ELINE POV
Je tuurt wat in het rond, prutst wat aan je nagels en steekt je oortjes in. Je luistert naar wat meezingers om de tijd te doden. In je hoofd zing je de teksten mee en je kin knikt af en toe op de beat samen met je voeten. Je kijkt om je heen en iedereen loopt je voorbij. Ze haasten zich naar hun gates om op vakantie te vertrekken. Of op zakenreis. Of gewoon op avontuur. En jij? Wat deed jij daar eigenlijk?
Je verzinkt in je gedachten en probeert te achterhalen wat de drijfveer is achter je impulsieve beslissing. Was het de nood aan een break? Een uitweg van je drukke leven? Of is het doordat Tom je die uitweg toont? Is hij de reden? Of op zijn minst de aanleiding? Je glimlacht bij de gedachte aan Tom en voelt je kaken roden.

Je kijkt opnieuw naar de massa mensen. Sommigen vertrekken. Anderen komen toe. En anderen wachten op hun familie of vrienden. Je glimlacht bij het zien van koppeltjes die herenigd zijn. Ze vliegen elkaar in de armen en kussen erop los. In jezelf zucht je tevreden. Dan merk je een paracommando op in de hoek en sta je even stil bij de aanslag die hier al bijna 2 jaar geleden was. De man staat daar, in legerpak, met het geweer in zijn handen, klaar om aan te vallen indien nodig. Je slikt. Onvoorstelbaar dat hier zoiets plaatsvond. Zoveel gewonden, doden zelfs. Vreselijk, heel confronterend.

Je gaat een puzzelboekje kopen en vult wat kruiswoordpuzzels in in afwachting van Tom. Of op zijn minst enige communicate van Tom. Een half uur verstrijkt alweer en je zit nog steeds op je stoeltje in de hal van Zaventem. Je strekt je benen eens en steekt je boekje in je tas. Op weg naar de Starbucks houdt een kalende man, wel twee meter groot, in zwart pak je tegen.

"Frau Eline?"
"Ja?" zeg je aarzelend. Je kijkt omhoog en ziet de man zijn dikke kop. Op zijn neus prijkt een zwarte zonnebril en hij draagt een oortje.
"Follow me. Mister Kaulitz can be bere any minute now." zegt hij met een Duits accent. Je snapt niet wat er eigenlijk gebeurt maar een gevoel van blijdschap neemt je even over. Zonder te wachten op een antwoord van jou keert de man zich om en stapt op hoog tempo naar een deel van de luchthaven dat je nog niet kende. Je stapt zo snel mogelijk achter hem aan. Maar met zijn lange benen, zijn zijn passen wel twee keer zo groot. Roltrappen op, roltrappen af, gang links, tweede deur rechts. Security check. Paspoort tonen. Fouilleren. "Kaulitz, LA." hoor je de reus bot uitbrengen. Een hele procedure wordt uitgevoerd en na een groen licht aan het poortje loopt de reus in pak weer verder zonder dat je tijd hebt om ook maar één vraag te kunnen stellen.
"Langs hier." gebaart hij en je kon weer gaan snelwandelen. Je weet al lang niet meer waar je bent. Wat een doolhof. Julie komen aan een grote grijze poort en de man houdt een badge voor de scanner rechts tegen de muur. De poort opent traag. Je zit precies in een aflevering van Blind Date, waarbij je vol spanning wacht hoe je gekozen partner er zal uitzien, nadat de wand tussen jullie beiden verdwijnt. De poort is halverwege en je kruipt eronderdoor. Je ziet een grote hal, wat trappen in de verte, veel gereedschap, vliegtuigonderdelen, en verder, niks. Met een verdwaasde en verbaasde blik kijk je Mister Big aan die meteen knikt.
"Any minute now." herhaalt hij. Met gespreide benen en zijn handen gekruist voor zich staat hij naar buiten te staren. Je stapt naar buiten toe en ziet tientallen vliegtuigen met daarbij ook de securitywagentjes en het bagagevervoer. Je staart naar de lucht en ziet een vliegtuig dat zal gaan landen. De reus trekt je weg naar binnen en gebiedt je om daar veilig te blijven staan. Je laat je rugzak neervallen en wacht geduldig zoals gevraagd. Je ziet in de verte een klein vliegtuig taxiën richting de hal waar je staat. Je ziet het logo van Tokio Hotel op de staart en je lacht.
Je kijkt naar de reus en trekt aan zijn mouw. "Omg, dit is gestoord. Zot. Hoe? Tom zit daarin of wat?" je kijkt van de man naar het vliegtuig en terug en weer naar het vliegtuig en je blijft snokken aan zijn mouw. Het vliegtuig staat nu volledig stil en de deur klapt langzaam open. Enkele mannen komen aangewandeld met een trap en plaatsen die ervoor. De reus duwt je zacht in de rug en knikt. Je neemt je rugzak op en gaat naar de trap. Als je op de eerste trede staat hoor je je naam.
"Welkom in onze jet, Eline." lacht Tom.
Hij snelt zich naar beneden en omhelst je kort.
"Ik had niet gedacht je zo snel terug te zien." grinnikt hij.
"Is dat erg dan?" vraag je.
Tom lacht en likt flirterig aan zijn piercing. Hij neemt je mee in de jet en zet je rugzak opzij.
"Eten en drinken is daar, slapen is daar, tv is hier, radio, spelletjes, meer eten en drinken, ..."
Hij maakt je wegwijs en je kijkt je ogen uit. Tom duwt je mond terug dicht en lacht dat het hier tocht.
"Hey Eline! Leuk je alweer te ontmoeten en welkom, maar kunnen we nu gaan? Ik moet mijn schoonheidsslaapje afwerken. Of willen jullie dat ik rimpels krijg?" hoor je Bills stem zeggen. Je ziet uit één van de loungezetels een hand naar je zwaaien. Bill ligt er volledig ingepakt, met een slaapmasker, oordoppen en neksteun. Je lacht en zegt gedag.
"Bill, je hébt al rimpels." lacht Tom.
Hij neemt je arm en begeleidt je naar een ander zeteltje. "Maak het je gemakkelijk en vertel me zo dadelijk alles." zegt Tom vriendelijk. Je neemt plaats en blijft vol verwondering rondkijken. De stewardess sluit de deur en gaat naar de cockpit. "Ready for take-off."

Reacties (2)

  • DreamMachine

    Hahaha zo leuk!!

    Ik zou echt jaloers zijn mocht iemand dit echt overkomenxD

    Snel verder hoor!(flower)

    1 jaar geleden
  • Eleonora

    (Y)

    1 jaar geleden

Meld je gratis aan om ook reacties te kunnen plaatsen