Cause I just want to hold you close
But I just went and let you go
Mistakes are irreversible
So I think this might be better now

- Etham

Hij stopte de repetitie redelijk vroeg. Hij wilde hier gewoon weg, ook al was er geen plek waar hij op dit moment liever wilde zijn.
"Leuk van je dat je toch nog gekomen bent." beet Eleanor naar hem. Louis wist dat ze met opzet traag alles opgeruimd had en gewacht had tot de laatste om te vertrekken zodat ze het hem kon zeggen. Louis rolde met zijn ogen.
"Laat het gewoon, oké? Het waren maar vijf minuutjes." Eleanor bekeek hem schuin en vernauwde haar ogen in afkeer.
"Het waren eerder vijftien minuten, Louis. Sommigen onder ons hadden nog wat langer kunnen oefenen als we het hadden geweten." Ze schudde haar hoofd en liet een sarcastisch lachje horen. "Niet dat jij daar erg in geïnteresseerd bent de laatste tijd, hé?" Louis mond viel open van verbazing. Het enige wat hij kon doen was met zijn ogen knipperen en haar aanstaren. "Ben ik verkeerd?" vroeg ze, geen spoor van schaamte of schuldbesef in haar stem of op haar gezicht. Louis kruiste zijn armen over zijn borst, woede en adrenaline raasden door zijn aderen. Hij schudde zijn hoofd en dat was het enige wat hij deed.
Ze haalde haar schouders op en draaide zich om. Ze stapte de zaal uit en liet de deur achter zich dichtvallen.

Louis liet zich op zijn stoel vallen van zodra hij het geklik van haar hakken niet meer hoorde. Het leek alsof de kamer rond hem heen draaide en tegelijk ook instortte. De woede raasde door hem heen en zorgde ervoor dat hij zijn hart voelde kloppen in zijn slapen. Die woede was vooral woede naar zichzelf.
Eleanor had gelijk. Ze had absoluut, honderd procent gelijk. Louis had het laten slabakken. Dat was de waarheid. Hij zou niet overdrijven als hij zou zeggen dat hij zijn normale oefenschema bijna gehalveerd had in de voorbije maanden. Hij speelde nog elke dag, maar niet zoveel uren en al zeker niet met zoveel focus, als voor alles wat er was gebeurd in de voorbije maanden. Hoe kon hij ook? Hoe kon hij focussen als Harry Styles altijd rondfladderde in zijn gedachten? Harry's gezicht, zijn ogen. Harry's handen. Harry's handen op Louis' lichaam. Harry's stem. Al de verschillende manieren waarop hij lachte. Het gevoel dat hij Louis gaf. Hij was er altijd. Harry volgde Louis overal.
Louis knipperde met zijn ogen en keek naar zijn handen, hij herkende ze bijna niet als zijn eigen handen. Hoe kon hij zo de controle verliezen? Hoe had hij het zover kunnen laten komen? Hij had Harry Styles toegelaten om alles te laten slabakken en voor wat? Voor wat? Louis kon zijn plek als concertmeester van het LSO verliezen en Harry f*cking Styles zou in Berlijn aan het dirigeren zijn met Florian Weil naast hem.
Louis was zichzelf aan het verliezen, zijn discipline, zijn concentratie en zijn toewijding. Hij was weggeveegd door Harry, door een verwoestende hoop.
Hij stond plots op, draaiend en losgemaakt van zichzelf. Hij voelde zich gevoelloos worden terwijl hij zijn spullen bijeen raapte, hij probeerde zijn gedachten af te zetten en zijn hart aan te sporen om niet meer zo verdomd veel pijn te doen. De gedachte om terug naar zijn donkere, lege flat te gaan was niet echt iets om naar uit te kijken, maar hij moest het daarmee doen. Dat was hoe het zou gaan. Harry zou naar Berlijn gaan en Louis zou zijn leven terug in eigen handen moeten nemen. Hij moest het terug onder controle krijgen. Louis moest er maar aan wennen.

Hij slenterde niet door de lobby deze keer. Hij bewoog snel, met het hoofd naar beneden en van plan om de uitgang zo snel mogelijk te bereiken zonder tegen iemand te spreken. Hij ging net zijn hand op de deurklink leggen, centimeters weg van de vrijheid toen hij gestopt werd.
"Tomlinson!" Hij dacht er even aan om het te negeren, doen alsof hij het niet gehoord had en weglopen naar de metro. Maar hij twijfelde net iets te lang en de stem kwam terug, dit keer veel dichter.
Gelukkig was het Harry niet.
"Tomlinson?" Louis draaide zich traag om en zuchtte toen hij de man herkende. Het was Dennis Turner, één van de hoge pieten van het LSO, samen met nog enkele andere grijsharige mannen. Nick Grimshaw en Liam Payne waren er ook bij.
"Ja?" zei hij en legde de draagriem van Thunder goed op zijn schouder. Hij schoof zijn bril terug goed op zijn neus.
"Mogen we je even storen?" vroeg Turner en hij nam Louis' elleboog. Hij leidde hem weg van de deuren terug naar de lobby.
"Waarvoor?" Louis kon normaal goed overweg met de grote mannen van het orkest, vleien en charmeren. Maar hij wist op dit moment niet hoe hij daar aan zou moeten beginnen, zeker niet nu hij zelf vol emotionele problemen zat. De mannen stonden in een halve cirkel rond Louis en keken hem bestuderend aan. Ze leken niet te merken dat Louis zich niet goed voelde.
"We willen je, eerst en vooral, feliciteren met de excellente optredens, Mr. Tomlinson. Je maakt het LSO trots, zoals altijd." begon Turner.
"Bedankt," zei Louis en wankelde van zijn ene voet op zijn andere.
"Maar we zouden graag je mening over iets weten. Het is nogal een delicate zaak."
"Oh?" Turner leunde iets dichter naar hem toe.
"Het gaat over budgettaire zorgen..." Louis knikte onzeker over waar dit naartoe ging. Hij werd ook afgeleid door Grimshaw die probeerde zijn aandacht te trekken.
"We hebben enkele grote beslissingen die ons in de nabije toekomst opwachten over enkele belangrijke geldschieters," zei Dennis, zijn vlezige hand nog steeds op Louis' elleboog. "En met jou als concertmeester, vroegen we ons af hoe jij je voelt bij de gedachte om Harry Styles een vast contract aan te bieden?"
Een vast contract. Louis kon de vreugdeloze grinnik niet tegenhouden. Hij zag Grimshaw zijn handen tot vuisten ballen in zijn ooghoek. Turner fronste door Louis' reactie.
"Ik ben er zeker van, Louis, dat je weet dat we nog steeds een vaste dirigent zoeken na het vertrek van Valery." Louis knikte en zette zijn bril goed. Hij voelde zich niet op zijn gemak. "Mag ik je reactie interpreteren als de indicatie over hoe jij je voelt bij je professionele relatie met Mr. Styles? Denk je dat hij goed zou passen in het LSO?" Louis knipperde verrast en bekeek één voor één elke man die voor hem stond. Ze leunden allemaal lichtjes naar voor, geïnteresseerde blikken in hun ogen.
Wat maakt het uit wat ik denk? Vroeg Louis zichzelf af, zijn gedachten gingen aan honderd per uur. Een gefrustreerde vlam ontbrandde in zijn lichaam. Waarom doet het ertoe, als Harry toch naar Berlijn gaat? Zelfs al hij bleef... Hij is gewoon een verschrikkelijke afleiding. Ik kan zo niet meer leven.
Net voor hij antwoordde, zag hij Nick Grimshaw's smekende ogen. Hij keek snel weg.
"Nee," zei Louis en hij draaide zich richting Dennis Turner. Zijn toon was vast en koud. "Nee, ik denk dat hij geen goede partij is voor het orkest." Hij zag Grimshaw's lichaam lichtjes in elkaar zakken. De mannen begonnen met elkaar te praten, het gezoem van verschillende gesprekken vulde de lobby.
"Bedankt voor je inbreng, Mr. Tomlinson," zei Turner en keek hem recht in de ogen. "We appreciëren dit meer dan ik kan zeggen." Louis voelde een vreemd, zinkend gevoel binnenin toen hij Turner de hand schudde. Een schuldgevoel maakte een knoop in zijn maag.
"Is dat alles?" vroeg hij zwak. Het voelde alsof hij elk moment zou beginnen huilen, het was een sterker gevoel dan dat waar hij al de hele dag mee rondliep. De situatie werd steeds erger en het leek of de lobby elk moment kon instorten. Louis voelde zich ongelooflijk klein en hij voelde zich nog kleiner worden bij elke seconde. Hij wist niet goed wat hij net gedaan had.
Dennis knikte en sloeg hem met een glimlachje op de rug.
"Sorry om je op te houden. We weten dat jullie muzikanten een heel druk leven hebben. Ik hoop dat we je niet van je repetitie weggehouden hebben."
Louis schudde zijn hoofd.
"Goedenacht, Louis." Louis knikte en keek hen na. Grimshaw keek over zijn schouder. Hij schudde zijn hoofd, ogen koud als ijs.
Wat heb ik gedaan?


Afspeellijst
+ Better now - Etham

Hallo!
Het spijt me zo erg dat ik een paar weken niets van me heb laten horen. Ik had het enorm druk met stages en examens. Maar nu is dat allemaal voorbij en is het in spanning afwachten op de resultaten. En ook al genieten van de zomervakantie en het mooie weer natuurlijk!
Wat zijn jullie plannen voor deze zomer?
Let me know!

Greetz

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen