je routine start met het openen van je gordijnen en venster. Je poetst je tanden, neemt een kom havermout en een banaan en zoekt je kleren bijeen. Je ziet dat je een bericht hebt op je gsm. Je glimlacht en houdt je in met antwoorden. "Straks maak ik hem nog wakker." denk je. Je doucht en vertrekt. Veel tijd heb je niet nodig. Je fietst naar je werk met wat hip-hop in je oren en één van je lievelingsnummers start net. Een nummer dat je ex volledig voor je heeft verkloot. "But if you really care for her, then you would never hit the airport..." zingt Kanye West. Je zingt mee maar er komt geen klank uit je mond. Stijn was je eerste lief. Voor 4 jaar lang. Je had hem leren kennen op school. Je wist toen niet eens dat hij maar 2 km van jou woonde. Je begon met hem mee naar huis te fietsen, samen huiswerk te maken en op een dag had jij hem voor 't eerst gekust. 4 jaar lang waren jullie onafscheidelijk. Tot hij zomaar verhuisde naar China. Je kreeg niet de kans om mee te gaan, om er überhaupt over te praten of te discussiëren, alles was al beslist zonder jouw mening. Maandenlang heb je jezelf in slaap geweend. Je bent uiteindelijk gestopt met hogeschool en beginnen te werken. Na 1 dag had je werk. In een bakkerij, niet ver van je huis. Koffiekoeken bakken, stokbrood, brood, pistolets,... Noem maar op. Je doet de job supergraag enkel zijn jouw collega's echt aartsdom en kan je daar niet mee omgaan. Liefst van al zou je vast werken in de feestzaal waar je al jaren 's avonds en in't weekend werkt, maar daar zochten ze niemand. Ondertussen werk je er al meer dan 4 jaar en krijg je meer en meer stress van je domme collega's. Je parkeert je fiets achteraan, gaat binnen en groet je collega's. Je trekt je lelijke rode schort aan en start met werken. Eén of andere pipo van gisteren heeft de bakkerij supervuil achtergelaten en dat mag jij er nog bijdoen, het is al zo druk 's ochtends. Je baalt en gromt het uit maar werkt hevig door.
"Awel Eline, wat krijgen we nu? Sinds wanneer is er hier 's morgens zo weinig gedaan?" Je baas komt binnen om 9 uur en geeft je een kwade blik. Je draait je om en kijkt hem minstens even kwaad aan.
"Ook een goeiemorgen." Je doet je schort uit en gooit hem neer voor de voeten van je baas.
"Zoek u maar iemand anders. Ik ben dit meer dan beu. Dag." Je veegt de kruimels van je kleren, wrijft in je handen en met betraand gezicht fiets je haastig terug naar huis. "Wat? Nu? Impulsief kieken."

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen