Merel. Ik hoop dat je dit een leuk chapter vind XD

*Merel POV*

Even keek ik naar hoe Michelle uit de kast gehaald werd. Ik kon me niet voorstellen dat ze vrijwillig met Kakuzu had staan zoenen, maar tegelijkertijd vond ik het al choqueerend genoeg dat ze überhaupt met hem had gezoend. Noch kon ik begrijpen dat ze geld naar hem had toe gesmeten. Wat was daar in godsnaam gebeurd?
“Wie is nu aan de beurt?” vroeg Michelle, die snel weer was gaan zitten. Hanako had een arm om haar heen geslagen en keek naar Kakuzu. “Dat moet hij bepalen.”
“Waarom ga jij niet?” vroeg Kakuzu aan Michelle, maar ze schudde haar hoofd. “Kan ik een beurt overslaan?”
“Dat kost je dan—” begon Kakuzu, maar Deidara gaf hem een stomp tegen zij arm aan.
“Kies gewoon iemand anders, un.”
Kakuzu begon al boos te worden door Deidara’s actie, maar Aiko kwam snel tussen beide. “Ik ga anders wel.”
“Ook goed,” mompelde Kakuzu, die zijn geld weer begon te tellen.
Aiko draaide de fles en ik schrok toen het flesje op Itachi uit kwam. Wat een geluk! Itachi was helemaal nog niet geweest. Ik moest zeggen dat ik stiekem wel een klein beetje jaloers op haar was.
“Kom jij ook nog eens aan de beurt!” riep Tobi enthousiast.
Itachi knikte en stond op, waarna hij meteen naar de kast liep. Aiko keek even naar Tobi en leek te twijfelen of ze achter Itachi aan moest gaan, maar Tobi keek een hele andere kant op. Langzaam besloot ze toch maar achter Itachi aan te gaan.
Hmmm, hoe meer ik erop begon te letten… hoe meer ik het idee had dat Aiko misschien iets voor Tobi voelde…
“Denkt er überhaupt iemand dat er iets tussen hun zal gebeuren?” vroeg Kisame, die achterover leunde. “Want ik denk dat ze het beide niet in zich hebben.”
“Ik denk ook niet dat er wat zal gebeuren,” zei Hanako.
Ik schudde mijn hoofd. Ondanks dat ik wilde denken dat Itachi het weldegelijk zou kunnen, wilde ik er niet aan denken dat er misschien iets tussen hem en Aiko zou gebeuren.
“Oké, dus er word alweer niet gewed? Hoe moet ik zo rijk worden?” mopperde Kakuzu.
Maar niemand antwoorde.
“Zeg, eigenlijk moeten we wat vinden om die zeven minuten steeds door te komen, want dit wachten is vreselijk,” mopperde Pein.
“Nogal ja,” zuchte ik verveeld. “Hebben we niet meerdere kasten?”
“Jawel, maar dan zijn er steeds vier die missen en dan heb je minder kans om bij andere te komen.”
Blah. Wat vervelend.

***

Ik grijnsde toen Aiko me de beurt gaf. Er was inderdaad niets tussen Aiko en Itachi gebeurd en nu kon ik dan eindelijk zelf weer aan het spel mee doen.
“Beter valt die kut fles gewoon op mij, ik heb me lang genoeg verveeld,” riep Hidan. “Als ik met jou in de kast kom kan ik tenminste nog wat doen.”
“Aww, wil je zo graag met mij, Hidan?” vroeg ik plagend, terwijl ik de fles draaide. “Of ben je gewoon salty over het feit dat je nog niemand hebt kunnen krijgen?”
“You fucking bitch. Ik zou maar oppassen met wat je zegt voor dat ik je die woorden laat terug nemen zo meteen!” riep hij meteen geïrriteerd.
Ik grinnikte. Zelfs als ik de reactie kon verwachten vond ik het nog steeds leuk om te zien hoe hij op me reageerde. Toen de fles uiteindelijk bij Itachi uit kwam kon ik mijn geluk niet op. Ha! Eindelijk! Natuurlijk deed ik wel mijn best om er een pokerface onder te houden.
“Oh! Wat jammer voor Hidan,” riep Michelle, die zich alweer beter leek te voelen.
“Als je het zo zielig voor me vind waarom kom je dan niet hier om het goed te maken, snol?”
“Je bent weer zo lekker vriendelijk. En… thirsty.”
Hidan rolde met zijn ogen en ik grinnikte.
“Kom Itchy, laten we de kast in gaan!” riep ik opgewekd.
Michelle, Deidara en Tobi schoten in de lach.
“Itchy?” vroeg Deidara.
“Is dit een voorteken dat je hem ergens gaat kriebelen?” gierde Michelle uit.
Ik haalde mijn schouders op, “ik probeerde een cute nickname te verzinnen.”
“Erg… cute,” lachte Michelle.
Ik voelde me lichtelijk in verlegenheid gebracht door hun gegier. Oké, geen goede nickname voor Itachi dus.
Itachi zei er niets op en ging met me mee de kast in. De deur viel dicht en ik wachtte met spanning af hoe onze tijd in de kast zou gaan.
“Je houd ervan om dit soort games te spelen?” vroeg Itachi opeens.
Ik werd even overrompeld door zijn vraag. “Ja, het kan best leuk zijn. Hoezo?”
Zou hij misschien niet van dit soort spellen houden? Misschien was hij daarom al de hele avond zo stil geweest.
“Niet bepaald,” was zijn enige antwoord.
“Oh.” Well… shit.
Even bleef het stil tussen ons. “Dus betekend dat dat je niets wilt doen?”
Opnieuw een stilte. “Wil jij wat doen?”
Ik voelde mijn wangen een beetje kleuren, maar besloot de stoute schoenen aan te trekken, “ja.”
De stilte die steeds tussen ons viel was zenuwslopend. Had hij misschien geen interesse?
“Merel. Ik kan zien dat je een erg leuk meisje bent,” begon Itachi.
Oh nee, ik zag al waar dit heen ging. Ik zuchtte en dacht na welke kant dit op kon gaan. Hij ging me afwijzen…
“Ik ben niet bepaald opzoek naar een relatie nu,” vervolgde hij. “Of überhaupt in de nabije toekomst.”
Even was ik stil. Dat was waar het om ging? Ik glimlachte — op een of andere manier kon dat me namelijk helemaal niet schelen. Ik was zelf ook niet toe aan een relatie.
“Geeft niet,” fluisterde ik, waarna ik zijn jas pakte en hem tegen me aantrok. “Laten we gewoon genieten van dit moment,” fluisterde ik waarna ik hem zoende. Als hij het niet ging doen dan moest ik het maar doen.
Itachi leek even verbaasd en het duurde even voor hij op mijn actie reageerde, maar toen voelde ik hoe hij me terug zoende. Oh god, Itachi en ik waren aan het zoenen!
Ik liet me meeslepen in het moment en probeerde al mijn gedachtes uit te zetten. Het enige wat ik de komende minuten nog wilde voelen was zijn lippen op die van mij.

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen