*Michelle POV*

Met een grijns keek ik naar Merel toen zij en Itachi de kast uit kwamen. Ik wist zeker dat er was gebeurd. Het kon gewoon niet anders — het stond op haar gezicht geschreven.
“En, heb je het leuk gehad?” vroeg ik.
Merel grijnsde terug, maar zei niets.
“Vertel, vertel!” drong ik aan.
“Later,” zei ze, terwijl ze weer ging zitten.
Itachi keek nog zo pokerfaced als altijd en ging rustig terug op zijn plek zitten.
“Is er echt wat gebeurd?” vroeg Kisame verbaasd.
Itachi reageerde niet, maar Merel kon het niet laten om te knikken.
Kisame zijn mond viel een stukje open. “Hoe heb je dat voor elkaar gekregen?”
Ik vroeg me af of die vraag voor Itachi of voor Merel was bedoeld.
“Michelle, het is jouw beurt,” zei Itachi vervolgens om maar zo snel mogelijk de aandacht van zichzelf af te krijgen.
“Oh.” Ik draaide de fles. Ik was mijn beurt met Kakuzu nog niet vergeten. Even keek ik naar Kisame… als de fles nu op hem of Hidan terecht zou komen was ik er geweest… ik wilde niet nog een moment zoals dat meemaken.
“Yes!” riep Deidara toen de fles op hem lande.
“Die perv heeft weer geluk hoor,” zei Muerte droog. “Wees een beetje lief voor haar, ze is al een keer betast vandaag.”
Ik begon te blozen. Oh mijn god. Ik zou met Deidara de kast in gaan! Nou dát was zeker wel iets wat ik wilde.
“Hehe. Ik denk niet dat ze het zo erg vind, un,” zei Deidara vervolgens.
“Als je wat doet wat ze niet wilt sla ik je hersens in!” riep Hanako opeens, waarna ze bezorgd naar me keek. “Wil je nog wel spelen Michelle? Je mag ook stoppen als je wilt.”
“Nee, nee, ik speel nog wel even mee,” probeerde ik zo nonchalant mogelijk te zeggen. Natuurlijk wilde ik nog wel even mee spelen. In een kast met Deidara! Wie weet wat er zou gebeuren!
Deidara stond op en reek een hand naar me uit. Ik glimlachte naar hem en liet hem me omhoog helpen.
“Waarom die perv moeite?” vroeg Muerte aan Zetsu. Ze flusiterde het, maar wel op een manier dat toch iedereen het nog kon horen.
Deidara negeerde het en trok me met zich mee de kast in.
“Veel plezier, Mies!” riep Merel me na.
Plezier… ja, ik mocht het hopen!

***

“We hebben maar zeven minuten, un… een beetje weinig, vind je niet?” vroeg Deidara gelijk.
“Ja,” gaf ik toe. “Maar we moeten het er maar mee doen.”
Ondanks dat ik niets kon zien voelde ik gewoon hoe Deidara grijnsde. “Ik heb hier de hele avond al overna gedacht, un,” fluisterde hij toen.
Ik lachte, “leugenaar. Je hebt net nog dingen met Hanako uitgevreten.”
Deidara lachte ook. “Dat is waar.”
“Dus… wat is er nou precies tussen jou en Hanako gebeurd?” vroeg ik voorzichtig.
Deidara ging opeens dichterbij me staan en sloeg een arm om mijn middel, “wil je deze zeven minuten verspillen aan praten als we ook iets leukers kunnen doen?”
Ik voelde mijn wangen kleuren en mijn hart begon wat sneller te slaan. “Wat wil jij dan doen?”
“Waarom vertel je me niet wat jij wilt, un?”
Even bleef ik stil. Het was ontzettend awkward om te moeten vertellen wat ik zelf wilde. Want, wat wilde ik nou precies? Ik wist het niet zo goed. Ik wilde met hem de kast in, dat was al een ding. Ik wilde dicht bij hem zijn, dat is het tweede. Maar nu dat we zo dicht bij elkaar zijn… wat wil ik?
“Durf je niet, un?” vroeg hij opeens.
“Natuurlijk wel,” zei ik moedig.
“Nou?” drong hij aan, maar ik bleef stil.
Opeens lachte hij. “Nee dus. Het geeft niet. Als je het niet durft te zeggen…” begon hij, terwijl zijn hand langs mijn zij gleed. Oh, god, wat voelde zijn aanraking goed! Dit kon alleen maar fout gaan.
Ik beet zacht op mijn lip en besloot stil te blijven — te kijken wat hij ging doen.
Deidara drukte me wat meer tegen zich aan, terwijl zijn hand onder mijn shirt gleed. Ik voelde hoe zijn hand de blote huid van mijn rug raakte en rilde door de sensatie.
“Heb je het koud?” vroeg hij. Ik schudde mijn hoofd en merkte toen dat hij dat natuurlijk niet kon zien. “Als je het koud hebt moet ik je wat opwarmen, un.”
Opeens voelde ik de tong in zijn hand over mijn zij glijden en ik gichelde. “Je kietelt me.”
Deidara grinnikte. “Oh, dus je kunt toch praten?”
“Ja,” fluisterde ik.
Opeens voelde ik zijn adem op mijn gezicht. Oh god, hij was zo dichtbij me!
Zijn neus streelde opeens tegen mijn wang aan, wat me het idee gaf dat hij mijn mond aan het zoeken was. Gespannen hield ik mijn adem in. Hij ging me zoenen! Het zou nu echt gaan gebeuren.
Kiss me already,” fluisterde ik, terwijl ik zijn jas vastpakte.
Opeens lachte Deidara, “very eager, un.”
Ik bloosde en begon me steeds meer verlegen te voelen, maar zocht comfort in het feit dat hij mijn gezicht nu niet kon zien. Deidara’s lippen raakte die van mij, zonder dat hij ze echt erop drukte — iets wat me helemaal gek maakte. Waar was hij toch mee bezig? Hij was me zo aan het teasen…
Ongeduldig drukte ik mijn lippen daarom wat meer tegen die van hem, waarna ik hem voelde grijnzen en hij zijn lippen eindelijk vol op die van mij drukte. Oh god, hij zoende me echt!
Meteen duwde ik mezelf meer tegen hem aan. Het had maar een paar minuten gekost voor ik me realiseerde dat ik inderdaad erg geïnteresseerd was in Deidara. Waar ik precies heen wilde met dit wist ik ook nog niet, maar ik wilde zeker genieten van dit moment. En van zijn warme handen op mijn lichaam en zijn zachte lippen op die van mij.
Zijn handen zochten een weg onder mijn shirt naar mijn borsten terwijl die van mij een weg naar zijn haar zochten. Damn, wat wilde ik graag zijn haar los maken. Het leek me heerlijk om met mijn handen door zijn haar te wrijven.
Deidara verbrak de kus, om me op te tillen en tegen de muur te drukken.
“Je bent best wel sexy, un,” fluisterde hij, waarna hij me weer vollop zoende.
Ik voelde een tinteling in mijn buik. Als iemand hier sexy was dan was het Deidara wel! Damn, ik begon steeds meer into him te raken.
Onze zoen werd steeds passioneler en hoe meer secondes er voorbij gingen hoe minder bewust ik werd van het feit dat we ons in een spel bevonden. Even was ik vergeten dat ieder moment de deur open zou kunnen vliegen en iemand me uit dit perfecte moment zou kunnen halen. Nee, nu op dit moment was het enige besef wat ik nog had hoe zijn lippen de mijne kusten, zijn handen mijn lichaam bestreelde en hoe opeens zijn tong tussen mijn lippen flitste. Een zachte kreun ontglipte tussen mijn lippen, terwijl ik mijn lichaam nog meer tegen dat van hem drukte. En bijna, bijna, wilde ik de rist van zijn jas omlaag ritsen, toen een fel licht mijn ogen plotseling binnen drong en ik terug gezogen werd in de realiteit. De tijd was om.
Deidara leek dit ook op te merken, stopte de kus en haalde zijn handen onder mijn shirt vandaan en alles wat er van hem overbleef op mijn lichaam was de herinnering van zijn lippen op die van mij. God, dat was de beste zoen die ik in heel mijn leven had gehad. Hoe kon ik dit ooit nog vergeten?

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen