Foto bij Chapter 32.3 ||

Nadieh Ramsey


Ik zag hoe Theo zich naar de deur bewoog en hem voorzichtig opende. 'There's no one in here.' zei hij toen en wenkte ons. Ik zuchtte en sloop met Anne naar binnen, alleen toen ik langs Theo liep, greep hij mijn arm. 'You have no idea how thankful I am.' zei hij en keek me lief aan - maar het deed me niets.
'Don't be thankful just yet.' siste ik. 'Shut up.'
'But I-'
'I said shut up.' siste ik nu iets harder, rukte mijn arm los en liep snel achter Anne aan. 'Wait were has the table gone?' vroeg ik toen verward. Anne keek snel in het rond en zuchtte.
'Shit, they must've took it! Damn, they will notice Theo's is gone! What do we do now?!' zei ze harder. Ik haalde mijn schouders op. 'Why not just put it here? They'll think they put it somewhere else, no biggie.'
'I guess we have no other option.' Opeens hoorden we Theo's stem alsof hij iemand wilde tegen houden en mijn hoofd schoot naar de deur. Er stonden twee schaduwen, waarvan één duidelijk Theo was en de ander we niet konden zien. Snel zette ik het potje neer op de dichtst bijzijnde kastje en draaide nogmaals naar Anne.
'We can't just walk out of here! Damn it!' Ik keek nog een keer naar de deur en zag dat de deurklink nu naar beneden was geduwd. Snel duwde ik Anne verder de kamer in en hurkte naast een kast, waarna ik haar naast me trok. Het was maar net op tijd, want de deur ging open en er kwam iemand binnen. Ik hield mijn adem in en maakte me zo klein mogelijk en voelde dat Anne dat ook deed.
'Ah here it is! We found it just now Theo, no worries.' hoorde ik hem lachen. De voetstappen verdwenen en de deur ging weer dicht, waarna ik pas uit kon ademenen.
'That was close.' zuchtte Anne, waarna ze weer ging staan en mij overeind trok.
'Coast is clear!' hoorden we Theo toen ook, waarna we vanachter de kast vandaan kwamen en weer in zijn zicht kwamen.
'We won't be so lucky a next time.' bromde Anne toen ze langs hem heen liep en k hem geen blik waardig gunde.
'Shall we go home? I can explain, Nadieh?' vroeg Theo. Ik dread me om en zuchtte.
'I don't know what there is you want to explain Theo, but I'm not going to make a scene here so yeah, let's go.'

Alexis Sanchez


'So you finally arrived.' Ik kon het niet laten om mijn reactie iets te sarcastisch te laten klinken. Anne plofte naast me neer en wreef over haar hoofd.
'Yeah, I'm sorry but it was a really exhausting day.'
'I can imagine, Nadieh is quite an exhausting person.' bromde ik toen. Anne draaide zich naar mij en keek me moe aan.
'Just say what you want to say about your dad, I'm here now.' Ik vertelde haar het hele verhaal hoe het gelopen was met mijn vader en kon dus eindelijk mijn hart luchten. Anne zat met haar armen rond me heen en wreef over mijn bovenarm.
'Aw babe, I'm so sorry!' zei ze. Ik zuchtte.
'Well there's nothing to say now. He's gone and hopefully won't distract me again.' glimlachte ik zwak en legde mijn hoofd tegen haar hals aan, waarna ik voelde dat ze haar hoofd op die van mij legde. 'So tell me, how was your day? What did you have to do with Nadieh anyway?' Ik hoorde Anne diep zuchten en het bleef lang stil.
'It's quite a story.. and it has to do with Theo. She dragged me along to save Theo's ass and we almost ended up in trouble.'
'In trouble? Why did you have to save Theo? he seems like a guy who has it all quite together.'
'I know it seems like it, but trust me, he doesn't.' zuchtte Anne nogmaals. Het leek wel alsof ze er niet heel veel over kwijt kon, maar eigenlijk wilde ik het wel graag weten. Ik aaide nog even over haar arm.
'So tell me, what kinda trouble are you in? Or were you almost in?'

Er zijn nog geen reacties.


Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen