Michelle POV

Ik staarde al een tijd naar de kast en vroeg me af wat er in hemelsnaam aan het gebeuren was. Het was nogal merkwaardig stil. We hoorde geen geschreeuw zoals de voorgaande keer bij Kisame, we hoorde ze ook niet bepaald praten, alhoewel ik niet wist of je dat überhaupt echt zou kunnen horen… zouden ze zich vervelen? Ik wist het niet.
Ik keek even om me heen om te kijken wat de andere dachten, maar het werd al snel duidelijk dat iedereen net zo clueless was als ik.
“Denken jullie dat er iets aan het gebeuren is?” vroeg Kisame opeens, terwijl hij een broodje naar binnen zat te werken.
“Nee,” zei Aiko zacht, terwijl ze naar de grond staarde. Ik staarde even naar haar. Het viel me net ook al op dat ze wat onrustiger leek…
“Tussen die twee? Kom op, dat denk je zelf toch ook niet? Merel slaat nog eerder zijn hoofd in omdat hij te irritant is,” zei Muerte, “tenminste dat is wat ik zou doen.”
“Hmm, ik weet het niet,” zei ik vervolgens.
“Denk jij dan wel dat er wat gebeurd tussen die twee?” vroeg Konan.
“Nee, niet persee, maar ik zou ook niet zeggen dat het helemaal niet kan gebeuren. Merel heeft geen slecht beeld van Tobi en het blijft een feit dat ze net dat ‘bad boy’ gebeuren zat te roepen,” legde ik uit.
“Ew! Ik wil er niet aan denken!” riep Muerte vervolgens, terwijl ze een vies gezicht trok.
Michelle haalde haar schouders op. Het was namelijk ook zo dat de meeste precies dat dachten over degene waar Muerte volgens mij wel graag mee de kast in zou willen. Iedereen heeft namelijk zijn eigen smaak, dus als Merel het leuk zou vinden om met Tobi in die kast te zitten… tja, dan moest ze dat zelf weten.
“Ik wed voor 5 euro dat er wel iets gebeurd,” zei Hidan opeens, die een briefje van vijf in het midde op de grond gooide.
“Oké, dan wed ik voor 10 dat er helemaal niets is gebeurd,” zei Kisame, die mee deed met Hidans spelletje.
Al snel zag je Kakuzu’s ogen glinsteren en hij gooide een muntje van twee op de hoop, “ik gok ook dat er niets gebeurd.”
“20je dat er wel wat gebeurd is!” riep Deidara die het op de stapel gooide. “Kom, wie nog meer?”
Voor een moment bleef het stil, tot dat Aiko langzaam opstond en ook een briefje van tien op de stapel legde. “Er zal niets tussen ze gebeuren,” zei ze zacht en bijna hopend.
Opnieuw keek ik haar wantrouwend aan. Wat was dat toch met haar en Tobi… het was bijna alsof… Ohmygod, zou ze hem leuk vinden? Dat zou een hoop verklaren!
“Niet huilen hè,” plaagde Deidara haar, die blijkbaar ook al dat vermoede had gehad.
Aiko haar wangen kleurde wat rood en ze ging weer op haar plek zitten.
“Houd je mond tegen haar,” beet Hanako hem toe.
Deidara haalde zijn schouders op, “wat? Het is gewoon obvious dat zij met hem de kast in wilde.”
“Daar hoef je niet zo’n punt van te maken,” zei ze.
Aiko bleef dood stil voor zich uit kijken.
“Weetje, Aiko, je bent best wel cute als je verliefd bent,” grijnsde Kisame opeens. “Misschien wil ik ook wel met jou in één kast.”
“Ew! Als je Aiko ook maar met één vinger aan raakt dan zorg ik ervoor dat je nooit meer chakra kunt gebruiken,” dreigde Hanako.
Ik grijnsde en staarde der aan, “ik heb nu al medelijden met degene die met jou in een hokje moet.”
Hanako stak haar tong naar me uit en ik keek weer even rond. Het leek er niet op dat iemand van plan was nog wat geld toe te voegen aan deze weddeschap.
“Wordt het trouwens niet eens tijd dat ze die kast uit komen?” vroeg Pein vervolgens.
“Ik denk inderdaad dat die zeven minuten ondertussen op zijn,” zei Deidara, terwijl hij op stond. “Ik haal ze er wel uit.”
“Sure,” riep de helft van de kamer tegelijkertijd.
Met spanning wachte ik af tot dat Deidara de deur open zou maken. Zouden we wat te zien krijgen? Zou er überhaupt iets zijn gebeurt tussen die twee?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen